PYETJE DHE PËRGJIGJE

Mbi çeshtjen e gruas në Islam

Albani, Ibn Bazi, Ibn Uthejmini, Ibn Xhibrini, Komisioni i Përbashkët

***

KAPITULLI I AKIDES ISLAME

1. MAGJISTARËT DHE FALLTORËT

Pyetje: Babai im vuan prej një kohe të gjatë nga një sëmundje nervore, ndaj vendosëm që ta shtronim në spital për kurim, mirëpo njëri prej të afërmëve tanë na sugjeroi që të shkonim tek një grua, e cila ua dinte ilaçin këtyre sëmundjeve dhe mjaftonte që t'i jepnim vetëm emrin e të sëmurit e ajo do të na tregonte emrin e sëmundjes dhe ilaçin e duhur. A lejohet të shkojmë tek njerëz të tillë?

Përgjigje: Gruaja përmendur në pyetje nuk është gjë tjetër veçse një prej falltorëve dhe magjistarëve, të cilët pretendojnë se dinë dijen e fshehtë (El-gajb)¹ dhe kërkojnë ndihmë prej xhindëve

për të shëruar sëmundje të tilla, ndaj besimi i fjalëve të tyre apo shkuarja tek ta për shërimin e sëmundjeve janë të ndaluara rreptësisht. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk i pranohet namazi dyzetë ditë rrjesht atij që shkon tek një falltor për ta pyetur për diçka." {Trans. Muslimi}

"Kush shkon tek një falltor apo magjistar dhe i beson fjalët e tij, ka mohuar atë që i është shpallur Muhammedit."

Hadithet që trajtojnë këtë temë janë të shumtë. Detyra jonë është që t'i luftojmë këta sharlatanë dhe të paralajmërojmë të tjerët që të mos bien në grackën e tyre. Në të njëjtën kohë duhet të lajmërojmë organet shtetërore kompetente, në mënyrë që këta mashtruesë të marrin dënimine merituar.² Lënia pas dore e kësaj detyre sjell pasoja tepër të dëmshme për shoqërinë, sepse shumica e njerëzve, si pasojë e injorancës së tyre, nuk e dinë realitetin e këtyre njerëzve dhe mund t'u besojnë lehtësisht fjalëve dhe gënjeshtrave të tyre. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush sheh një të keqe, duhet të mundohet ta ndryshojë me dorën e tij; nëse nuk ka mundësi, le ta ndryshojë me gjuhën e tij; nëse nuk ka mundësi, le ta ndryshojë me zemrën e tij. Mirëpo ky është besimi më i dobët." {Trans. Muslimi}

Ibn Bazi

2. KUNDËRSHTIMI I LIGJEVE TË ALLAHUT

Pyetje: Si është vendimi i Islamit për ata njerëz që thonë se disa dispozita të Legjislacionit Islam, si p.sh. ndryshimi midis mashkullit dhe femrës në ndarjen e trashëgimisë, janë të vjetëruara dhe kanë nevojë të rishikohen e të ndryshohen në mënyrë që të përshtaten me nevojat e njerëzve në këtë fundshekulli?

Përgjigje: Askush nuk ka të drejtë që të ndryshojë apo kundërshtojë dispozitat e përcaktuara nga Allahu dhe i Dërguari i Tij në Kuran dhe Sunet, për të cilat kanë rënë dakort njëzëri të gjithë dijetarët muslimanë (si p.sh. namazi, zekati, agjërimi, ndarja e trashëgimisë etj.), pasi ato përbëjnë legjislacionin më të përsosur të njohur njerëzimi, i cili do të jetë i vlefshëm deri në Ditën e Kijametit. Në këtë dispozitë hyn edhe shembulli i përmendur nga pyetësja, pasi ndarja e trashëgimisë bën pjesë në dispozitat e lartëpërmendura, ndaj detyra e çdo muslimani është që të besojë dhe punojë në përputhje me të, pa shfaqur as pakënaqësinë më të vogël.

Të gjithë ata që mendojnë se këto rregulla duhet të rishikohen apo të ndryshohen, janë jobesimtarë, sepse kundërshtojnë Allahun, Pejgamberin dhe Ixhmain e dijetarëve muslimanëve.³

Ibn Baz

3. LARJA ME GJAK PËR TË SHËRUAR SËMUNDJET

Pyetje: Nëna ime është e sëmurë dhe, megjithëse ka shkuar në disa spitale, nuk ka gjetur ilaç për sëmundjen saj. Për këtë shkak, ajo shkoi tek një magjistar, i cili kërkoi prej saj që të lahej me gjak dhie. Nëna ime, duke mos e ditur vendimin e Islamit për një gjë të tillë, veproi siç i tha ai. A është e lejueshme kjo gjë? Nëse jo, ç'duhet të bëjë ajo për të shlyer atë që ka bërë?

Përgjigja: Shkuarja tek falltorët dhe magjistarët, për shërimin e sëmundjeve, apo besimi i fjalëve të tyre është një gjë e ndaluar, madje kjo vepër konsiderohet prej gjynaheve më të mëdha. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush shkon tek një falltor dhe e pyet për diçka, nuk i pranohet namazi dyzetë ditë." {Tra. Muslimi}

"Kush shkon tek një falltor apo magjistar dhe i beson fjalët e tij, ka mohuar atë që i ka zbritur Muhammedit." {Trans. Tirmidhiu. Hadithi është i saktë}

"Nuk është prej nesh ai që bën magji dhe ai që kërkon t'i bëhet magji; nuk është prej nesh ai që hedh fall dhe ai që sheh fall... Kush shkon tek një magjistar dhe u beson fjalëve të tij, ka mohuar atë që i është zbritur Muhammedit." {Trans. Bezzari. Zinxhiri i transmetimit është i mire}

Larja me gjak është papastërti dhe e papëlqyeshme, ndaj nuk lejohet shërimi me një gjë të tillë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Allahu ka krijuar për çdo sëmundje ilaçin e saj, ndaj përdorini ato për t'u kuruar, por mos u kuroni me diçka që është haram."

"Allahu nuk e ka bërë shërimin tuaj në ato gjëra që i ka bërë haram." {Trans Bejhekiu}

Gruaja në fjalë duhet të pendohet sinqerisht dhe të mos e përsërisë më këtë gjë. Allahu i Madhëruar thotë:

"Pendohuni tek Allahu, të gjithë ju o besimtarë, nëse doni të shpëtoni." {24:31}

Ibn Bazi

4. VENDOSJA E THIKËS PËR TË MBROJTUR FEMIJËT

Përgjigje: Kemi parë disa njerëz që vënë një thikë tek shtrati i fëmijëve të vegjël, me qëllim që t'i mbrojnë nga xhindët. A lejohet një gjë e tillë?

Përgjigje: Vendosja e thikës, apo e ndonjë sendi tjetër të ngjashëm me të,⁴ për të mbrojtur fëmijët nga xhindët, është e ndaluar. Në vend të saj duhet të lexohen duatë (lutjet) që na ka mësuar Profeti (paqja qoftë mbi të), me anën e së cilave kërkohet mbrojtje nga Allahu prej shejtanit dhe ngacmimeve të tij. Kështu ka vepruar edhe Profeti (paqja qoftë mbi të) me dy nipat e tij, Hasenin dhe Husejnin, për t'i mbrojtur nga çdo e keqe.

Të njëjtën gjë themi dhe për hajmalitë,⁵ sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:''Mos ia plotësoftë Allahu dëshirën atij që vë një hajmali."

Kurse në një transmetim tjetër, ka thënë: "Kush vë një hajmali ka bërë shirk."⁶

Ibn Bazi

5. TË ANKUARIT NGA SHKAKU I SËMUNDJEVE

Pyetje: Jam një grua e sëmurë. Në disa raste ndodh që të qaj nga shkaku i sëmundjes. A konsiderohet qarja ime si kundërshtim i Caktimit të Allahut dhe mospajtim me Vendimin e Tij, duke pasur parasysh se kjo ndodh në mënyrë të pavullnetshme? Po biseda me të afërmit rreth sëmundjes sime, a konsiderohet si e tillë?

Përgjigje: Qarja me lot, por pa zë, është e lejuar në raste të tilla, sepse edhe Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur i vdiq djali i tij, Ibrahimi, tha:

"Syri loton, zemra dëshpërohet, mirëpo nuk themi përveçse atë që kënaq Allahun. Ne me të vërtetë jemi të dëshpëruar nga ndarja jote, o Ibrahim." Po ashtu, janë transmetuar hadithe të shumtë që kanë të njëjtin kuptim.

Biseda me të afërmit për sëmundjen tënde është e lejueshme, mirëpo në të njëjtën kohë duhet të falenderosh Allahun e të kërkosh prej Tij që të të shërojë sa më shpejt.

Ne, nga ana jonë, lusim Allahun që të të sjellë shërim sa më të shpejtë dhe të këshillojmë që të durosh dhe të shpresosh tek shpërblimi e Allahut, i Cili thotë:

"Me të vërtetë Allahu i shpërblen pa kufi, ata që durojnë." {39:10}

Ndërsa Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: "Allahu ia fshin gjynahet muslimanit me çdo shqetësim, hidhërim, ofendim, sëmundje apo fatkeqësi që i vjen atij, bile edhe me gjembin që i hyn në këmbë."

"Allahu i sprovon me fatkeqësi ata që i do."7

Ibn Bazi

6. KËRKIMI I VDEKJES

Pyetje: Jeta ime ka qenë gjithmonë e mbushur me probleme e telashe të ndryshme, ndaj kam filluar që ta urrej atë. Sa herë që më ndodh ndonjë fatkeqësi, i lutem Allahut që të vdes sa më shpejt e të shpëtoj nga hallet që më kanë rënë mbi kokë, pasi për mua, kjo është rrugëdalja e vetme. A është e lejuar kjo gjë që bëj unë?

Përgjigje: Kërkimi i vdekjes për shkak të fatkeqësive që i ndodhin njeriut është i ndaluar, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Askush s'duhet ta kërkojë vdekjen për shkak të ndonjë fatkeqësie, por nëse mendon se duhet ta kërkojë atë patjetër, atëherë le të thotë: O Zot! Nëse jeta është më e mirë për mua, më jep mundësi të jetoj; por nëse vdekja është më e mirë për mua, atëherë më jep mundësi që të vdes."

Ndaj muslimani duhet të shpresojë tek shpërblimi i Allahut dhe të presë me durim kalimin e fatkeqësisë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Fitorja vjen me durim, gëzimi vjen pas dëshpërimit dhe pas çdo vështirësie ka lehtësim."

Në të njëjtën kohë, duhet të kemi parasysh se vështirësitë dhe problemet që ndesh muslimani gjatë jetës, fshijnë një pjesë të gjynaheve të tij dhe se vetëm me durim dhe shpresë tek shpërblimi i Allahut mund të arrihet grada e lartë, për të cilën Ai thotë:

"Përgëzoji ata të cilët, kur u ndodh ndonjë fatkeqësi, bëjnë durim dhe thonë: Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi." (2:156)

Në mbyllje, do të dëshiroja që t'i tërhiqja vëmendjen pyetëses, lidhur me faktin se "vdekja është rrugëzgjidhja vetme për problemet e saj", pasi ky është një mendim tërësisht i gabuar. Vdekja nuk i zgjidh problemet, përkundrazi, i shton ato, sidomos kur njeriu vdes duke pasur gjynahe për të cilat nuk është penduar akoma; kështu, në këtë rast, vdekja nuk do të bënte gjë tjetër veçse do të shpejtonte dënimin e Allahut. Ndaj duhet të bësh durim, sepse çdo fatkeqësi, sado e madhe qoftë, e ka fundin e vet. Allahu i Madhëruar thotë:

"Me të vërtetë, pas vështirësisë ka lehtësim. Me të vërtetë pas vështirësisë ka lehtësim." {94:5-6}

Ibn Uthejmin

7. PAPASTËRTIA ABSTRAKTE E JOBESIMTARËVE

Pyetje: Allahu i Madhëruar thotë se idhujtarët janë të papastër. Ç'është kjo papastërti dhe a duhet të largohemi prej tyre, pra të mos i përshëndesim me dorë me ta? A konsiderohen të papastra gjërat që prekin ata, sidomos kur kemi parasysh se ata punojnë edhe në qendra tregtare?

Përgjigje: Allahu i Madhëruar thotë:"Me të vërtetë idhujtarët janë të papastër." {9:28}

Kurse për hipokritët thotë: "Largohuni prej tyre! Ata janë të fëlliqur." {9:95}

Fjalët papastërti dhe fëlliqësi, në këto dy ajete, janë përdorur me kuptim të figurshëm dhe jo në kuptimin e tyre origjinal. Papastërtia e jobesimtarëve është diçka abstrakte dhe me të nënkuptohet e keqja dhe dëmi që buron nga besimi i tyre, ndërsa trupat e tyre janë të pastër, nëse nuk gjendet në to diçka e papastër. Pra, papastërtia e tyre nuk është konkrete, ndaj lejohet veshja e rrobave të veshura më parë prej tyre, sigurisht nëse janë të pastra, me përjashtim të rrobave me të cilat ata mbulojnë vendet e turpshme, pasi, siç dihet, jobesimtarët, në përgjithësi, nuk u japin rëndësi pikave të urinës që mund të bihen në rrobat e tyre, sidomos kur nuk janë bërë synet.

Gjithashtu, lejohet përdorimi i sendeve të prodhuara prej tyre, pasi Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) dhe shokët e tij i kanë përdorur ato. Nga ana tjetër, duhet të kemi parasysh se në esencë, çdo gjë është e pastër, derisa të vijë një argument i saktë që të provojë të kundërtën.

Ibn Xhibrin

8. SHOQËRIMI ME JOBESIMTARËT

Pyetje: A lejohet të shoqërohemi me jobesimtarët, qofshin ata të krishterë ose hindusë⁹ dhe të hamë e të flasim me ta, me qëllim që t'i ftojmë në Islam?

Përgjigje: Muslimanit i lejohet që të shoqërohet dhe të bisedojë me jobesimtarët, me qëllim që t'i thërrasë në Islam e t'u sqarojë të vërtetën islame, pasi kjo është e vetmja mënyrë për t'i bindur ata të pranojnë fenë e Allahut. Pra, të shoqëruarit me ta nuk konsiderohet si gjynah, pasi kjo gjë bëhet për të arritur diçka të mirë.

Ibn Xhibrini

9. SINQERITETI DHE HIPOKRIZIA

Pyetje: Në disa raste, njeriu dëshiron të bëjë një vepër të mirë, mirëpo shejtani mundohet ta largojë duke i thënë: "Ti e bën këtë punë që të të shohin të tjerët." Si mund t'i largojmë këto ngacmime të shejtanit?

Përgjigje: Në raste të tilla, muslimani duhet të kërkojë mbrojtje nga Allahu prej shejtanit dhe në të njëjtën kohë nuk duhet ta lërë në mes punën e mirë, por ta vazhdojë atë, duke mos i vënë veshin ngacmimeve të shejtanit, i cili gjithmonë mundohet që t'i largojë muslimanët nga kryerja e veprave të mira. Nëse muslimani vepron në këtë mënyrë, atëherë ngacmimet e shejtanit do të largohen, inshallah.

Ibn Uthejmin

10. FESTIMI I FESTËS SË NËNËS

Pyetje: Çdo vit, në datën 8 mars, njerëzit festojnë "festën e nënës". Cili është vendimi i Islamit për këtë gjë?

Përgjigje: Festat e njohura në Legjislaconin Islam janë: Bajrami i madh, Bajrami i vogël dhe festa javore, xhumaja. Të gjitha festat e tjera, përveç tyre, janë në kundërshtim me Sheriatin Islam, pasi janë bidate¹⁰ (risi), të cilat nuk kanë qenë të njohura në kohën e gjeneratave të para të muslimanëve. Madje është e mundur që shumë prej tyre të jenë sajuar nga jomuslimanët. Në këtë rast mblidhen dy gjëra: e para se është festë e sajuar, e dyta se në festimin e saj ka përngjasim me jobesimtarët.

Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: ''Nëse dikush trillon në fenë tonë, diçka që s'i përket asaj, atëherë ajo vepër nuk është e pranuar."

Në një transmetim tjetër thuhet: "Nëse dikush punon një vepër që nuk i përket fesë sonë, atëherë ajo është e refuzuar."

Pra, muslimanët nuk duhet të bëjnë, në ditën kur festohet e ashtuquajtura "festë e nënës", ashtu siç bëjnë në ditët e festave të zakonshme, d.m.th. nuk duhet të urojnë njëri-tjetrin, nuk duhet të japin dhurata etj.

Muslimanët duhet të jenë krenarë me fenë e tyre dhe në të njëjtën kohë duhet të mjaftohen me atë që ka përcaktuar Allahu dhe i Dërguari i Tij, në Kuran dhe Sunet. Ata duhet të jenë të ndërgjegjshëm se Islami, për të cilin Allahu i Madhëruar thotë se është feja e vetme e pranuar prej Tij, është i kompletuar në të gjitha aspektet, ndaj nuk mund të shtohet apo të pakësohet asgjë prej tij. Ata nuk duhet të imitojnë verbërisht të tjerët, por duhet të përpiqen me të gjitha forcat për të fomuar identitetin dhe personalitetin tyre të pavarur, në përputhje me mësimet e Islamit, pasi vetëm në këtë mënyrë do të mund të bëhen shembull për të gjithë popujt e tjerë të botës, ashtu siç kanë qenë të parët e tyre.

Allahu i Madhëruar thotë: "Sot përsosa fenë tuaj, plotësova Mirësinë Time ndaj jush dhe zgjodha Islamin si fenë e tuaj." {4:3}

Nga ana tjetër, nënat meritojnë shumë më tepër respekt sesa festimi i një dite të vitit për to. Islami i urdhëron fëmijët që të kujdesen e t'i respektojnë ato në çdo kohë të vitit dhe t'u binden atyre për çdo gjë, përveçse nëse kërkojnë diçka që është në kundërshtim me urdhërat e Allahut.

Ibn Uthejmin

11. ARSYEJA E KRIJIMIT TË ENGJËJVE MBROJTËS

Pyetje: Allahu i Lartësuar ka caktuar disa engjëj që të shkruajnë të gjitha punët që kryen njeriu. Përse i ka krijuar Allahu këta engjëj, kur dihet fare mirë se Ai di çdo gjë dhe nuk mund t'i fshihet asnjë punë, sado e fshehtë qoftë?

Përgjigje: Në rradhë të parë duhet të kemi parasysh se njeriu nuk është në gjendje të kuptojë shkakun e krijimit apo ekzistencës së shumë gjërave në botën që na rrethon. Kështu, ç'përgjigje do të jepnim, nëse dikush do të na pyeste:

- Përse disa kafshë ecin me katër këmbë, ndërsa disa të tjera ecin me dy? Përse njeriu është krijuar me dy duar dhe jo me tre...? Përse...? Përse ...?

Sigurisht që përgjigja e mundshme do të ishte: vetëm Allahu e di këtë gjë. Të njëjtën përgjigje do të jepnim edhe nëse pyesim për një pjesë të mirë çështjeve fetare, si p.sh. numri rekateve të namazeve, dhënia mes'h kokës në abdes, qëndrimet e ndryshme të namazit etj.

Nga shembujt e mësipërm kuptojmë se dija e njeriut është shumë e kufizuar, ndaj dhe Allahu i Madhëruar thotë:

"(Nëse) të pyesin ty për shpirtin, thuaj: shpirti është çështje e Zotit Tim. Juve nuk ju është dhënë vetëm se një pjesë e vogël e diturisë." {17:85}

Megjithatë, është diçka e mirë që njeriu të përpiqet për të kuptuar dhe zbuluar shkakun (urtësinë) e krijimit të krijesave të ndryshme apo arsyen e vendosjes e rregullave të Sheriatit Islam e nëse nuk është në gjëndje ta bëjë këtë, për çfarëdolloj arsyeje, atëherë kjo gjë nuk përbën asnjë problem, pasi muslimanit i mjafton që Allahu di më së miri çdo gjë.

Tani le t'i kthehemi pyetjes rreth shkakut të krijimit të engjëjve që shënojnë veprat e njeriut. Allahu i Madhëruar, me anën e kësaj gjëje, u demonstron njerëzve preçizionin dhe përsosmërinë e krijimit të Tij dhe u tregon atyre se Ai nuk i bën padrejtësi askujt dhe se gjykimi i tij është i pagabueshëm.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I PASTERTISE

12. BËRJA E NIJETIT ME GOJË?

Pyetje: A lejohet të bëhet me gojë nijeti për faljen e namazit apo për marrjen e abdesit?

Përgjigje: Bërja e nijetit me gojë është bidat¹¹ (risi), sepse nuk është tranmetuar ndonjë argument i saktë që të tregojë se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) apo shokët e tij e kanë bërë këtë gjë. Nga ana tjetër vendi i bërjes së nijetit është zemra, ndaj nuk është e nevojshme bërja e tij me gojë.¹²

Ibn Bazi

13. DYSHIMI NË ABDES

Pyetje: Ç'duhet të bëjë ai person, i cili është në dyshim nëse e ka prishur abdesin apo jo?

Përgjigje: Nëse dikush është në mëdyshje, nëse e ka prishur abdesin apo jo, atëherë abdesi i tij konsiderohet i saktë, sepse njeriu, në esencë, është i pastër, ndaj dhe dyshimi nuk mund të bëhet shkak për prishjen e abdesit. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur u pyet për dyshimin e prishjes së abdesit gjatë faljes, tha:

"Mos u largo nga namazi, derisa të dëgjosh zhurmën apo të ndiesh erën."

Ndaj abdesi i tij është i saktë dhe ai mund të falet, të bëjë tavaf rreth Qabes, të lexojë në Kuran etj.

Ibn Bazi

14. MËNYRA E FËRKIMIT TË KOKËS GJATË ABDESIT

Pyetje: Si duhet ta fërkojë gruaja kokën e saj gjatë marrjes së abdesit? A është i mjaftueshëm fërkimi i një pjese të saj?

Përgjigje: Mënyra e fërkimit të kokës për gratë është e njëjtë si ajo e burrave: fërkohet e gjithë koka me dorë të lagur, duke filluar që nga vendi ku dalin flokët e deri në zverk, së bashku me veshët. Ndërsa gërshetat nuk ka nevojë që t'i fërkojë. Në disa hadithe të saktë thuhet se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) e fërkonte kokën duke filluar nga ana e përparme deri në zverk, së bashku me veshët.

Në esencë, burrat dhe gratë janë të barabartë para rregullave të Sheriatit Islam, me përjashtim të atyre rregullave, për të cilat janë transmetuar argumente të saktë.

Ibn Bazi

15. DHENIA MES'H MBI ÇORAPET E TEJDUKSHME

Pyetje: A lejohet t'u japim mes'h13 çorapeve të tejdukshme, gjatë abdesit?

Përgjigje: Çorapet, të cilave lejohet t'u jepet mes'h, duhet të jenë të trasha dhe të dendura. Nëse janë të tejdukshme nuk lejohet t'u japësh mes'h, sepse këmba konsiderohet e zbuluar.

Ibn Bazi

16. PAPASTERTIA E THATE

Pyetje: A bëhen pis rrobat e atij personi, i cili ulet në një vend ku ka urinuar një fëmijë i vogël, pas tharjes së vendit?

Përgjigje: Prekja e diçkaje të papastër me një pjesë të trupit apo rrobave, pasi është tharë, nuk e bën të pisët vendin e prekur, sepse papastërtia depërton vetëm kur është e lagur. Në bazë të kësaj, është e lejueshme hyrja këmbëzbathur në banjo, nëse këmba dhe dyshemeja e banjos janë janë të thata.

Ibn Xhibrini

17. MBETURINAT E MBETURA MIDIS DHËMBËVE DHE ABDESI

Pyetje: A duhet të pastrohen mbeturinat e ushqimit të mbetura midis dhëmbëve, para marrjes së abdesit?

Përgjigje: Heqja e mbeturinave të mbetura midis dhëmbëve nuk është detyrë, por s'ka dyshim se mbajtja pastër e dhëmbëve është në të mirë të shëndetit të njeriut, pasi kalbëzimi i këtyre mbeturinave është burimi kryesor i shumë sëmundjeve. Ndaj, është mirë që muslimani, pasi të mbarojë ushqimin, t'i lajë dhëmbët e tij

me furçë apo me misvak14, në mënyrë që të pastrojë mbeturinat e ushqimit, pasi lënia pas dore e kësaj gjëje shkakton ndërrimin e erës së gojës. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë për misvakun:"Ai mban gojën të pastër dhe kënaq Allahun."

Ibn Uthejmin

18. PUTHJA NUK PRISH ABDESTIN

Pyetje: A e prish abdesin puthja me epsh?

Përgjigje: Dijetarët nuk janë të një mendimi lidhur me këtë çështje. Disa prej tyre thonë se prekja e gruas e prish abdesin sido që të jetë, me epsh apo pa epsh. Disa të tjerë janë të mendimit se vetëm prekja me epsh e prish abdesin. Një grup i tretë është i mendimit se abdesi nuk prishet në asnjë rast. Mendimi i fundit është mendimi më i saktë, pasi në një hadith të saktë, të transmetuar nga Aishja, thuhet se:

"Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), pasi puthi disa nga gratë e tij, shkoi në namaz pa marrë abdes për së dyti."

Pra prekja, puthja apo përqafimi i gruas nuk e prishin abdesin edhe nëse bëhen me epsh, përderisa nga organi i seksual i mashkullit nuk rrjedh spermë apo medhí.15

Ibn Uthejmin

19. DALJA E LËNGUT TË BARDHË APO TË VERDHË

Pyetje 1:16

A është i pastër një lëng i bardhë apo i verdhë që del tek femrat dhe a prishet abdesi, nëse rrjedh vazhdimisht? Po nëse rrjedh me ndërprerje ç'duhet të bëjë gruaja, pasi pjesa dërmuese e grave, sidomos ato të arsimuarat, e konsiderojnë këtë lagështirë diçka të natyrshme dhe, sipas tyre, nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij?

Përgjigje: Pas një studimi të hollësishëm të kësaj çështjeje, arrita në përfundimin se nëse ky lëng rrjedh nga mitra e gruas, e jo nga organet urinare, atëherë ai është i pastër, por kjo gjë, d.m.th. pastërtia e lëngut, s'do të thotë se nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij, pasi nuk është kusht që, ajo gjë që e prish abdesin, të jetë e papastër, siç është rasti i gazrave. Ndaj, nëse gruaja sheh këtë lloj lëngu, duhet të marrë abdes përsëri.

Nëse rrjedhja e këtij lëngu është e vazhdueshme, atëherë abdesi i saj nuk prishet, por ajo duhet të marrë abdes pas hyrjes së kohës së çdo namazi dhe mund të falë, gjatë kësaj kohe, namaze farze apo sunete, ashtu siç mund të lexojë dhe Kuran. Gjithashtu, ajo duhet të kujdeset që të vendosë diçka në brendësi të vendit nga ku rrjedh lëngu, në mënyrë që të pengojë daljen e tij. Dijetarët thonë se kështu duhet të veprojë edhe ai person që vuan nga rrjedhja e përhershme e urinës.

Nëse rrjedhja e lëngut bëhet me ndërprerje dhe ajo është e sigurtë se rrjedhja do të ndërpritet para mbarimit të kohës së namazit, atëherë duhet ta shtyjë namazin deri në fund të kohës së tij. Nëse ka frikë se mos mbaron koha e namazit, atëherë duhet të marrë abdes, të vendosë diçka për të penguar daljen e lëngut dhe të falet.

Përsa i përket sasisë së këtij lëngu, duhet të kemi parasysh se nuk ka ndryshim nëse rrjedhja bëhet në sasi të mëdha, apo të vogla; abdesi prishet në të dy rastet, sepse plotësohet një nga kushtet e prishjes së tij i cili është dalja e diçkaje, në këtë rast e lëngut, nga organet seksuale.

Përsa i përket mendimit të përhapur tek shumë gra, se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, unë nuk kam dëgjuar ndonjë ndonjë dijetar që të thotë këtë gjë, përveç Ibn Hazmit, i cili është i mendimit se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, mirëpo ai nuk përmend ndonjë argument nga Kurani apo Suneti që të mbështesë mendimin e tij.

Ndaj gratë duhet të kenë frikë Allahun dhe t'i kushtojnë kujdesin e duhur pastërtisë së tyre, sepse namazi i falur pa pastrimin e duhur nuk është i pranuar edhe nëse falet njëqind herë.

Ibn Uthejmin

Pyetje 4:

Ç'duhet të bëjë gruaja nëse ky lëng prek trupin apo rrobat e saj?

Përgjigje: Nëse lëngu është i pastër, gruaja nuk ka për detyrë të bëjë asgjë; nëse është i papastër, d.m.th. nëse del nga fshikëza e urinës, ajo duhet ta lajë atë.

Ibn Uthejmin

Pyetje 5:

Përse nuk është transmetuar ndonjë hadith nga Profeti (paqja qoftë mbi të), që tregon se lëngu në fjalë e prish abdesin, po të kemi parasysh rëndësinë e madhe që u jepnin gratë e asaj kohe pyetjeve rreth çështjeve të fesë?

Pëgjigje: Sepse ky lëng nuk del tek të gjitha gratë.

Ibn Uthejmin

20. MENSTRUACIONET NUK E BËJNË GRUAN TË PAPASTËR

Pyetje: Pasi lindi gruaja, një shoku im nuk pranoi të vinte në shtëpinë time, pasi, sipas tij, nuk lejohet ngrënia e ushqimit të gatuar nga gruaja gjatë periudhës së lehonisë, sepse ajo konsiderohet e papastër. A është e vërtetë kjo gjë?

Përgjigje: Menstruacionet dhe lehonia nuk e bëjnë gruan të papastër. Burrit i lejohet që të kryejë marrëdhënie seksuale me të nga mesi e lart, ashtu siç i lejohet që të hajë bashkë me të nga ushqimi i gatuar prej saj.

Çifutët e kanë pasur zakon që të mos hanin me gratë e tyre, kur ishin me menstruacione. Kur e morri vesh Profeti (paqja qoftë mbi të) këtë gjë, tha:"Bëni me to çdo gjë përveç kontaktit seksual (në vaginë)." {Trans. Muslimi}

Gjithashtu, transmetohet nga Aishja, e cila thotë: "Pejga-mberi (paqja qoftë mbi të) më urdhëronte, kur isha me menstruacione, që të mbulohesha nga mesi e poshtë e pastaj më përkëdhelte ashtu siç e përkëdhel burri gruan e vet." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ndalimi i faljes së namazit, agjërimit dhe i leximit të Kuranit gjatë menstruacioneve dhe lehonisë, nuk ka lidhje me jetën e përditshme të dy bashkëshortëve.

Komisioni i përhershëm

21. LARJA ËSHTË E DETYRUSHME

Pyetje: A duhet të lahet gruaja, nëse kryen me të shoqin marrëdhënie seksuale, të cilat nuk shoqërohen me ejakulimin e spermës në mitrën e saj?

Përgjigje: Nëse organi seksual i mashkullit hyn sadopak në organin seksual të femrës, atëherë larja bëhet e detyrueshme si për burrin ashtu edhe për gruan, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kur burri kryen marrëdhënie seksuale me gruan e tij, duhet të lahet edhe nëse nuk ejakulon."

"Nëse takohen dy organet seksuale, larja është e detyrueshme."

Ibn Xhibrini

22. MËNYRA E LARJES SË GRUAS NGA XHUNUBLLËKU DHE MENSTRUACIONET

Pyetje: A ka ndryshim midis grave dhe burrave në larjen prej papastërtisë së madhe (xhunubllëkut)17 dhe a duhet t'i zgjidhë gruaja gërshetat e saj gjatë larjes? A ka ndryshin ndërmjet mënyrës së larjes prej xhunubllëkut dhe menstruacioneve?

Përgjigje: Nuk ka asnjë ndryshim ndërmjet larjes së gruas dhe burrit prej xhunubllëkut. Gjithashtu, gruaja nuk e ka për detyrë që t'i zgjidhë gërshetat e saj, por mjafton që të derdhë tre herë ujin në kokë e pastaj të lajë pjesën tjetër të trupit, pasi Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur u pyet nga një grua për këtë çështje, tha:

"Jo, nuk ka pse t'i zgjidhësh gërshetat. Mjafton që të derdhësh tre herë ujë në flokët e tua e pastaj të lash pjesën tjetër të trupit." {Trans. Muslimi}

Nëse gruaja vendos në flokët e saj diçka që pengon depërtimin e ujit deri në lëkurë, atëherë duhet ta heqë atë para se të fillojë larjen. Nëse depërtimi i ujit nuk pengohet, atëherë largimi i saj nuk është i detyrueshëm.

Përsa i përket larjes prej menstruacioneve, dijetarët nuk janë të një mendimi nëse duhen zgjidhur gërshetat, apo jo. Mendimi më i saktë është se nuk duhet të zgjidhen, sepse në disa transmetime të hadithit të lartpërmendur, thuhet se një grua i tha Pejgamberit (paqja qoftë mbi të):

"Unë i mbaj flokët të lidhura gërshet dhe, kur lahem nga menstruacionet apo xhunubllëku, i zgjidh." Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i tha: "Nuk ka përse të veprosh kështu. Mjafton të hedhësh tre herë ujë mbi kokë e pastaj të lash pjesën tjetër të trupit. Me këtë pastrohesh."

Ky transmetim tregon mjaft qartë se gruaja nuk duhet t'i zgjidhë flokët gjatë larjes prej menstruacioneve apo xhunubllëkut, megjithatë gjëja më mirë është që t'i zgjidhë në të dy rastet, me qëllim që të mënjanohet mospajtimi i mendimeve të dijetarëve.

Komisioni i përhershëm

23. VAZHDIMI I MENSTRUACIONEVE ME SHUMË SE DITËT E ZAKONSHME

Pyetje: Ç'duhet të bëjë ajo grua, menstruacionet e së cilës zakonisht zgjasin shtatë ose tetë ditë, nëse dalja e gjakut vazhdon edhe pas kalimit të kohës së zakonshme të menstruacioneve të saj?

Përgjigje: Në raste të tilla gruaja nuk duhet të falet apo të agjërojë, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk e ka kufizuar kohën e zgjatjes së menstruacioneve. Ndërsa Allahu i Madhëruar thotë:

"Të pyesin për menstruacionet. Thuaj, ato janë diçka e dëmshme (papastërti)..."18 {2:222}

Ndaj, nëse gjaku vazhdon të rrjedhë, ajo duhet të presë derisa të ndërpritet rrjedhja e tij plotësisht e, pas kësaj, ajo duhet të lahet, të falet e të agjërojë.

Në të njëjtën mënyrë, nëse në muajin e ardhshëm, menstruacionet zgjasin më pak se koha e zakonshme, ajo duhet të lahet dhe të falet menjëherë sapo të shohë që dalja e gjakut është ndërprerë, pa i dhënë rëndësi faktit që menstruacionet e saj kanë vazhduar më pak se herët e tjera.

Ibn Uthejmin

24. NDËRPRERJA E GJAKUT GJATË MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Ç'duhet të bëjë gruaja nëse, gjatë kohës së menstruacioneve, rrjedhja e gjakut, pasi vazhdon një ditë, ndërpritet gjatë gjithë ditës tjetër?

Përgjigje: Me sa duket, ky "pastrim", apo kjo ndërprerje e përkohshme e gjakut, gjatë kohës së menstruacioneve, futet tek ditët e menstruacioneve dhe nuk konsiderohet pastrim i mirëfilltë. Ndaj gruaja duhet të veprojë ashtu siç vepron gjatë kohëve të zakonshme të menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

25. DALJA E GJAKUT TE VERDHË APO TE TURBULLT NJË DITË PAS PASTRIMIT TE PLOTE

Pyetje: Menstruacionet e mija, zakonisht, zgjasin gjashtë deri në shtatë ditë. Një ditë pas ndërprerjes së tyre shoh se fillon të rrjedhë një lëng ngjyrë kafe. Si duhet të veproj në këtë rast?

Përgjigje: Përderisa ti i di ditët e zakonshme të menstruacioneve të tua, atëherë dalja e gjakut të verdhë apo të turbullt, pas pastrimit,19 nuk bëhet pengesë për faljen e namazeve apo për agjërimin e Ramazanit, sepse pastrimi ka një shenjë të veçantë, e cila është dalja e sekrecionit të bardhë20. Pasi të shohësh këtë shenjë, ti duhet të lahesh dhe pastaj të falesh e të agjërosh.

Ibn Uthejmin

26. DALJA E GJAKUT TË TURBULLT PARA DHE PAS MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Ç'duhet të bëjë gruaja nëse, një ditë para fillimit të menstruacioneve, rrjedh prej saj gjak i turbullt, i cili mund të jetë në formën e një peu të hollë me ngjyrë të zezë apo kafe? Gjithashtu, ç'duhet të bëjë ajo nëse ky lëng rrjedh pas mbarimit të menstruacioneve?

Përgjigje: Nëse ky gjak rrjedh në kohën kur gruaja ndjen dhembjet e zakonshme të menstruacioneve, atëherë ai është pjesë e tyre.

Përsa i përket daljes së këtij gjaku menjëherë pas mbarimit të menstruacioneve, gruaja duhet të presë derisa të ndërpritet plotësisht rrjedhja e tij, sepse ai është pjesë e menstruacioneve. Aishja, e shoqja, e Profetit (paqja qoftë mbi të) u thoshte grave për këtë gjë:"Mos u shpejtoni derisa të shihni sekrecionin e bardhë."

Ibn Uthejmin

27. DALJA E GJAKUT PAS LARJES

Pyetje: Si duhet të veproj nëse, në disa raste, pas larjes prej menstruacioneve (d.m.th. pas pastrimit të plotë), rrjedh një sasi e vogël gjaku, duke pasur parasysh se koha e zakonshme e menstruacioneve të mija është pesë ditë?

Përgjigje: Nëse gjaku që del pas pastrimit është i turbullt apo në ngjyrë të verdhë, atëherë ai konsiderohet si urina; mirëpo nëse është gjak i zakonshëm,21 atëherë ai konsiderohet prej gjakut të menstruacioneve, ndaj gruaja duhet të përsërisë larjen, sepse Ummu Atijeh, e cila ka qenë një prej atyre që kanë jetuar në kohën e Profetit, ka thënë:

"Gjakun e verdhë apo të turbullt që dilte pas pastrimit, nuk e konsideronim prej gjakut të menstruacioneve".

Ibn Bazi

28. GJAKU I VERDHË APO I TURBULLT DHE PIKAT QË DALIN PAS PASTRIMIT

Pyetje: Dy muaj pas martesës filluan të dalin disa pika të vogla gjaku. Ç'duhet të bëj, të falem apo jo?

Përgjigje: Problemet që hasin gratë, lidhur me menstruaci-onet dhe lehoninë, janë si deti pa brigje, sidomos në kohën e sotme, kur është shtuar jashtë mase përdorimi i medikamenteve parandaluese të shtatëzënisë dhe menstruacioneve. Është e vërtetë që shumica e këtyre problemeve i kanë fillimet, që me krijimin e rracës njerëzore për herë të parë, por megjithatë, shumëllojshmëria dhe larmia e habitshme e këtyre problemeve në kohën e sotme, është me të vërtetë diçka që të bën të të vijë keq.

Sidoqoftë, rregullin e përgjithshëm për të tilla raste mund ta pëmbledhim në pak fjalë:

Nëse gruaja pastrohet plotësisht nga menstruacionet, d.m.th. nëse sheh sekrecionin e bardhë, i cili është një lëng i bardhë që njihet nga gratë22, atëherë çdo gjë që del pas kësaj,23 qoftë gjak i turbullt apo i verdhë, qofshin pika gjaku, qoftë lagështirë, nuk konsiderohet prej menstruacioneve, ndaj dhe gruaja mund të falet, të agjërojë dhe të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin e saj. Ummu Atije thotë:

"Gjakun e verdhë apo të turbullt që diltë pas pastrimit, nuk e konsideronim prej gjakut të menstruacioneve." {Trans. Ebu Daudi me sened të saktë}

Por gruaja nuk duhet të shpejtohet derisa të pastrohet plotësisht, pasi disa gra lahen menjëherë sapo thahet gjaku dhe nuk presin që të shohin shenjën e pastrimit të plotë, sekrecionin e bardhë. Për këtë arsye, kur gratë e sahabeve sillnin copa të bardha me gjak të verdhë, Aishja u thoshte:

"Mos u shpejtoni derisa të shihni sekrecionin e bardhë."

Ibn Uthejmin

29. GJAKU QË DEL PAK DITË PARA LINDJES

Pyetje: Një gruaje shtatëzënë i filloi rrjedhja e gjakut pesë ditë para lindjes. Ç'duhet të bëjë ajo në këtë rast, duke pasur parasysh se kjo gjë ka ndodhur gjatë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Nëse, në kohën kur fillon dalja e gjakut, nuk shihen shenja që tregojnë se së shpejti gruaja do të lindë, atëherë gjaku i dalë prej saj nuk është as gjak menstruacionesh, as gjak lehonie, ndaj ajo nuk duhet ta lërë namazin apo agjërimin.

Nëse, në kohën kur fillon dalja e gjakut, shihen shenja që tregojnë se së shpejti gruaja do të lindë, atëherë gjaku i dalë prej saj është gjak lehonie, ndaj ajo duhet të lërë namazin dhe agjërimin dhe nuk duhet të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin. Pas ndërprerjes së gjakut, ajo duhet të zëvendësojë agjërimin e ditëve të lëna nga Ramazani.

Komiteti i Përgjithshëm

30. ABORTI NATYRAL

Pyetje: Si duhet të veprojë gruaja në lidhje me namazin, nëse dështon para apo pas plotësimit të krijimit të embrionit?

Përgjigje: 1- Nëse një pjesë e trupit të embrionit (dora, koka, këmba apo diçka tjetër) është plotësuar, atëherë gruaja konsiderohet lehonë; pra asaj nuk i lejohet që të falet, të agjërojë apo të kryejë marrëdhënie seksuale me burrin e saj, derisa të ndërpritet rrjedhja e gjakut ose të plotësohen dyzet ditët. Nëse gjaku ndërpritet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë ajo duhet që, pasi të lahet, të falet e të agjërojë Ramazanin dhe në të njëjtën kohë i lejohet të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin, sepse nuk është transmetuar asnjë argument i saktë, në lidhje me periudhën më të shkurtër të lehonisë.

Periudha më e gjatë lehonisë, në bazë të haditheve të sakta, është dyzet ditë, ndaj, nëse rrjedhja e gjakut vazhdon edhe pas plotësimit të dyzet ditëve, gruaja duhet të falet dhe agjërojë, pasi gjaku i dalë prej saj konsiderohet si gjak i prishur. Gjithashtu, ajo duhet të marrë abdes para çdo namazi, sepse kështu e ka urdhëruar Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) Fatimen, të bijën e Ebu Hubejshit, e cila ishte mustehada.24 Nëse gjaku që del pas 40 ditëshit qëllon në të njëjtën kohë me ditët e zakonshme të menstruacioneve, atëherë gruaja duhet të veprojë ashtu siç veprojnë gratë me menstruacione.

2- Nëse embrionit nuk i është plotësuar asnjë pjesë e trupit të tij, d.m.th. është thjesht një copë mishi apo gjaku pa formë, atëherë gruaja nuk konsiderohet lehonë, por istihada, ndaj duhet të falet e të agjërojë pa i dhënë rëndësi gjakut që del prej saj. Ajo duhet të marrë abdes për çdo namaz dhe në të njëjtën kohë duhet të mundohet që të pengojë daljen e gjakut me një copë të pastër apo me diçka tjetër të ngjashme me të.

Asaj i lejohet të bashkojë namazin e drekës me atë të ikindisë, si edhe namazin e akshamit me atë të jacisë, ashtu siç i lejohet që të lahet për dy namazet e bashkuara si dhe për namazin e sabahut, siç është transmetuar në hadithin e Himnes, bijës së Xhahshit.

Ibn Bazi

33. DËSHTIMI NE MUAJIN E TRETË

Pyetje: Një e afërmja ime dështoi në muajin e tretë të barrës; pas kësaj ajo nuk u fal, derisa u ndërpre rrjedhja e gjakut. Më vonë, ajo dëgjoi se lënia e namazit për këtë shkak nuk është e lejuar, sepse gjaku i dalë prej saj nuk konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Si duhet të veprojë ajo në këtë rast, duke patur parasysh se ajo nuk e mban mend numrin e namazeve të lëna?

Përgjigje: Dijetarët thonë se embrioni merr formën e njeriut tetëdhjetë e një ditë pas fillimit të shtatëzënisë, ndaj, nëse dështimi ndodh më pas, gruaja nuk duhet të falet apo të agjërojë, pasi gjaku që rrjedh prej saj konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Nëse dështimi ndodh para plotësimit të tetëdhjetë ditëve, ajo duhet të falet dhe agjërojë, pasi gjaku në fjalë është gjak i prishur.

Ndaj, gruaja në fjalë, duhet të mundohet të kujtojë kohën kur ka ndodhur dështimi; nëse ai ka ndodhur pas plotësimit të tetëdhjetë ditëve, ajo duhet t'i zëvendësojë të gjitha namazet e lëna. Nëse nuk e mban mend numrin e saktë të namzeve të lëna, ajo duhet caktojë një numër të përafërt dhe t'i falë ato.

IbnUthejmin

34. MARRËDHENIET SEKSUALE PARA PLOTËSIMIT TE 40 DITËVE

Pyetje: A i lejohet burrit që të kryejë marrëdhënie seksuale me gruan e tij, tridhjetë e pesë ditë pas lindjes, nëse rrjedhja e gjakut është ndërprerë?

Përgjigje: Nëse rrjedhja e gjakut ndërpritet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë marrëdhëniet seksuale janë të lejuara, me kusht që gruaja të shohë pastrimin e plotë, cili bën të detyrueshëm për të faljen dhe agjërimin.

Ibn Xhibrin

27. FILLIMI I MENSTRUACIONEVE NE XHAMI

Pyetje: Një gruaje i filluan menstruacionet brenda në xhaminë e Profetit (paqja qoftë mbi të). Ajo qëndroi atje, derisa të afërmit e saj mbaruan namazin dhe pastaj doli bashkë me ta. A ka marrë gjynahe për qëndrimin në xhami, duke qenë me menstruacione?

Përgjigje: Nëse nuk ka pasur mundësi që të dilte vetëm, atëherë nuk ka problem; por nëse ka pasur, ajo duhet të kishte dalë sa më shpejtë, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Nuk lejohet që të hyjë në xhami gruaja me menstruacione dhe njeriu xhunub."

Ibn Baz

28. LEXIMI I KOMENTEVE TË KURANIT

Pyetje: A u lejohet grave leximi i librave që përmbajnë komentimin e Kuranit, gjatë periudhës së menstruacioneve?

Përgjigje: Sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, gruas me menstruacione i lejohet që të lexojë librat e komentimit të Kuranit, madje edhe vetë Kuranin, me kusht që të mos e prekë me dorë. Ndërsa për xhunubin25 nuk është i lejuar leximi i Kuranit, derisa të lahet; atij i lejohet leximi i komenteve të Kuranit apo i librave të hadithit, me kusht që të mos i lexojë ajetet që gjenden në brendësi e tyre, sepse siç transmetohet në një hadith të saktë, Pejgamberin (paqja qoftë mbi të) nuk e pengonte prej leximit të Kuranit asgjë tjetër përveç xhunubllëkut. Po ashtu, në një hadith tjetër thuhet:

"Xhunubit nuk i lejohet të lexojë asnjë ajet nga Kurani." {Trans. Imam Ahmedi me sened të mirë}

Ibn Bazi

35. LUTJET GJATE MENSTRUACIONEVE

Pyetje: A e pranon Allahu duanë (lutjen) e gruas gjatë menstrucioneve?

Përgjigje: Nëse plotësohen kushtet e pranimit të duasë, Allahu ia pranon lutjen gruas pa marrë parasysh nëse është me menstruacione, apo jo. Ndaj është e pëlqyeshme që gruaja me menstruacione të lutet, të kërkojë falje dhe të përmendë Allahun sa më tepër që të jetë e mundur, sidomos në kohët e mira.26

Ibn Xhibrin

38. SHKRIMI I AJETEVE TE KURANIT NGA GRUAJA ME MENSTRUACIONE

Pyetje: A i lejohet gruas me menstruacione të lexojë ajete nga Kurani për t'u argumentuar me to? A i lejohet gruas me menstruacione të shkruajë ajete nga Kurani apo hadithe të Profetit (paqja qoftë mbi të)?

Përgjigje: Gruas me menstruacione i lejohet:

1- Leximi i librave në të cilët ka ajete kuranore apo ajete të komentuara.

2- Shkruarja e ajeteve kuranorë brenda një teksti të caktuar.

3-Argumentimi me ajetet e Kuranit për një çështje të caktuar.

4-Leximi i ajeteve kuranore në formë lutjeje apo përmendjeje të Allahut.

5- Mbajtja e librave të tefsirit apo e diçkaje tjetër të ngjashme me të, nëse është e nevojshme.

Ibn Xhibrini

KAPITULLI I NAMAZIT

16. FALJA ME RROBA TE TEJDUKSHME

Pyetje: A lejohet që gruaja të falet me rroba të tejdukshme?

Përgjigje: Namazi i falur me rroba të tejdukshme është i pavlefshëm, pasi rrobat me të cilat duhet të falet gruaja duhet të mbulojnë tërë trupin e saj, përveç duarve dhe fytyrës dhe në të njëjtën kohë nuk duhet të jenë të tejdukshme (d.m.th. nuk duhet të dallohet se ç'ka poshtë tyre). Ndërsa këmbët duhet të mbulohen me çorape të patejdukshme ose me rroba plotësuese.

Ibn Bazi

41. MBULIMI I DUARVE DHE I KËMBËVE NË NAMAZ

Pyetje: A duhet t'i mbulojnë gratë duart dhe këmbët në namaz?

Përgjigje: Zbulimi i duarve në namaz është i lejuar, megjithatë disa dijetarë janë të mendimit se mbulimi i tyre është më i mirë. Ndërsa këmbët, sipas mendimit të shumicës së dijetarëve, duhet të mbulohen, pasi Profeti (paqja qoftë mbi të), kur u pyet nëse lejohet të falet gruaja vetëm me fustan dhe shami, u përgjigj: "Lejohet, nëse fustani i mbulon shpinën e këmbëve."

Disa dijetarë të tjerë janë të mendimit se zbulimi i këmbëve gjatë namazit është i lejuar, por sido që të jetë mbulimi i tyre është më i arsyeshëm.

Ibn Xhibrini

47. FALJA ULUR

Pyetje: Një grua e sëmurë, pasi vendosi këmbën e thyer në allçi, nuk mund të falej dot në këmbë, ndaj u fal ulur një muaj rresht. A është i rregullt namazi i saj?

Përgjigje: Të qëndruarit në këmbë gjatë namazit është detyrë e domosdoshme (farz), ndaj, nëse dikush ka mundësi që të falet në këmbë, qoftë edhe duke u mbështetur në diçka, (p.sh. shkop apo mur), atëherë duhet të falet në këmbë. Nëse, për çfarëdo lloj arsyeje, nuk ka mundësi që të falet në këmbë, atëherë i lejohet të falet ulur.

Ndaj namazi i kësaj gruaje ka qenë i rregullt, pasi ajo nuk ka pasur mundësi që të qëndronte në këmbë. Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka thënë Imran Ibn Husejnit: "Falu në këmbë! Nëse nuk mundesh, falu ulur; nëse nuk mundesh as ulur, atëherë falu shtrirë."

Ibn Xhibrini

36. FILLIMI I MENSTRUACIONE DHE NAMAZI

Pyetje: Më filluan menstruacionet në kohën që po falja namazin. Ç'duhet të bëj në këtë rast dhe a duhet t'i zëvendësoj namazet që s'i kam falur gjatë kohës së menstruacioneve?

Përgjigje: Nëse menstruacionet fillojnë pas hyrjes së kohës së namazit, p.sh. gjysëm ore pas mesit të ditës, atëherë gruaja duhet ta zëvendësojë namazin e drekës pasi të pastrohet, sepse në kohën e hyrjes së tij, ajo ka qenë e pastër. Allahu i Madhëruar thotë:

"Me të vërtetë namazi është një detyrë (që duhet të kryhet) në kohë të caktuar." {4:103}

Namazet e lëna gjatë kohës së menstruacioneve nuk duhet të zëvendësohen, pasi në një hadith të gjatë, ndërmjet të tjerave, Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) thotë:

"... Gruaja kur është me menstruacione nuk duhet të falet apo të agjërojë..."

Gjithashtu, të gjithë dijetarët janë të të njëjtit mendim në lidhje me faktin që gruaja me menstruacione nuk e ka për detyrë zëvendësimin e këtyre namazeve.

Nëse rrjedhja e gjakut të menstruacioneve ndërpritet para mbarimit të kohës së namazit, qoftë edhe me një rekat, atëherë falja e këtij namazi është e detyrueshme, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush arrin qoftë dhe një rekat prej namazit të ikindisë para perëndimit të diellit, e ka falur namazin e ikindisë në kohë."

Shkurtimisht mund të themi se nëse gruaja pastrohet kur, prej lindjes apo perëndimit të diellit, ka mbetur aq kohë sa për të falur vetëm një rekat, atëherë falja e namazit të sabahut në rastin e parë dhe e ikindisë në të dytin është e detyrueshme për të.

Ibn Uthejmin

29. NDËRPRERJA E GJAKUT TË LEHONISË PARA PLOTËSIMIT TË DYZET DITËVE

Pyetje: A duhet të falet dhe të agjërojë gruaja lehonë, nëse pastrohet para plotësimit të dyzet ditëve? Nëse i vijnë menstruacionet pas kësaj, a duhet ta prishë agjërimin? Po nëse pastrohet përsëri, a duhet të falet e të agjërojë apo jo?

Përgjigje: Nëse gruaja lehonë pastrohet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë ajo duhet të lahet, të falet, të agjërojë Ramazanin dhe, në të njëjtën kohë, i lehohet që të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin. Nëse rrjedhja e gjakut rikthehet përsëri, atëherë, sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, ajo konsiderohet përsëri lehonë, derisa të plotësohen 40 ditët.

Nëse rrjedhja e gjakut vazhdon pas plotësimit të dyzet ditëve, atëherë gjaku që del prej saj është gjak i prishur, ndaj dhe gruaja konsiderohet e pastër, d.m.th. asaj i lejohet të falet, të agjërojë dhe të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin, sepse gjendja e saj është është e ngjashme me gjendjen e gruas mustehada.27 Ajo duhet të pastrohet dhe të vendosë një copë të pastër brenda vendit të daljes së gjakut, për të penguar daljen e tij, ashtu siç duhet të marrë abdes për çdo namaz, sepse kështu ka urdhëruar Profeti (paqja qoftë mbi të).

Kut t'i vijnë menstruacionet, ajo duhet të lërë namazin, agjërimin dhe kontaktet seksuale me të shoqin, derisa të ndërpritet plotësisht rrjedhja e gjakut.

Ibn Bazi

55.DHEMBJET E LINDJES

Pyetje: A e kam të detyrueshme faljen nëse ndjej dhembjet e lindjes?

Përgjigje: Nëse gruaja nuk është me menstruacione apo lehonë, atëherë falja është e detyrueshme për të. Nëse rrjedhja e gjakut fillon një ose dy ditë para lindjes, atëherë ky gjak konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Nëse dhembjet e lindjes nuk shoqërohen me daljen e gjakut, atëherë gruaja duhet të falet dhe nëse ndjen dhembjet e lindjes, pasi ajo është në pozitën e të sëmurit, i cili duhet të falet megjithëse ndjen dhembjet e sëmundjes. Në të njëjtën kohë, duhet të kemi parasysh se askujt nuk lejohet lënia e namazit, përderisa mendja e tij është në rregull, d.m.th. nuk vuan nga ndonjë sëmundje psikike.

Ibn Xhibrini

40. PIKIMI I URINËS

Pyetje: Një grua shtatzënë në muajin e nëntë vuan nga pikimi i pandërprerë i urinës. Për këtë shkak ajo e la faljen e namazit në muajin e fundit të barrës. A është e lejueshme kjo gjë? Nëse jo, ç'duhet të bëjë ajo?

Përgjigje: Në të tilla raste gruaja nuk duhet ta lërë namazin por duhet të falet duke marrë abdes për çdo namaz e duke pastruar vendin nga ku del urina me një copë të pastër, ashtu siç vepron dhe gruaja mustehada. Asaj i lejohet që të bashkojë namazin e drekës me atë të ikindisë dhe namazin e akshamit me atë të jacisë, ashtu siç i lejohet edhe gruas mustehada.

Ajo duhet t'i zëvendësojë të gjitha namazet e lëna në muajin e fundit të barrës dhe të pendohet për ç'ka ka bërë, duke vendosur që të mos e përsërisë herë tjetër këtë gjynah. Allahu i Madhëruar thotë: "Pendohuni tek Allahu, të gjithë ju o besimtarë, nëse doni të shpëtoni." (24:31)

Ibn Bazi

42. NDËRPRERJA E NAMAZIT

Pyetje: Si duhet të veproj nëse bie zilja e derës në kohën që jam duke u falur, e në shtëpi nuk gjendet njeri tjetër përveç meje?

Përgjigje: Nëse namazi që po fal është sunet, atëherë mund ta ndërpresësh namazin për të hapur derën, por nëse namazi që po fal është farz, nuk duhet ta ndërpresësh namazin, vetëm nëse mendon se personi që po troket ka ardhur për diçka të rëndësishme e cila nuk mund të lihet për më vonë.

Nëse ke mundësi që me anën e shenjave (burrat duhet të thonë "subhanallah", ndërsa gratë duhet të përplasin duart) t'i japësh të kuptojë trokitësit se je duke u falur, atëherë kjo është e mjaftueshme. Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Nëse imami gabon diçka në namaz burrat duhet të thonë "subhanallah", ndërsa gratë të përplasin duart."

Ibn Bazi

43. NAMAZI I NATËS DHE LEXIMI NË KURAN

Pyetje: A lejohet që të falet namazi i natës duke parë në Kuranin e hapur, sepse unë nuk di shumë sure përmendësh, por dëshiroj që, gjatë namazit të natës, të përfundoj leximin e të gjithë Kuranit?

Përgjigje: Një numër i madh dijetarësh janë të mendimit se kjo gjë është e lejuar, pasi Dheukani, shërbëtori i Aishes, ka falur namazin e taravive gjatë muajit të Ramazanit duke lexuar me Kuran të hapur. {Trans. Buhariu}

Ata që e ndalojnë këtë gjë nuk kanë ndonjë argument të konsiderueshëm, mbi të cilin mund të bazohemi. Nga ana tjetër, jo të gjithë njerëzit janë në gjendje ta mësojnë përmendësh Kuranin, ndaj lind nevoja e leximit me Kuran të hapur, sidomos gjatë namazit të natës dhe namazit të teravisë.

Ibn Bazi

44. FUNDI I KOHES SE VITRIT

Pyetje: Cila është koha e fundit për faljen e namazit të vitrit?28

Përgjigje: Koha e fundit për faljen e namazit të vitrit është koha para lindjes se diellit, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Gjatë namazit të natës jepet selam pas çdo dy rekatesh. Nëse dikush ka frikë se mos e arrin mëngjesi, atëherë le të falë edhe një rekat, me anën e të cilit i bën tek rekatet e falura." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ibn Bazi

45. PERCAKTIMI I NJË TË TRETËS SË FUNDIT TË NATËS

Pyetje: Si mund të përcaktohet, me orë, një e treta e fundit e natës?

Përgjigje: Një e treta e fundit të natës nuk mund të përcaktohet me orë të caktuara, mirëpo çdo njeri mund ta llogarisë atë, duke e ndarë natën, nga perëndimi i diellit deri në lindje të tij, në tre pjesë. Pasi të kalojnë dy të parat, pjesa e mbetur është pjesa e tretë e natës. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Allahu i Madhëruar zbret çdo natë, në një të tretën fundit të saj, në qiellin e dynjasë dhe thotë: A ka njeri të më lutet e Unë t'i përgjigjem? A ka njeri që të më kërkojë diçka e Unë t'ia jap? A ka njeri që kërkon falje e Unë ta fal." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ndaj është mirë që çdo besimtar të kujdeset që ta shfrytëzojë këtë kohë, ose të paktën një pjesë saj, pasi ajo është një nga kohët më të mira, në të cilat pranohet duaja.

Ibn Uthejmin

46. SEXHDJA E LEXIMIT TË KURANIT

Pyetje: A është e detyrueshme bërja e sexhdes, nëse lexoj ajetin e sexhdes?29

Përgjigje: Bërja e kësaj sexhdeje është sunet i fortë dhe nuk duhet të lihet as në kohët e ndaluara, siç është koha pas namazit të sabahut apo pas namazit të ikindisë, pasi ajo bëhet me shkak të caktuar.30 Ndaj, nëse dikush lexon ajetin e sexhdes, qoftë në namaz

apo jashtë tij, duhet të bëjë sexhde pa marrë parasysh se po lexon duke parë në Kuran, apo nga ç'ka mësuar përmendësh.

Bëria e kësaj sexhdeje nuk është e detyrueshme (vaxhib), ndaj muslimani nuk merr gjynah nëse nuk e bën atë. Transmetohet se një herë Umeri, ndërsa po mbante hytben hipur në minber31, lexoi ajetin e sexhdes në suren En-nahl, pastaj zbriti prej minberit dhe bëri sexhden. Xhumanë e ardhshme ai lexoi të nëjtin ajet, mirëpo nuk bëri sexhde. Pasi mbaroi, tha në praninë e të gjithë shokëve të Profetit:

"Allahu nuk na e ka bërë detyrë këtë sexhde, por e ka lënë në dëshirën tonë."

Gjithashtu, transmetohet se Zejd Ibn Thabit lexoi një prej ajeteve të sexhdes në prani të Profetit (paqja qoftë mbi të), por nuk bëri sexhde. Nëse sexhdja e leximit të Kuranit do të ishte e detyrueshme, Profeti (paqja qoftë mbi të) do ta kishte urdhëruar që ta bënte.

Ibn Uthejmin

58. SEXHDJA E LEXIMIT TE KURANIT DHE MBULIMI I TRUPIT

Pyetje: A lejohet që ta bëj sexhden e leximit të Kuranit, pa i mbuluar të gjitha pjesët e trupit që duhen të mbulohen gjatë namazit?

Përgjigje: Kjo sexhde lejohet të bëhet në çdo gjendje, d.m.th. edhe nëse nuk je mbuluar siç duhet, sepse, sipas mendimit më të saktë, ajo nuk konsiderohet si pjesë e namazit.

Ibn Xhibrini

48. DYSHIMI GJATË NAMAZIT

Pyetje: Në disa raste gjatë namazit, nuk jam e sigurtë nëse e kam thënë Fatihanë, apo jo, ndaj e lexoj atë për së dyti. A është e saktë kjo gjë apo duhet të bëj sexhden e harresës32?

Përgjigje: Gjatë faljes se namazit, ngacmimet e shejtanit shtohen shumë, ndaj shumë njerëz nuk janë të sigurtë nëse e kanë thënë Fatihanë apo suren pas saj, apo "Et-tehijatin", gjatë uljes. Për të shmangur të gjitha këto, muslimani duhet të përqendrohet sa më tepër që të jetë e mundur në namaz dhe të kujtojë se ndodhet para Allahut, Krijuesit të Qiejve dhe Tokës.

Sidoqoftë, nëse dikush është në dyshim nëse e ka lexuar Fatihanë apo jo dhe e di mirë se zakonisht nuk e harron atë, atëherë nuk është mirë që ta përsërisë. Megjithatë, nëse ai, për të qenë i sigurtë, e lexon për së dyti Fatihanë, nuk e ka për detyrë që të bëjë sexhden e harresës.

Ibn Xhibrini

49. VONIMI I JACISE

Pyetje: A lejohet vonimi i namazit të jacisë?

Përgjigje: Vonimi i namazit të jacisë deri në fundin e kohës së tij është diçka e mirë, mirëpo nëse ky vonim bëhet shkak për mosfaljen e namazit me xhemat në xhami, atëherë nuk është i lejueshëm. Përsa u përket grave, sa më vonë që ta falin namazin e jacisë në shtëpi, aq më mirë është, mirëpo nuk duhet ta vonojnë pas gjysmës së natës.

Ibn Uthejmin

50. PENDIMI I FSHIN GJYNAHET

Pyetje: Jam një vajzë 25-vjeçare. Që në fëmijëri e deri në moshën 21 vjeç nuk kam agjëruar e nuk jam falur asnjëherë për shkak të përtacisë e, megjithëse prindërit më këshillonin vazhdimisht, unë nuk ua vija veshin këshillave të tyre. Ç'duhet të bëj tani që më ka udhëzuar Allahu dhe jam penduar për çfarë kam bërë në të kaluarën?

Përgjigje: Pendimi i fshin të gjitha gjynahet e mëparshme, ndaj detyra jote është që të pendohesh sinqerisht dhe të vendosësh që t'i kryesh të gjitha adhurimet në mënyrën e duhur, duke i dhënë rëndësi namazeve sunete gjatë ditës dhe natës, agjërimit sunet, përmendjes së Allahut pa ndërprerje, leximit të Kuranit etj.

Ibn Xhibrini

51. VONIMI I NAMAZIT

Pyetje: A merr gjynahe ai person që e fal namazin e sabahut dy orë para namazit të drekës, duke patur parasysh se gjatë gjithë kësaj kohe ka qenë në gjumë?

Përgjigje: Vonimi, pa arsye, i namazit nga koha e tij nuk është i lejuar. Gjumi nuk mund të jetë justifikim për këdo, sepse muslimani duhet të bjerë të flerë herët, ose të porosisë dikë që ta zgjojë në mënyrë që ta ngrihet e të falë namazin në kohë. Falja e namazit të sabahut pas lindjes së diellit, është tregues i mosdhënies rëndësi faljes së namazit në kohën e tij. Sido që të jetë, muslimani duhet ta falë namazin në kohën më të afërt; menjëherë sapo të kujtohet apo të zgjohet.

Ibn Xhibrini

52. NGACMIMET NE NAMAZ

Pyetje: Jam një grua që i zbatoj të gjitha detyrat me të cilat na ka ngarkuar Allahut, mirëpo gjatë namazit gaboj shumë, sepse më shkon mendja tek gjërat që më kanë ndodhur gjatë ditës dhe nuk mund t'i largoj këto ngacmime, vetëm nëse lexoj me zë. Çfarë më këshilloni të veproj në këtë rast?

Përgjigje: Problemi, për të cilin shqetësohet pyetësja, është një dukuri mjaft e përhapur tek shumë muslimanë, kjo për vetë shkakun sepse shejtani i shton ngacmimet e tij deri në atë gradë, saqë njeriu mund të mos mbajë mend se ç'ka thënë gjatë namazit. Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka mësuar që, në të tilla raste, të pështyjmë tre herë nga ana e majtë dhe të themi: "Eudhu bilahi minesh-shejtani rraxhim."33 Nëse besimtari vepron kështu, ngacmimet e shejtanit do të largohen, me lejen e Allahut.

Kur muslimani fillon namazin, duhet të besojë dhe përfytyrojë se ndodhet para Allahut të Madhëruar dhe se po i drejtohet Atij me leximin e Kuranit dhe duave të ndryshme të namazit. Ai duhet të kujtojë shpërblimin që ka përgatitur Allahu për ata që e falin namazin me frikë e përulje, si dhe dënimin që ka përgatitur Ai, për ata që nuk e kryejnë namazin ashtu siç duhet.

Ibn Uthejmin

53. FALJA E NAMAZIT PAS KALIMIT TË KOHES SË TIJ

Pyetje: Kur duhet të zëvendësohet namazi i jacisë, nëse më ka zënë gjumi dhe jam kujtuar vetëm pasi kam falur namazin e sabahut. A duhet ta fal bashkë me namazin e jacisë së ditës së ardhshme, apo ta fal menjëherë sapo të më kujtohet?

Përgjigje: Në një hadith të saktë Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Nëse dikush nuk e fal namazin në kohën e tij për shkak të gjumit apo harresës, atëherë duhet ta falë menjëherë sapo t'i kujtohet. Kjo është mënyra e vetme për të kompesuar namazin e lënë..." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Duke u bazuar në hadithin e mësipërm, nxjerrim si përfundim se namazi i lënë nuk duhet të vonohet deri në ditën e nesërme, por duhet të falet sa më shpejt që të jetë e mundur, madje edhe në kohën kur ndalohet falja e namazit.

Nëse dikush kujtohet për namazin e lënë (p.sh. drekën), kur nga koha e namazit pasues (ikindisë) ka mbetur aq kohë sa për të falur vetëm një namaz, atëherë, në fillim, duhet të falë namazin e kohës (ikindinë) e pastaj namazin e lënë.

Ibn Xhibrini

54. NDËRPRERJA E NAMAZIT

Pyetje: Nëse kujtohem gjatë namazit, se rrobat me të cilat po falem janë të papastra, a duhet ta ndërpres namazin dhe t'i ndërroj rrobat?

Përgjigje: Nëse dikush falet me rroba të papastra, duke e ditur këtë gjë, atëherë namazi i tij është i pavlefshëm; në të kundërt namazi i tij është i rregullt. Nëse kujtohet gjatë faljes së namazit, se rrobat e tij janë të papastra dhe ka mundësi që ta largojë papastërtinë me shpejtësi, atëherë mund ta vazhdojë namazin normalisht, pasi në një hadith të saktë transmetohet se Xhibrili lajmëroi Profetin (paqja qoftë mbi të), kur ky i fundit ishte duke u falur, se nallanet me të cilat po falej ishin të papastra, ndaj Ai i hoqi ato dhe nuk e ndërpreu namazin.

Nëse për të larguar papastërinë duhet të hiqen, fjala vjen pantallonat, kanatierja, të mbathurat apo diçka tjetër për heqjen e së cilës duhen bërë shumë lëvizje, atëherë duhet që, pasi të hiqet rroba e papastër, të fillohet namazi nga fillimi,.

Ibn Xhibrini

56. VITRI DHE NAMAZI I NATËS

Pyetje: A lejohet falja e vitrit para gjumit dhe a konsiderohet kjo falje prej namazit të natës, pasi, për shkak të lodhjes së ditës, nuk mund të zgjohem para namazit të sabahut?

Përgjigje: Në një hadith të saktë transmetohet se Profeti (paqja qoftë mbi të) e ka porositur Ebu Hurejren që ta falte vitrin para se të flinte, ndaj, nëse ti e di që nuk mund të zgjohesh para namazit të sabahut, atëherë mund ta falësh namazin e natës dhe vitrin para se të biesh për të fjetur, e pastaj, nëse zgjohesh para namazit sabahut dhe dëshiron të falesh përsëri, mund të falesh pa pasur nevojë që ta përsërisësh namazin e vitrit.

Ibn Uthejmin

57. DALJA E GRAVE PËR TË FALUR BAJRAMIN

Pyetje: A u lejohet grave që të dalin për të falur namazin e Bajramit?

Përgjigje: Dalja e grave për të falur namazin e Bajramit është sunnet i fortë, pasi transmetohet se Ummu Atije, një nga bashkëkohëset e Profetit, ka thënë:

"Ditën e Bajramit, urdhëroheshim që të dilnim që të gjitha, bile edhe vajzat e reja bashkë me gratë me menstruacione dhe thoshim tekbiret e luteshim së bashku me të tjerët, duke shpresuar tek begatia dhe pastërtia e asaj dite." {Transmeton Buhari dhe Muslimi}

Në një transmetim tjetër thuhet: "Ditën e Bajramit, Profeti (paqja qoftë mbi të) i nxirrte vajzat e reja, plakat dhe gratë me menstruacione për të falur namazin. Gratë me menstruacione qëndronin mënjanë dhe ndiqnin namazin dhe lutjet e muslimanëve." Njëra prej grave tha: "O i Dërguari i Allahut, disa gra nuk kanë rroba të mjaftueshme."34 Ai ia ktheu: "Le të mbulo-het me rrobën e shoqes së saj."

Mirëpo nuk duhet të harrojmë se gratë nuk duhet të vënë erëra të mira apo të zbukurohen dhe njëkohësisht duhet të qëndrojnë larg burrave.

Ibn Xhibrini

KAPITULLI I AGJËRIMIT

23. NDËRPRERJA E MENSTRUACIONEVE DHE AGJËRIMI

Pyetje: Nëse menstruacionet ndërpriten menjëherë pas agimit, d.m.th. pas hyrjes së kohës së namazit të sabahut, a duhet ta agjëroj atë ditë? Nëse e agjëroj, a është i saktë agjërimi im, apo duhet të agjëroj një herë tjetër?

Përgjigje: Dijetarët kanë rënë dakort që, në këtë rast, gruaja duhet të agjërojë një ditë tjetër për të zëvendësuar agjërimin e asaj dite, ndërsa përsa i përket agjërimit të pjesës së mbetur të ditës, ata kanë shfaqur dy mendime të ndryshme:

1- Sipas mendimit mendimit të parë, gruaja duhet të agjërojë pjesën e mbetur të ditës dhe në të njëjtën kohë duhet ta kompesojë një herë tjetër agjërimin e asaj dite.

2- Sipas mendimit të dytë, ajo nuk duhet ta agjërojë pjesën e mbetur të asaj dite, sepse agjërimi i saj nuk është i saktë, për vetë faktin se në kohën e fillimit të agjërimit ajo nuk e ka pasur për detyrë agjërimin e asaj dite. Meqenëse agjërimi i saj nuk është i pranuar, atëherë vazhdimi i tij gjatë pjesës së mbetur të ditës është i pakuptimtë, sepse në fillimin e kohës ajo e kishte të ndaluar atë dhe në të njëjtën kohë dihet fare mirë se përkufizimi i agjërimit, në aspektin fetar, është: Lënia (për hir të Allahut) e ushqimeve, pijeve dhe marrëdhënieve seksuale nga agimi i ditës, deri në perëndimin e diellit.

Siç shihet, mendimi i dytë është më i saktë se i pari.

Ibn Uthejmin

24. DALJA E PIKAVE TË GJAKUT

Pyetje: A është i saktë agjërimi i asaj gruaje, nga e cila rrjedhin sasi të vogla pikash gjaku, gjatë gjithë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Agjërimi i saj është më se i saktë, pasi këto pika gjaku nuk janë prej gjakut të menstruacioneve, por dalin prej enëve të gjakut.

Sipas disa transmetimeve të sakta, kur u pyet për këtë gjë, Ali ibn Ebi Talib ka thënë se rrjedhja e gjakut në këtë mënyrë, është e ngjashme me rrjedhjen e gjakut nga hundët, d.m.th. ky gjak nuk është prej menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

25. LARJA PAS AGIMIT

Pyetje: Nëse menstruacionet apo lehonia ndërpriten para agimit, d.m.th. para se të hyjë koha e namazit të sabahut, por gruaja nuk ka mundësi të lahet vetëm pas agimit, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Agjërimi i saj, në të dyja rastet, është i saktë, sepse rasti i saj është i ngjashëm me rastin e xhunubit, të cilin mund ta zërë ezani i sabahut pa u larë akoma. Allahu i Madhëruar thotë:

"E tani mund të kryeni marrëdhënie seksuale me gratë tuaja35 (gjatë netëve të Ramazanit) dhe kërkoni atë që ka caktuar Allahu për ju. Hani e pini deri sa të dallohet peu i bardhë (drita e mëngjesit) nga ai i ziu (errësita e natës) në agim." {2:187}

Pra, përderisa marrëdhëniet seksuale janë të lejuara deri në agim, sigurisht që larja nuk mund të bëhet vetëm pas agimit, d.m.th. pasi të hyjë koha e namazit të sabahut.

Po ashtu, Aishja thotë se:"Profeti (paqja qoftë mbi të) gdhihej xhunub dhe agjëronte." Pra, Profeti (paqja qoftë mbi të) lahej pas hyrjes së kohës së namazit të sabahut.

Ibn Uthejmin

26. ARDHJA E MENSTRUACIONEVE DHE AGJËRIMI

Pyetje: Nëse gruaja ndjen ardhjen e menstruacioneve, apo dhembjet e zakonshme pak para perëndimit të diellit, mirëpo rrjedhja e gjakut fillon pas perëndimit të tij, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Nëse rrjedhja e gjakut fillon pas perëndimit të diellit, atëherë agjërimi i saj është i saktë, pavarësisht nëse shenjat e ardhjes së menstruacioneve apo dhembjet e zakonshme të tyre fillojnë para perëndimit.

Ibn Uthejmin

27. GJAKU I MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Nëse gruaja sheh se është duke i rrjedhur pak gjak, por nuk është e sigurtë nëse është gjak menstruacionesh, apo jo, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Agjërimi i saj është i saktë, sepse ajo konsiderohet e pastër derisa të sigurohet plotësisht se gjaku i dalë është i menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

29. NGRËNIA GJATË RAMAZANIT

Pyetje: Ai lejohet gruas me menstruacione apo lehonë që hajë e të pijë gjatë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Asaj i lejohet që të hajë e të pijë lirisht, por në të njëjtën kohë duhet të ruhet që të mos e shohin fëmijët e vegjël, sepse ata nuk e kuptojnë këtë gjë dhe mund të mendojnë së ajo po e prish agjërimin pa asnjë shkak.

Ibn Uthejmin

FUNDI I MENSTRUACIONEVE

Pyetje: A duhet të agjërojë gruaja, nëse në ditët e fundit të menstruacioneve të saj, para pastrimit, nuk është shfaqur akoma shenja e pastrimit, sekrecioni i bardhë?

Përgjigje: Ky sekrecion nuk shfaqet tek të gjitha gratë, ndaj ato gra që nuk e kanë zakon të shohin sekrecionin e bardhë,36 duhet të agjërojnë. Ndërsa ato gra, tek të cilat dalja e sekrecionit të bardhë

është prej zakonit të tyre, nuk duhet të agjërojnë derisa ta shohin atë.

Ibn Uthejmin

VONIMI I AGJËRIMIT TË DITËVE TË LËNA GJATË RAMAZANIT

Pyetje: Ç'duhet të bëjnë ato gra, të cilat i zë Ramazani pa plotësuar akoma agjërimin e ditëve të lëna nga Ramazani i kaluar?

Përgjigje: Këto gra duhet të pendohen sinqerisht për këtë vepër dhe të kërkojnë falje nga Allahu, sepse vonimi pa arsye i zëvendësimit të ditëve të lëna, deri në ardhjen e Ramazanit tjetër, është kategorikisht i ndaluar. Aishja, e shoqja e Profetit, thotë:

"Në disa raste, nuk kam pasur mundësi që t'i agjëroja ditët e lëna nga Ramazani, përveçse në Shaban."37

Sidoqoftë, ato duhet t'i zëvendësojnë ditët e lëna nga Ramazani i parë pas mbarimit të Ramazanit të dytë.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I XHENAZEVE

59. BURRI DHE GRUAJA MUND TA LAJNË NJËRI-TJETRIN PAS VDEKJES

Pyetje: Kemi dëgjuar se pas vdekjes së gruas, burrit të saj nuk i lejohet që ta shikojë apo ta lajë atë. A është e vërtetë kjo gjë?

Përgjigje: Është e lejuar si për burrin ashtu dhe për gruan që të lajnë apo të shikojnë njëri-tjetrin pas vdekjes, pasi është transmetuar se Esmaja bija e Umejsit ka larë burrin e saj, Ebu Bekrin, ndërsa Fatimja, vajza e Profetit (paqja qoftë mbi të), ka lënë porosi që, pas vdekjes, ta lajë i shoqi i saj, Aliu.

Ibn Bazi

60. PRITJA E NGUSHËLLIMEVE

Pyetje: Në vendin tonë është zakon që të mblidhen njerëzit në shtëpinë e të vdekurit, tre ditë rresht pas vdekjes së tij, për të lexuar disa pjesë të caktuara nga Kurani. A është e lejueshme kjo gjë?

Përgjigje: Grumbullimi në shtëpinë e të vdekurit për të ngrënë, për të lexuar Kuran, apo për t'u lutur për të vdekurin nuk është i lejuar, pasi të gjitha këto veprime nuk bazohen në asnjë argument të saktë, ndaj do të mjaftonte një lexim i përciptë librave të hadithit, për të kuptuar se këto zakone nuk kanë qenë të njohura

në kohën e tre gjeneratave të para të muslimanëve. Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka mësuar që, në të tilla raste, muslimanët duhet t'i bëjnë vizita e familjes së të vdekurit për të ngushëlluar pjestarët e saj e për t'iu lutur Allahut që të mëshirojë të vdekurin e të lehtësojë dhembjen e të afërmëve të tij.

Kur Profetit (paqja qoftë mbi të) i erdhi lajmi i vrasjes së djalit të xhaxhait të tij, Xhaferrit dhe dy udhëheqësve të tjerë në një nga betejat e zhvilluara midis muslimanëve dhe romakëve, Ai bëri lutje për ta dhe nuk i grumbulloi shokët e tij e as nuk bëri drekë apo darkë, megjithëse ata ishin prej shove të tij më të mirë. E njëjta gjë ndodhi edhe kur vdiq Ebu Bekri apo kur u vranë Uthmani dhe Aliu; shokët e tyre nuk u mblodhën në një ditë të caktuar pas vdekjes së tyre, për t'u lutur apo për të lexuar Kuran për ta.

Është mirë që të afërmit e familjes së të vdekurit ose fqinjët, të përgatisin ushqim për familjen e tij dhe t'ua dërgojnë atyre, sepse kështu ka vepruar edhe Profeti (paqja qoftë mbi të), i cili, kur i erdhi lajmi i vrasjes së Xhaferrit, tha:

"Përgatisni ushqim për familjen e Xhaferrit, sepse ata tani janë të zënë me fatkeqësinë e tyre."

Xherir Ibn Abdullah, një prej shokëve të Profetit, ka thënë:"Grumbullimin tek familja e të vdekurit dhe pregatitjen e ushqimit pas varrimit, e konsideronim të ndaluar si vajtimin e të vdekurit." Dihet fare mirë se vajtimi i të vdekurit, d.m.th. qarja me zë të lartë, është i ndaluar, pasi janë transmetuar hadithe të saktë që e ndalojnë këtë gjë.38

Ibn Bazi

61. NGUSHËLLIMET NUK KANË KOHË TË CAKTUAR

Pyetje: A konsiderohet si bidat39 caktimi i tre ditëve për ngushëllimin e familjes së të vdekurit?

Përgjigje: Ngushëllimi i të afërmëve të të vdekurit është sunet, pasi ai ndihmon në lehtësimin e dhembjes së tyre dhe nuk ka ndryshim, nëse i vdekuri është foshnjë, apo i moshuar.

Fjalët, me të cilat ngushëllohet familja e të vdekurit, nuk janë të caktuara; në të tilla raste, nëse i vdekuri është musliman, mund të thuhet:"Allahu jua lehtësoftë dhembjen", "Allahu e mëshiroftë të vdekurin" e të tjera të ngjashme me këto. Nëse i vdekuri është jomusliman, atëherë nuk bëhet lutje për të, por ngushëllohen vetëm të afërmit e tij muslimanë, nëse ka, me fjalët e përmendura pak më sipër.

Koha apo ditët e ngushëllimeve nuk janë të caktuara. Ato mund të bëhen në çdo kohë, megjithatë, sa më shpejt të bëhen, aq më mirë është. Gjithashtu lejohet bërja e ngushëllimeve, pas kalimit të tre ditëve nga dita e vdekjes së të vdekurit pasi nuk ka ndonjë argument që ta ndalojë këtë gjë.

Ibn Bazi

62. VAJTIMI I TE VDEKURIT

Pyetje: Cili është vendimi i Islamit për ato gra, të cilat, në rast vdekjeje, vajtojnë me zë të lartë dhe godasin fytyrën me pëllëmbë?

Përgjigje: Goditja e fytyrës, grisja e rrobave dhe vajtimi në raste vdekjesh janë të ndaluara, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk është prej nesh kush i bie fytyrës, gris rrobat dhe thërret në diçka që i përket kohës së injorancës (para Islamit)." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

"Unë jam i distancuar nga ato gra, të cilat prej hidhërimit vajtojnë me zë të lartë, presin flokët, apo grisin rrobat e tyre."

"Katër gjëra në popullin tim i përkasin kohës së injorancës, ndaj nuk janë të lejuara: mburrja me prejardhjen e familjes, sharja e prejardhjes së dikujt, kërkimi i shiut nëpërmjet yjeve40 dhe vajtimi i të vdekurit."

Për ato gra që vajtojnë me zë të lartë, Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Nëse ajo grua që vajton nuk pendohet para se të vdesë, do të ringjallet Ditën e Kijametit e veshur me një fustan dhe këmishë prej katrani." {Trans. Muslimi}

Detyra e muslimanëve është që, në raste fatkeqësish, të bëjnë durim, të shpresojnë tek shpërblimi që ka përgatitur Allahu për ata që durojnë dhe njëkohësisht të pendohen e të largohen prej atyre gjërave që na ka ndaluar Profeti (paqja qoftë mbi të).

Allahu i Madhërur thotë:"Përgëzoji ata të cilët, kur u ndodh ndonjë fatkeqësi, bëjnë durim dhe thonë: Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi."{2:155}

Në një ajet tjetër, Allahu i Madhëruar thotë për të duruarit: "Atyre u takon bekimi dhe mëshira e Zotit tuaj e ata janë të udhëzuarit." {2:156}

Ibn Bazi

KAPITULLI I ZEKATIT

63. DHËNIA E ZEKATIT NGA DIKUSH TJETËR

Pyetje: A lejohet që burri im ta japë në vendin tim zekatin e pasurisë sime,41 duke pasur parasysh se është ai ma ka dhënë këtë pasuri dhe a lejohet që t'ia jap zekatin djalit të motrës sime, i cili dëshiron të martohet duke pasur parasysh se atij i ka vdekur i ati?

Përgjigje: Dhënia e zekatit është detyrë, nëse pasuria jote arrin sasinë e caktuar.42 Eshtë e lejuar për burrin apo babain tënd, apo për këdo tjetër që, pasi të marrë lejen tënde, të japë zekatin e pasurisë tënde. Gjithashtu lejohet që t'ia japësh zekatin djalit të motrës tënde, nëse ai nuk ka mundësi materiale për t'u martuar.

Ibn Bazi

64. DHËNIA E ZEKATIT PËR TË AFËRMIT

Pyetje: A i lejohet muslimanit që t'ia japë zekatin e pasurisë nënës apo fëmijëve të tij?

Përgjigje: Muslimanit nuk i lejohet që t'ua japë zekatin prindërve apo fëmijëve të tij, pasi ai e ka për detyrë që të shpenzojë nga pasuria e tij për të plotësuar nevojat e tyre, nëse është në gjendje ta bëjë këtë gjë.

Ibn Bazi

KAPITULLI I MARTESËS

65. MARTESA E MUSLIMANES ME NJË TE KRISHTERË

Pyetje: A lejohet martesa e një të krishteri me një muslimane dhe, nëse lindin fëmijë, cilat janë dispozitat që ka caktuar Islami, lidhur me këtë gjë?

Përgjigje: Nëse një i krishterë martohet me një muslimane, martesa e tyre është e paligjshme. Allahu i Madhëruar thotë:

"Mos i martoni (vajzat tuaja me) idhujtarët derisa të besojnë." {2:221}

" ...As ato (besimtaret) nuk janë të lejuara për ta (josbesimtarët) dhe as ata nuk janë të lejuar për to." {60:10}

Pra, nuk lejohet që një jobesimtar të martohet me një muslimane, por nëse ndodh një gjë e tillë dhe ata e dinë që kjo gjë është e ndaluar, atëherë fëmijët marrin mbiemrin e nënës, pasi konsiderohen të paligjshëm. Nëse ata nuk e kanë ditur ndalimin e kësaj martese, atëherë fëmijët marrin mbiemrin e babait, ndërsa martesa, ashtu si edhe në rastin e parë, konsiderohet e paligjshme.

Në të tilla raste Shteti Islam e ka për detyrë që të ndëshkojë jobesimtarin, sepse ka kryer marrëdhënie intime me një grua muslimane, gjë e cila nuk është e lejuar. Nëse jobesimtari pranon Islamin, atëherë duhet të përsëritet akti i martesës.

Ibn Bazi

66. SHIKIMI I BURRAVE TË HUAJ

Pyetje: A i lejohet gruas që të shikojë burrat, qoftë drejtpërsëdrejti apo nëpërmjet ekranit të televizorit?

Përgjigje: Shikimi i burrave nga ana e grave, pa marrë parasysh nëse ndodh nëpërmjet televizonit apo direkt, ndahet në dy lloje:

1- Shikim me epsh dhe kënaqësi; ky shikim është i ndaluar, pasi dëmet e shkaktuara prej tij janë më se të njohura.

2- Shikim i thjeshtë, pa epsh; ky shikim, sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, është i lejuar, pasi janë transmetuar hadithe të saktë, në të cilat thuhet se Aishja është ulur pas Profetit (paqja qoftë mbi të) për të parë etiopiasit, kur këta të fundit ishin duke bërë gara me shtizat e tyre dhe Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk ia ndaloi këtë gjë. {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Gjithashtu, gratë e shokëve të Profetit kanë dalë nëpër tregje dhe kanë shikuar burrat, megjithëse kanë qenë të mbuluara.

Ibn Uthejmin

67. LETERKEMBIMI MIDIS DJEMVE DHE VAJZAVE

Pyetje: A lejohet letërkëmbimi midis djemve dhe vajzave, nëse nuk përmban fjalë dashurie?

Përgjigje: Letërkëmbimi midis djemve dhe vajzave është i ndaluar, pasi shejtani mundohet gjithmonë që t'i mashtrojë njerëzit me mënyra nga më të ndryshmet, me qëllim që t'i bëjë ata të anojnë nga njëri-tjetri edhe nëse ata nuk e kanë për qëllim një gjë të tillë.

Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka urdhëruar që, kush dëgjon për shfaqjen e Dexhalit43, të largohet sa më shpejt prej tij, sepse ai person, vërtet mund ta ketë besimin e fortë, mirëpo Dexhali, me kalimin e kohës, mund të arrijë që, me anën e sprovave të ndryshme, ta mashtrojë e ta bëjë jobesimtar. I njëjti rrezik ekziston edhe në letërkëmbimin midis djemve dhe vajzave, ndaj thamë në fillim që ai nuk është i lejueshëm edhe nëse në të tyre nuk ka fjalë dashurie.

Ibn Xhibrini

68. LIDHJET MIDIS TE FEJUARVE PARA MARTESËS

Pyetje: A lejohen që të takohen dy të rinjtë para martesës? Përgjigje: Lidhjet mes dy të rinjve, pas bërjes së aktit të martesës janë të lejuara, pasi ata të dy konsiderohen burrë e grua, pavarësisht nëse e kanë bërë dasmën apo jo. Ndërsa para bërjes së aktit të martesës, atyre nuk u lejohet të rrinë bashkë. Burrit nuk i le-johet që të ulet e të bëjë muhabet me një grua të huaj, veçse në praninë e njërit prej të afërmëve të saj, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk lejohet që një burrë të ulet vetëm për vetëm me një grua, nëse nuk ndodhet me ta njëri prej të afërmëve të saj. Nuk i lejohet gruas që të udhëtojë, nëse nuk ka me vete një të afërm."

Ibn Uthejmin

69. NDËPRERJA E SHTATËZËNISË

Pyetje: Kur i lejohet gruas që të përdorë kapsula për ndalimin shtatëzënisë? A ekzistojnë argumente të qarta apo mendime dijetarësh që flasin për "planifikimin familjar"? A i lejohet burrit që të derdhë spermën jashtë mitrës së gruas, gjatë kontaktit seksual, pa pasur ndonjë arsye të veçantë?

Përgjigje: Muslimanët duhet të kujdesen që numri i tyre të shtohet sa më tepër, sepse kështu ka urdhëruar Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i cili thotë:

"Martohuni me ato gra të cilat janë të dashura me ju dhe lindin (shumë), sepse (Ditën e Kijametit) unë do të krenohem me numrin tuaj të madh."

Sa më i madh që të jetë numri i muslimanëve, aq më krenarë dhe të paprekshëm do të jenë ata. Allahu i Madhëruar, duke përme-ndur mirësitë e Tij ndaj izraelitëve, ndërmjet të tjerash, thotë:

"Dhe ju bëmë juve më tepër (se të tjerët) në numër." {17:6}

Ndërsa në një ajet tjetër, i cili i drejtohet popullit të Shuajbit, thuhet: "Përkujtoni ditën kur ishit të pakët në numër e më pas Allahu ju shumoi."

Në ditët tona ndeshim herë pas here disa njerëz dritëshkurtër, të cilët përpiqen të provojnë se numri i madh i muslimanëve, është një nga shkaktarët kryesorë të përhapjes së varfërisë dhe urisë në Botën Islame, si rrjedhojë, planifikimi familjar do të ishte një nga zgjidhjet më origjinale dhe më efikase për eleminimin e këtij problemi. Ky pretendim nuk është gjë tjetër veçse një prej përpjekjeve të armiqve të Islamit, për t'u imponuar muslimanëve të ashtuquajturat "metoda efikase" për zhdukjen e varfërisë. Allahu i Madhëruar thotë:

"Allahu është ai që furnizon çdo krijesë në tokë." {11:6}

Nëse muslimanët do të mbështeteshin plotësisht tek Allahu e do të kishin besim të patundur në premtimin e bërë në ajetin e mësipërm, atëherë Allahu do t'ua lehtësonte atyre jetesën e do t'i furnizonte andej nga s'e prisnin.

Ndaj, në bazë të asaj që permendëm më sipër, përdorimi i kapsulave që ndalojnë shtatëzëninë, është i lejuar vetëm nëse plotësohen dy kushte:

1- Gruaja duhet të ketë nevojë për marrjen e kapsulave të tilla, p.sh. nëse është e sëmurë apo e dobët dhe shtatëzënia e shpeshtë i bën dëm, ose ka pengesa të tjera e pengojnë që të mbetet shpesh shtatëzënë.

2- Duhet të marrë leje nga i shoqi, sepse edhe ai ka të drejtë për të pasur fëmijë. Gjithashtu, ajo duhet të konsultohet me një mjek specialist, pasi përdorimi i këtyre kapsulave mund të jetë i dëmshëm për shëndetin e saj.

Nëse plotësohen këto dy kushte, lejohet përdorimi i kapsula që ndalojnë shtatëzëninë, mirëpo duhet të mos harrojmë që kjo gjë ves'duhet të bëhet diçka e zakonshme, sepse kjo do të thotë ndërprerje e riprodhimit të rracës njerëzore.

Për sa i përket pyetjes së dytë, lidhur me planifikimin familjar, duhet të kemi parasysh, se shtatëzënia është në dorë të Allahut, ndaj nëse Ai ka vendosur për krijimin e një embrioni, askush nuk mund të bëjë asgjë për të ndaluar Caktimin e Tij.44

Shkurtimisht mund të themi se planifikimi familjar nuk ka asnjë bazë në Islam, kurse ndalimi i shtatëzënësisë lejohet vetëm nëse plotësohen kushtet e përmendura më sipër.

Përsa i përket pyetjes së tretë, lidhur me ejakulimin e spermës jashtë mitrës së gruas, sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, kjo gjë është e lejuar, pasi është transmeruar se Xhabir ibn Abdullah ka thënë:

"Ne largoheshim (tërhiqeshim) prej grave gjatë marrë-dhënieve seksuale, në kohën kur Kurani vazhdonte akoma të zbriste."45

Nëse kjo gjë do të kishte qenë e ndaluar, Profeti (paqja qoftë mbi të) do t'i kishte urdhëruar shokët e tij që të mos bënin atë. Gjithashtu, dijetarët thonë se për derdhjen e spermës jashtë mitrës, burri duhet të marrë edhe lejen e gruas, sepse edhe ajo ka të drejtë për të pasur fëmijë dhe në të njëjtën kohë kjo gjë shkakton mosplotësimin kënaqësisë së saj, pasi femra arrin kënaqësinë e plotë pas derdhjes së spermës.

Ibn Uthejmin

70. SHIKIMI I VENDEVE TE TURPSHME NGA DY BASHKËSHORTET

Pyetje: A lejohet që gruaja t'i shikojë të gjitha pjesët e trupit të burrit të saj dhe anasjelltas?

Përgjigje: Si burri, ashtu edhe gruaja e kanë të lejuar që të shikojnë të gjitha pjesët e trupit të njëri-tjetrit, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"...Dhe ata që i ruhen marrëdhënieve seksuale të paligjshme, përveçse me gratë apo robëreshat e tyre. Nëse veprojnë kështu, ata nuk do të akuzohen. Ndërsa ata që kërkojnë më tepër se kjo gjë, i kanë kaluar kufijtë." {23: 5-7}

Ibn Uthejmin

71. AKTI I MARTESËS GJATË MENSTRUACIONEVE

Pyetje: A konsiderohet i rregullt akti i martesës, nëse bëhet gjatë periudhës së menstruacioneve?

Përgjigje: Akti i martesës, gjatë periudhës së menstruacioneve, është i rregullt, sepse nuk ka ardhur ndonjë argument që ta ndalojë këtë gjë dhe dihet se në esencë të gjitha gjërat janë të lejuara, deri sa të vijë një argument që të provojë të kundërtën.

Ajo që duhet të dimë në këtë rast, është ndryshimi midis aktit të martesës gjatë menstruacioneve dhe divorcit gjatë menstruacioneve, sepse ky i fundit është i ndaluar rreptësisht, pasi është transmetuar në një hadith të saktë se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur morri vesh se Abdullahi, djali i Omerit, kishte ndarë gruan e vet gjatë menstruacioneve, e urdhëroi që ta kthente përsëri dhe të priste deri sa të pastrohej, pastaj të priste derisa t'i vinin menstruacionet e tjera, pastaj të priste derisa të pastrohej përsëri e, pas kësaj, nëse dëshironte mund ta mbante ose ta ndante. Allahu i Madhëruar thotë:

"O ti Pejgamber, kur ti ndani gratë, ndajini ato në "iddetin" e tyre (d.m.th. në kohën e pastërtisë së tyre) dhe mbaheni mend mirë këtë kohë e kijeni frikë Allahun, Zotin tuaj. Mos i nxirrni ato prej shtëpive të tyre dhe (në të njëjtën kohë) ato nuk duhet të dalin vetë, vetëm nëse bëjnë ndonjë vepër të keqe e të qartë. Këto janë kufijtë (dispozitat) e Allahut; e kush i cënon kufijtë e Allahut, i ka bërë vetvetes padrejtësi." {65:1}

Pra, ndarja gruas kur ajo është me menstruacione, nuk është e lejuar. Nëse burri dëshiron që ta ndajë gruan e tij, duhet të presë deri sa të kalojë periudha e pastërtisë (periudha ndërmjet dy menstruacioneve), gjatë së cilës ai nuk ka kryer marrëdhënie seksuale me të shoqen, sepse me anën e kësaj mënyre kuptohet nëse ajo është shtatëzënë apo jo dhe, pasi të merret vesh kjo gjë, ai mund ta ndajë gruan pas mbarimit të menstruacioneve.

Shumë njerëz kujtojnë se ndarja e gruas shtatëzënë nuk është e lejueshme, d.m.th. nuk është e saktë. Kjo gjë nuk është e vërtetë, pasi ndarja e gruas, kur ajo është me barrë, është e lejueshme edhe nëse ka kryer kontakte seksuale me të pak kohë para ndarjes. Ndërsa përsa i përket gruas që nuk është shtatëzënë, nëse i shoqi kryen marrëdhënie seksuale me të pas pastrimit dhe më pas dëshiron që ta ndajë, ai duhet të presë deri sa t'i vijnë asaj menstruacionet, sepse kështu mund të merret vesh nëse është shtatëzënë, apo jo. Allahu i Madhëruar thotë:

"E afati i pritjes së shtatëzënave (për t'u martuar përsëri pas ndarjes apo vdekjes së të shoqit) është derisa të lindin." {65 :4}

Ky ajet është argument se ndarja e gruas shtatëzënë është e saktë dhe e lejueshme.

Pak më sipër sqaruam se akti i martesës gjatë menstruacioneve është më se i rregullt, megjithatë, për mendimin tim do të ishte më mirë që burri mos të ketë kontakte me të shoqen, derisa ajo të pastrohet, pasi mund të mos e frenojë dot veten, sidomos nëse është djalë i ri e si pasojë mund të kryejë marrëdhënie seksuale në vaginë, gjë e cila është e ndaluar gjatë menstruacio-neve.

Ibn Uthejmin

72. MARRËDHËNIET SEKSUALE NË VRIMËN ANALE

Pyetje: Një burrë kërkoi nga gruaja tij që të kryente marrëdhënie seksuale në vrimën anale. A është e lejueshme kjo gjë në Islam?

Përgjigje: Kjo vepër është e ndaluar, pasi transmetohet se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Eshtë i mallkuar ai që kryen marrëdhënie seksuale me gruan e tij në vrimën anale." {Trans. Ebu Davudi, Nesaiu dhe të tjerë me sened të fortë}

Ibn Bazi

73. DHENIA E DORËS GRAVE TE HUAJA

Pyetje: Pse e ka ndaluar Islami përshëndetjen e grave të huaja me dorë dhe a prishet abdesi nga kjo gjë?

Përgjigje: Prekja e lëkurës së një gruaje të huaj mund të bëhet shkak që burri dhe gruaja të anojnë nga njëri-tjetri, gjë e cila mund të çojë, me kalimin e kohës, në kryerjen e gjërave të ndaluara, ndaj Islami, i cili gjithmonë mundohet ta luftojë të keqen që në embrion, e ka ndaluar këtë gjë në mënyrë që t'i pakësojë në minimum rrugët e mundshme që mund të shpien në haram. Nëse arrijmë të kuptojmë këtë gjë, atëherë mund të kuptojmë fare lehtë se përse i ka urdhëruar Allahu besimtarët, që të ulin shikimin nëse shohin gjëra të ndaluara.

Prekja e lëkurës së gruas, pavarësisht nëse është me epsh apo jo, nuk e prish abdesin, vetëm nëse kjo prekje bëhet shkak për daljen e spermës apo e medhi-ut.46 Me daljen e spermës, burri duhet të lahet, ndërsa me daljen e medhiut, mjafton që të marrë abdes dhe të lajë organin.

Ibn Uthejmin

BASHKEJETESA MIDIS DY BASHKESHORTEVE

74. MARRJA E PARAVE PA DIJENINE E BURRIT

Pyetje: Burri im nuk më jep para të mjaftueshme për plotësimin e nevojave të mija dhe fëmijëve të mi, ndaj disa herë jam detyruar që të marr para prej tij, pa e vënë në dijeni. A kam marrë gjynahe në këtë rast?

Përgjigje: Në të tilla raste, është e lejueshme për gruan që të marrë nga pasuria e burrit, qoftë edhe pa lejen e tij, aq sa i nevojiten për plotësimin e nevojave të saj dhe fëmijëve të saj, me kusht që të mos shpenzojë më tepër se ç'duhet. Transmetohet nga Aishja se një grua erdhi tek Profeti (paqja qoftë mbi të) dhe iu ankua:

"O i Dërguari i Allahut, paratë që më jep burri im nuk janë të mjaftueshme për mua dhe fëmijët e mi." Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i tha: "Merr nga pasuria e tij, aq sa të duhen për të plotësuar nevojat e tua dhe të fëmijëve të tu."

Ibn Bazi

75. NESE GRUAJA KESHILLON BURRIN

Pyetje: A merr gjynahe ajo grua e cila këshillon burrin e saj që të falë namazin në xhami, nëse ai zemërohet nga kjo gjë, sepse Islami e urdhëron gruan që t'i bindet burrit dhe të mos e zemërojë atë?

Pyetje: Ajo grua që këshillon burrin e saj, nëse ky i fundit bën vepra të ndaluara, si p.sh. mosfalja e namazit me xhemat, pirja e alkoolit, apo ndenjia deri natën vonë jashtë shtëpisë etj, jo vetëm që nuk merr gjynahe, por, përkundrazi, shpërblehet për këtë gjë. Vetëm se ajo duhet të ketë parasysh që të zgjedhë kohën dhe mënyrën më të përshtatshme për të këshilluar të shoqin, pasi në këtë mënyrë ka shumë të ngjarë që ai ta pranojë këshillën dhe të përfitojë nga ajo.

Ibn Bazi

76. REFUZIMI I KËRKESËS SË BURRIT ME ARSYE

Pyetje: A merr gjynahe ajo grua, e cila, për shkak të gjendjes së saj shpirtërore jo të mirë, nuk pranon të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin?

Përgjigje: Gruaja e ka për detyrë që t'ia plotësojë dëshirën të shoqit, kur ai kërkon prej saj që të kryejnë marrëdhënie seksuale. Nëse ajo nuk ndihet mirë, qoftë nga ana shpirtërore apo fizike, vetë i shoqi nuk duhet t'ia kërkojë këtë gjë, sepse mund të jetë e dëmshme për të. Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Nuk është e lejueshme që dikush t'i bëjë dëm vetes apo të tjerëve."

Ndaj, duhet që burri ose të mos e kërkojë prej të shoqes këtë gjë, ose të kënaqet në atë mënyrë që nuk e dëmton atë.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I DHËNIES SË GJIRIT

77. DHËNIA GJI PAS VITEVE TË PLEQËRISË

Pyetje: Nëse një grua e plakur i jep për të pirë, më tepër se pesë herë, një foshnjeje e cila nuk i ka mbushur 2 vjeç, a konsiderohet ajo si nëna e saj nga qumështi dhe a ndalohet martesa mes dy familjeve?

Përgjigje: Grua në fjalë, pavarësisht se është në moshë të shkuar, konsiderohet si nëna e kësaj foshnjeje nga qumështi, pasi Allahu i Madhëruar, kur thotë:"...Dhe nënat e tuaja që ju kanë dhënë gji."{4:23}, nuk bën dallim midis grave të reja apo të moshuara. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Dhënia e gjirit bën të ndaluar atë që ndalojnë dhe lidhjet farefisnore."

Nëse gruaja në fjalë është e martuar, burri saj konsiderohet si babai i fëmijës nga qumështi. Nëse ajo nuk është e martuar, atëherë foshnja ka vetëm nënë nga qumështi e jo baba.

Mund të ndodhë që një fëmijë të ketë nënë nga qumështi e të mos ketë baba, ashtu siç mund të ndodhë që të ketë baba nga qumështi e mos të ketë nënë.

Në rastin e parë, gruaja, pasi i jep gji një fëmije dy herë, ndahet nga i shoqi dhe, pas kalimit të iddetit,47 martohet me një burrë tjetër dhe vazhdon t'i japë gji fëmijës së vogël derisa të plotësohen pesë herë. Kështu, kjo grua është nëna e fëmijës nga gjiri, sepse i ka dhënë për të pirë pesë herë, ndërsa asnjëri nga dy burrat e saj nuk konsiderohet si baba i fëmijës nga qumështi, sepse gruaja nuk i ka dhënë fëmijës gji pesë herë, gjatë kohës kur ka qenë e martuar me secilin burrë veç e veç.

Në rastin e dytë, një burrë është i martuar me dy gra; njëra prej tyre i jep gji një fëmije dy herë, ndërsa tjetra tre herë. Në këtë rast fëmija është djali nga qumështi i burrit në fjalë, sepse ka pirë pesë herë nga qumështi i dy grave të tij, të cilat nuk mund të konsiderohen si nëna të tij nga qumështi, pasi asnjëra prej tyre nuk i ka dhënë për të pirë pesë herë.

Ibn Uthejmin

78. ATA JANE DAJALLARËT E TU NGA QUMËSHTI

Pyetje: Nëna ime ka pirë qumësht prej një gruaje, burri i së cilës ka qenë i martuar me dy gra. A janë fëmijët e gruas së dytë dajallarët e mi nga qumështi, apo jo?

Përgjigje: Gruaja që i ka dhënë gji nënës sate, është gjyshja jote, ndërsa burri i saj është gjyshi yt nga qumështi. Fëmijët e gruas së dytë janë vëllezërit e nënës sate nga qumështi, d.m.th. dajallarët e tu, sepse babai i tyre është gjyshi yt nga qumështi.

Ibn Xhibrini

KAPITULLI I NDARJES

79. KERKIMI I NDARJES

Pyetje: Burri im dëshiron të martohet me një grua tjetër, por unë nuk pranoj, sepse, për mendimin tim, unë i kryej të gjitha detyrimet ndaj tij, ndaj nuk ka pse të martohet me një tjetër. Nëse ai insiston të martohet, a më lejohet mua që të kërkoj ndarjen?

Përgjigje: Gruaja nuk ka të drejtë që ta ndalojë të shoqin që të martohet për së dyti, pavarësisht nëse i kryen detyrimet e saja ndaj tij apo jo, sepse ai mund të dëshirojë të martohet për së dyti që të ketë më shumë fëmijë apo që të plotësojë nevojën e tij seksuale, pasi, një grua mund të mos i mjaftojë.

Sido që të jetë, gruas nuk i lejohet që të ndalojë të shoqin të martohet me një tjetër, mirëpo nëse ajo ka frikë se i shoqi mund t'i bëjë padrejtësi ose mendon se nuk do të jetë në gjendje që të mirëkuptohet dhe bashkëjetojë me një tjetër, atëherë mund ta kërkojë ndarjen, sepse kërkimi i ndarjes nuk lejohet pa pasur një arsye të fortë.

Ibn Xhibrini

80. STERILITETI I BURRIT I LEJON GRUAS KËRKIMIN E DIVORCIT

Pyetje: Një grua është martuar prej shumë kohësh, por nuk ka pasur fëmijë. Pas kontrollit mjekësor, u bë e qartë se burri i saj ishte steril dhe nuk mund të bënte fëmijë. A i lejohet asaj që të kërkojë divorcin?

Përgjigje: Në raste të tilla, d.m.th. kur steriliteti është vetëm nga ana e burrit, gruaja ka të drejtë që të kërkojë divorcin. Nëse i shoqi nuk pranon që ta ndajë, atëherë ajo mund t'i drejtohet gjykatësit i cili ka të drejtë që ta prishë këtë martesë, sepse gruaja ka të drejtën e saj për të pasur fëmijë dhe dihet shumë mirë që femrat janë shumë të ndjeshme në këtë drejtim. Ky është mendimi më i saktë i dijetarëve

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I PRITJES DHE I MBAJTJES SE ZISE PER VDEKJEN E BURRIT

81. MBAJTJA E ZISE PER VDEKJEN E BURRIT

Pyetje: Ç'duhet të bëjë gruaja pas vdekjes së të shoqit? Përgjigje: Gruaja, së cilës i ka vdekur burri, duhet të bëjë gjërat e mëposhtme:

1- Nuk duhet të dalë nga shtëpia ku banonte në kohën kur i ka vdekur i shoqi, derisa të plotësohet afati i pritjes, e cila për gratë joshtatëzëna është katër muaj e dhjetë ditë, ndërsa për shtëtëzënat mbaron mbas lindjes së fëmijës. Allahu i Madhëruar thotë:

"... Ndërsa për shatëzënat, afati i pritjes është derisa të lindin." {65:4}

Pra ajo nuk duhet të dalë nga shtëpia, veçse në rast nevoje: p.sh. për të shkuar në ambulancë apo për të blerë ushqime, nëse nuk ka se kush t'ia kryejë këtë gjë. Gjithashtu, asaj i lejohet të dalë nëse prishet shtëpia ku banon apo nëse nuk ka njeri që të qëndrojë me të dhe ajo ka frikë të rrijë vetëm.

2- Duhet të veshë rroba të thjeshta, pa zbukurime. Nuk ka rëndësi se ç'ngjyrë janë këto rroba: të zeza, të gjelbra, të kuqe apo ndonjë ngjyrë tjetër, kryesorja është që të mos jenë të zbukuruara, sepse kështu ka urdhëruar Profeti (paqja qoftë mbi të).48

3- Nuk duhet të përdorë asnjë lloj ere të mirë, përveç nëse pastron gjakun e menstruacioneve, por edhe në këtë rast duhet të përdorë sasi të vogla. Gjithashtu, asaj i lejohet përdorimi i sapunit për t'u larë.

4- Nuk duhet të lyejë sytë apo të zbukurojë fytyrën.

5- Nuk duhet të vendosë zbukurime prej ari, argjendi apo diamanti, pa marrë parasysh nëse janë varëse, byzylykë, unaza etj.

Të gjitha zakonet e tjera të përhapura tek shumë njerëz (si p.sh. gruaja gjatë zisë nuk duhet të flasë me askënd, nuk duhet të lahet më tepër se një herë në javë, nuk duhet të ecë këmbëzbathur në shtëpi, nuk duhet të dalë në dritën e hënës etj.), nuk kanë asnjë bazë në Islam. Asaj i lejohet t'i bëjë të gjitha gjërat e mësipërme, pasi nuk ka asnjë argument që t'i ndalojë ato.

Nëse dikush dëshiron të martohet me një grua, e cila është në pritje, atij i lejohet që ta shprehë dëshirën e tij tërthorazi dhe jo direkt.49

Ibn Bazi

82. GRATE E MOSHUARA DUHET TE MBAJNE ZI

Pyetje: Përse duhet të mbajnë zi gratë e shkuara në moshë, kur dihet fare mirë që ato nuk lindin fëmijë? Përse gratë shtatëzëna duhet të presin derisa të lindin që të mbarojë koha e zisë së tyre, pasi me sa di unë, mbajtja e zisë bëhet me qëllim që të merret vesh nëse gruaja është shtatëzënë apo jo.

Përgjigje: Gratë e moshuara, megjithëse nuk lindin fëmijë, duhet të mbajnë zi njësoj si gratë e reja, pra katër muaj e dhjetë ditë, sepse nuk ka ardhur ndonjë argument që t'i veçojë ato nga të tjerat. Allahu i Madhëruar thotë:

"Dhe gratë e atyre që vdesin prej jush, duhet të presin katër muaj e dhjetë ditë (para se të martohen përsëri)." {2:234}

Lidhja bashkëshortore është një nga lidhjet më të fuqishme dhe njëkohësisht më të rëndësishme për jetën e individit dhe shoqërisë; për këtë arsye Islami e urdhëron femrën, edhe nëse është e moshuar e nuk mund të lindë fëmijë, që të mbajë zi në shenjë respekti e nderimi për këtë lidhje të shenjtë dhe për kujtimin e shokut të saj të jetës dhe njëkohësisht për të shprehur dhembjen dhe hidhërimin e shkaktuar nga humbja e tij. Nga sa përmendëm më lartë mund të kuptojmë se përse periudha e mbajtjes së zisë për vdekjen e burrit, është shumë më e gjatë se periudha e mbajtjes së zisë për humbjen e prindërve, fëmijëve apo dikujt tjetër.

Për gratë shtatëzëna, afati i mbajtjes së zisë mbaron pas lindjes së fëmijës, pasi ajeti i mëposhtëm [ "...Për shtatëzënat afati i pritjes është derisa të lindin." {65:4} ], i veçon ato nga gratë e tjera, afati i pritjes për të cilat përcaktohet në ajetin e përmendur në fillim të përgjigjes. Nga ana tjetër, foshnja që ndodhet në barkun e saj është i burrit të parë, e nëse ajo do të martohej përsëri, do të ndodhte ajo që ka ndaluar Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) në hadithin e mëposhtëm:

"Ai musliman që beson Allahun dhe Ditën e Gjykimit, nuk duhet të ujisë me ujin e tij të mbjellurat e dikujt tjetër."50 {Transmeton Imam Ahmedi, Ebu Davudi dhe Ibn Hibbani}

Në mbyllje mund të themi se detyra e çdo muslimani është që t'i zbatojë rregullat e Sheriatit Islam, pavarësisht nëse është në gjendje që të kuptojë qëllimin dhe shkakun vendosjes së tyre, duke besuar që pas ekzistencës dhe krijimit të çdo gjëje, fshihet Urtësia dhe Dija e plotë e Allahut.

Komisioni i përhershëm

83. LARGIMI NGA SHTEPIA E BURRIT

Pyetje: A i lejohet gruas së cilës i ka vdekur burri që të lërë shtëpinë e burrit dhe të jetojë në shtëpinë e prindërve të saj, gjatë periudhës së zisë, duke pasur parasysh që në vendin e të shoqit ajo nuk ka asnjë të afërm?

Përgjigje: Nëse gruaja nuk është e sigurtë në shtëpinë e burrit dhe frikësohet për veten apo për nderin e saj, atëherë i lejohet që të largohet nga shtëpia e burrit dhe të shkojë tek prindërit e saj, apo në çfarëdolloj vendi ku mendon se është e sigurtë. Mirëpo nëse në shtëpinë e të shoqit nuk i kanoset asnjë rrezik, por thjesht dëshiron që të jetë afër prindërve të saj, atëherë asaj nuk i lejohet që të largohet nga shtëpia e burrit, derisa të mbarojë afati i mbajtjes së zisë.

Komisioni i përhershëm

84. MBAJTJA E ZISË DHE VAZHDIMI I SHKOLLËS

Pyetje: I shoqi i një të afërmeje time vdiq në kohën kur ajo vazhdonte studimet në vitin e katërt. A i lejohet asaj që të dalë prej shtëpisë për të ndjekur leksionet?

Përgjigje: Gruaja, së cilës i ka vdekur i shoqi, duhet ta kalojë kohën e pritjes në shtëpinë ku jetonte në kohën që ka vdekur ai. Ajo nuk duhet të dalë prej saj vetëm në rast nevoje dhe në të njëjtën kohë nuk duhet të vendosë erëra të mira, nuk duhet të lyejë sytë dhe nuk duhet të veshë rroba me zbukurime.

Vajzës, për të cilën pyet pyetësja, i lejohet që të dalë nga shtëpia për të ndjekur leksionet, pasi ajo ka nevojë që të dëgjojë shpjegimin e mësueseve për t'i kuptuar ato, por në të njëjtën kohë duhet të largohet prej atyre gjërave që tërheqin vëmendjen e burrave.

Komisioni i përhershëm

85. VDEKJA E BURRIT PAS BERJES SE AKTIT TE MARTESES

Pyetje: I shoqi i një të afërmeje time vdiq disa ditë pas bërjes së aktit të martesës. A duhet të mbajë zi kjo grua, duke pasur parasysh se nuk ka shkuar akoma në shtëpinë e tij?

Përgjigje: Gruaja, burri i së cilës vdes pas aktit të martesës duhet të mbajë zi si të gjitha gratë e tjera, edhe nëse nuk e kanë bërë akoma dasmën, sepse, menjëherë pas aktit të martesës, ajo konsiderohet si gruaja e tij. Allahu i Madhëruar thotë:

"Dhe gratë e atyre që vdesin prej jush, duhet të presin katër muaj e dhjetë ditë (para se të martohen përsëri)." {2 :234}

Po ashtu, në një hadith të transmetuar nga Buhariu dhe Muslimi, Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Gruas nuk i lejohet të mbajë zi më tepër se tre ditë për ndonjë të vdekur, përveçse për të shoqin, për të cilin duhet të mbajë zi katër muaj e dhjetë ditë."

Në një hadith tjetër të transmetuar nga Ahmedi, thuhet se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) urdhëroi një grua, së cilës i kishte vdekur burri pas aktit të martesës, që të mbante zi për vdekjen e tij.

Komisioni i përhershëm

86. VESHJA E RROBAVE TË ZEZA NUK KA BAZË NE ISLAM

Pyetje: A lejohet veshja e rrobave të zeza në shenjë pikëllimi për vdekjen e ndokujt, sidomos nëse bëhet fjalë për vdekjen e burrit?

Përgjigje: Veshja e rrobave të zeza, në raste fatkeqësish, është diçka e papëlqyeshmme dhe kotë, pasi nuk ka asnjë bazë në Islam. Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka mësuar që në të tilla raste të themi:

"Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi. O Zot, më shpërble mua për këtë të keqe që më ka rënë dhe ma zëvendëso me diçka më të mirë."

Nëse muslimani e thotë këtë lutje me besim të patundur tek Allahu dhe me shpresë të plotë tek shpërblimi i Tij, atëherë Ai do ta shpërblejë atë dhe do t'ia kompesojë fatkeqësinë me diçka më të mirë.

Ibn Uthejmini

KAPITULLI I BETIMEVE⁵¹ DHE I ZOTIMEVE

87. BETIMI ME EMRIN E ALLAHUT

Pyetje: Shpeshherë, gjatë bisedës, përsëris fjalën "vallahi" (për Zotin). A konsiderohet kjo gjë si betim dhe ç'duhet të bëj nëse nuk e kryej këtë betim?

Përgjigje: Nëse një muslimani i rritur betohet (thotë "vallahi") me qëllim që të përforcojë apo theksojë kryerjen apo lënien e diçkaje, si p.sh. "Vallahi nuk do ta vizitoj filanin", ose "Vallahi do ta vizitoj filanin", apo shprehje të tjerë të ngjashme me këto e më pas nuk e përmbush atë betim, atëherë duhet të bëjë një nga gjërat e mëposhtme:

1- Të lërojë një skllav (meqenëse në kohën e sotme nuk ka skllevër atëherë duhet të kalojë tek pika tjetër).

2- T'u japë për të veshur apo për të ngrënë dhjetë të varfërve. Sasia e ushqimit me të cilën duhet të ushqejë çdo të varfër është rreth 1,5 kg nga ushqimi më i përdorshëm atë vend, p.sh. oriz, hurma etj.⁵² Kurse për veshmbathjen e çdo të varfëri, është e mjaftueshme një rrobë me të cilën lejohet falja e namazit, p.sh. një palë pantallona dhe një këmishë, një fustan që mbulon gjithë trupin etj.

3- Nëse nuk është në gjendje të bëjë asnjë nga gjërat e mësipërme, atëherë duhet të agjërojë tre ditë.

Allahu i Madhëruar thotë: "Allahu nuk ju kërkon llogari (dënon) për betimet tuaja të paqëllimta, por ju kërkon llogari për ato gjëra për të cilat jeni zotuar qëllimisht. E shlyerja tij (betimit të thyer) është ushqimi i dhjetë të varfërve me ushqimin mesatar me të cilin ushqeni familjen tuaj, ose veshja e tyre, ose çlirimi i një skllavi. E kush nuk ka mundësi, le të agjërojë tre ditë. Kjo është shlyerja e betimeve tuaja kur të betoheni (d.m.th. kur t'i theni) dhe ruajini betimet tuaja (mos u betoni shpesh)." {5:89}

Pra, nëse dikush betohet për diçka pa pasur qëllim për t'u betuar, atëherë ky betim nuk konsiderohet prej atyre betimeve, për mosplotësimin e të cilëve duhet të bëhet një nga gjërat e përmendura pak më sipër, pasi Allahu i Madhëruar thotë: "Allahu nuk ju kërkon llogari për betimet tuaja të paqëllimta."

Nëse betimi përsëritet më shumë se një herë për të njëjtën vepër, atëherë mjafton një shlyerje e vetme. Mirëpo nëse betimi përsëritet për veprime të ndryshme, atëherë duhet të bëhet shlyerje për secilin. Kështu p.sh. nëse dikush thotë "Vallahi nuk do ta vizitoj filanin", "Vallahi nuk do t'i flas filanit", "Vallahi do ta rrah filanin" dhe nuk e përmbush njërin prej këtyre betimeve, duhet të shlyejë vetëm një betim; nëse nuk përmbush asnjë, duhet t'i shlyejë të tre veç e veç.

Ibn Bazi

88. BERJA E BESE PER TE KERKUAR DIÇKA NGA DIKUSH

Pyetje: Nëse kërkoj diçka nga fëmijët e mi, duke u bërë be në Allahun dhe ata nuk e plotësojnë kërkesën time, a duhet ta shlyej këtë betim?

Përgjigje: Nëse një person i bën be dikujt për të kërkuar prej tij që të bëjë apo të lërë diçka dhe ky i fundit nuk e kryen gjënë e kërkuar, atëherë personi që ka bërë be duhet ta shlyejë betimin e tij. Allahu i Madhëruar thotë:

"Allahu nuk ju kërkon llogari (dënon) për betimet tuaja të paqëllimta, por ju kërkon llogari për ato gjëra për të cilat jeni zotuar qëllimisht. E shlyerja tij (betimit të thyer) është ushqimi i dhjetë të varfërve me ushqimin mesatar me të cilin ushqeni familjen tuaj, ose veshja e tyre, ose çlirimi i një skllavi. E kush nuk ka mundësi, le të agjërojë tre ditë. Kjo është shlyerja e betimeve tuaja kur të betoheni (d.m.th. kur t'i theni) dhe ruajini betimet tuaja (mos u betoni shpesh)." {5:89}

Një pikë tjetër, të cilën do të donim ta theksonim, është se është e lejueshme prishja e betimit nëse moszbatimi i tij është më i dobishëm se përmbushja e tij.53 Në këtë rast duhet që, pasi ta prishë betimin, ta shlyejë atë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nëse betohesh për diçka dhe më vonë sheh se diçka tjetër është më e dobishme, atëherë bëj atë që është më e dobishme dhe shlyeje betimin tënd." {Transmeton Buhariu dhe Muslimi}

Ibn Baz

89. MOSPLOTESIMI I ZOTIMIT

Pyetje: Një grua shtatëzënë u zotua që do të agjëronte një vit rresht, nëse nuk do të kishte komplikacione gjatë lindjes dhe nëse foshnja do të rronte një vit. Dhe me të vërtetë, Allahu i Madhëruar ia plotësoi dëshirën, mirëpo pas kësaj asaj iu kujtua se nuk është në gjendje të agjërojë për një periudhë kaq të gjatë. Ç'duhet të bëjë në këtë rast?

Përgjigje: S'ka dyshim se përmbushja e zotimit për kryerjen e një vepre të mirë është adhurim, ndaj edhe Allahu i Madhëruar i ka lavdëruar ata që i çojnë në vend zotimet e tyre:

"...Ata janë prej atyre që i plotësojnë zotimet e tyre dhe i frikësohen një dite, sherri i së cilës është shumë i madh." {76:7}

Ndërsa Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë në një hadith të saktë: "Kush zotohet që t'i bindet Allahut le ta plotësojë zotimin e tij; kush zotohet që të bëjë një gjynah, le të mos e bëjë atë."

Në një hadith tjetër transmetohet se një prej shokëve të Profetit (paqja qoftë mbi të) ishte zotuar që të therrte një deve në një vend të quajtur Beuane. Kur ia tregoi këtë gjë Profetit (paqja qoftë mbi të), ai e pyeti: "A adhurohet në atë vend ndonjë prej idhujve kohës së injorancës?" Burri iu përgjigj që jo. Profeti e pyeti për së dyti: "A festohet aty ndonjë prej festave të idhujtarëve?" Ai iu përgjigj që jo. Atëherë Profeti (paqja qoftë mbi të) i tha: "Plotësoje zotimin tënd, pasi mosplotësimi i zotimit lejohet (vetëm në dy raste): nëse është në kundërshtim me urdhërat e Allahut, apo nëse është për diçka e cila nuk është në dorë të njeriut."

Agjërimi i një viti rresht është, deri diku, i ngjashëm me agjërimin e përhershëm, i cili është i papëlqyeshëm (mekruh), sepse në një hadith të transmetuar nga Buhariu në përmbledhjen e tij, Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Ai që agjëron gjatë gjithë kohës, as ka agjëruar e as ka ngrënë (d.m.th. nuk merr sevape nga ai agjërim)."

Nga ana tjetër, s'ka dyshim se veprat e papëlqyeshme (mekruh) konsiderohen si gjynahe, ndaj gruaja në fjalë nuk duhet ta

plotësojë zotimin e saj. Ibnu Tejmije thotë: "Nëse dikush zotohet për kryerjen e një adhurimi të papëlqyeshëm (mekruh), si p.sh. falja gjatë gjithë natës ose agjërimi i gjithë vitit, atëherë plotësimi i këtij zotimi nuk është i detyrueshëm."

Duke u bazuar në ç'ka thamë më sipër, pyetësja duhet ta shlyejë betimin e thyer. Ajo duhet të ushqejë dhjetë të varfër (për çdo të varfër 1.5 kg ushqim nga ushqimi i zakonshëm i atij vendi). Nëse nuk ka mundësi, duhet të agjërojë tre ditë rresht.

Komisioni i përhershëm

90. U ZOTUA QË TË THERRË NJË DEVE DHE TË MOS HAJË NGA MISHI I SAJ

Pyetje: Një grua bashkë me fëmijët e saj u sëmurën nga një sëmundje e rëndë, si pasojë e së cilës vdiq njëri prej tyre. Gjatë kohës së qëndrimit në spital, ajo nuk e dinte nëse fëmijët e saj ishin të gjallë apo të vdekur, ndaj u zotua se, nëse do t'i gjente gjallë, do të agjëronte një muaj dhe do të therrte një deve e nuk do të hante nga mishi i saj. Pasi u kthye në shtëpi dhe i gjeti fëmijët shëndoshë e mirë, ajo agjëroi një muaj dhe therri një deve, mirëpo hëngri pak nga mishi i saj. Ç'duhet të bëjë ajo në këtë rast? A duhet të therrë një deve tjetër?

Përgjigje: Meqenëse kjo grua është zotuar që të therrë një deve dhe ta ndajë si lëmoshë për hir të Allahut, atëherë ajo është e detyruar që ta plotësojë këtë zotim, pasi zotimi i saj është për një vepër të mirë. Meqë ka ngrënë nga mishi i saj, ajo duhet të blejë aq mish sa ka ngrënë dhe t'ua ndajë të varfërve e nuk ka pse të therrë një deve tjetër. Pas kësaj, ajo konsiderohet se e ka përmbushur zotimin e saj ashtu siç duhet.

Ibn Xhibrini

91. ZOTIMI ËSHTË I PAPELQYESHËM NDËRSA PLOTËSIMI I TIJ ËSHTË I DETYRUESHËM

Pyetje: Cili është qëndrimi i Islamit në lidhje me zotimet dhe a merr gjynahe ai person nëse nuk i çon në vend ato?

Përgjigje: Zotimet, sipas Sheriatit Islam, janë të papëlqyeshme (mekruh), sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka ndaluar ato: "Zotimi nuk sjell ndonjë të mirë; atë e bëjnë vetëm kopracët." Disa njerëz, kur u ndodh një fatkeqësi, zotohen që do të japin lëmoshë apo do të presin kurban për hir të Allahut, nëse Ai ua largon atë fatkeqësi. Pas kalimit të kësaj fatkeqësie, ata fillojnë të mendojnë se Allahu nuk do ta kishte larguar atë po të mos ishin zotuar; për këtë arsye Profeti (paqja qoftë mbi të) na paralajmëron, në hadithin e mësipërm, se zotimi nuk ndryshon asgjë nga Caktimi i Allahut dhe se shembulli i atij që zotohet është si shembulli i kopracit, sepse po të mos ishte zotuar, ai nuk do jepte gjë për hir të Allahut.

Megjithëse zotimi është i papëlqyeshëm (mekruh), plotësimi i tij është detyrë (vaxhib), nëse vepra, për të cilën zotohet, është adhurim, si p.sh. zotimi për t'u falur, për të agjëruar, për të dhënë lëmoshë etj.

N.q.s. vepra për të cilën zotohet është diçka e ndaluar, si p.sh. vrasja e dikujt, pirja e alkoolit etj., atëherë nuk lejohet plotësimi i zotimit, por në vend të tij duhet të bëhet shlyerja e thyerjes së betimit, d.m.th. duhet të ushqejë dhjetë të varfër apo të agjërojë tre ditë.

Nëse vepra për të cilën është zotuar është diçka e lejuar, si p.sh. pirja e ujit, ngrënia e bukës, biseda me dikë etj, atëherë atij i lejohet të zgjedhë midis çuarjes në vend të zotimit të tij dhe shlyerjes së thyerjes së betimit.

Ibn Xhibrini

92. NDRYSHIMI I ZOTIMIT

Pyetje: Nëse dikush zotohet se do t'i japë dikujt një sasi të hollash e më pas gjen një person tjetër, i cili është më nevojtar se i pari, ai i lejohet atij që ta ndyshojë zotimin e tij?

Përgjigje: Para se t'i përgjigjem kësaj pyetjeje, dëshiroj që të bëj një hyrje të shkurtër lidhur me këtë temë:

Bërja e zotimeve, në përgjithësi, nuk është e pëlqyeshme, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) e ka ndaluar këtë gjë:

"Zotimi nuk sjell ndonjë të mirë; atë e bëjnë vetëm kopracët."

Shumë njerëz, kur sëmuren apo kur humbasin diçka, zotohen se n.q.s. Allahu do t'i shërojë apo do t'i ndihmojë që të gjejnë sendin e humbur, do të agjërojnë, do të falen, do të japin lëmoshë etj. etj... Nëse ky njeri shërohet ose e gjen sendin e humbur, kjo nuk do të thotë se shkaku i shërimit apo i gjetjes së sendit të humbur është zotimi i bërë prej tij, sepse Allahu i Madhëruar është Bujar dhe nuk ka nevojë për zotimin e njeriut që t'u përgjigjet lutjeve së tij. Ndaj muslimanët nuk duhet të mbështeten tek zotimet e tyre, por duhet t'i drejtohen Allahut për çdo nevojë të tyre, me sinqeritet dhe me besim të plotë tek Ai, pa pasur nevojë që të bëjnë zotime të kota.

Nga ana tjetër, nuk janë të pakta rastet kur shumë prej atyre që zotohen, pasi Allahu ua plotëson lutjen, nuk i vënë shumë rëndësi përmbushjes së zotimeve të tyre, por i lënë pas dore. Kjo gjë është shumë e rrezikshme, sepse Allahu i Madhëruar thotë për këta njerëz:

"Ka prej tyre që i premtojnë Allahut se, nëse u jep prej të mirave të Tij, do të japin lëmoshë dhe do të jenë prej njerëzve të devotshëm. E, kur Ai u dha prej të mirave të Tij, u treguan kopracë dhe i kthyen shpinën (të vërtetës). (E si shpërblim të punës së tyre të keqe) Allahu futi në zemrat e tyre hipokrizinë deri në Ditën (e Kijametit) kur do ta takojnë Atë, sepse ata e thyen premtimin që i patën dhënë Allahut dhe u treguan gënjeshtarë." {9:65}

Tani le t'i kthehemi pyetjes së pyetëses; nëse një njeri zotohet për diçka të caktuar dhe më pas sheh se përmbushja e tij në një vend tjetër është më e mirë dhe më e dobishme, atëherë i lejohet që ta ndryshojë zotimin e tij, sepse, siç transmetohet në një hadith të saktë, një njeri erdhi tek Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) dhe i tha:

"O i Dërguari i Allahut, unë jam zotuar që, nëse Allahu do ta çlironte Meken prej idhujtarëve, do të falesha në xhaminë e Kudsit (Jeruzalem)." Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ia ktheu: "Falu këtu (d.m.th. në Meke)!" Ai i përsëriti për së dyti fjalët e tij, por Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i dha të njëjtën përgjigje. Ai i përsëriti fjalët e tij për së treti; atëherë Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i tha: "Bëj si të duash."

Ky hadith është një argument i qartë që tregon se është i lejuar ndërrimi i zotimit me diçka më të mirë se gjëja për të cilën është zotuar në fillim.

Ibn Uthejmini

93. SASIA E USHQIMIT PËR SHLYERJEN E BETIMIT

Pyetje: Dimë se për të shlyer betimin e thyer duhet të ushqehen dhjetë të varfër. Pyetja është: Sa është sasia e ushqimit që duhet t'u jepet këtyre dhjetë të varfërve dhe nga cili lloj?

Përgjigje: Shlyerja e betimit të thyer është çlirimi i një skllavi, ose ushqimi i dhjetë të varfërve, ose veshja e tyre; kush nuk ka mundësi që të bëjë njërën prej tyre, duhet të agjërojë tre ditë.

Ushqimi duhet të jetë prej ushqimit mesatar nga i familjes së atij që ka bërë benë, me një fjalë të varfërit mund të hanë tek ai një vakt, qoftë drekë apo darkë, derisa të ngopen, ose të marin aq ushqim sa u mjafton për atë natë. Sasia e ushqimit është afërsisht rreth 1.5 kg oriz apo diçka tjetër e ngjashme me të. Përsa i përket veshmbathjes, duhet t'u jepet aq sa u mjafton për t'u falur.

Ibn Xhibrini

94. SHOQËRIMI I BETIMIT ME THËNIEN INSHALLAH

Pyetje: A mund të më sqaroni kuptimin e hadithit të transmetuar nga Ibn Umeri, në të cilin Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) thotë: "Kush betohet dhe thotë "inshallah" (nëse dëshiron Allahu), atëherë nuk e thyen betimin e tij (edhe nëse nuk e bën atë vepër)."?

Përgjigje: Nga ky hadith kuptojmë se nëse dikush betohet për diçka dhe thotë "inshallah", e pastaj nuk e kryen gjënë për të cilën është betuar, nuk e ka për detyrë që ta shlyejë betimin e tij: p.sh. nëse dikush thotë: "Për Zotin, nuk do ta bëj këtë gjë, inshallah" dhe pastaj e bën atë vepër, nuk duhet të shlyejë, sepse ka thënë 'inshallah'. Ndaj është më mirë për atë që betohet që të thotë 'inshallah', pasi në këtë mënyrë edhe nëse nuk e plotëson betimin, nuk e ka për detyrë që ta shlyejë atë.

Një dobi tjetër e thënies 'inshallah' është se ajo ia lehtëson muslimanit realizimin e veprës për të cilën është betuar, sepse në këtë mënyrë ai mbështetet tek Allahu i Madhëruar, i cili thotë:

"Kush mbështetet tek Allahu, (le ta dijë se) Ai i mjafton (për gjithçka). Me të vërtetë, Allahu do ta përmbushë qëllimin e Tij. Ai ka vendosur për të gjitha gjërat një masë të caktuar." {65:3}

Ibn Uthejmini

KAPITULLI I MBULESËS VESHJES DHE ZBUKURIMIT

95. ZBULIMI I GRUAS PARA TË AFËRMËVE TË BURRIT TË SAJ DHE FJETJA E DJALIT ME NËNËN APO MOTRËN E TIJ

Pyetje: A është e lejueshme që gruaja të zbulohet para vëllezërve apo kushërijve të burrit të saj dhe a lejohet që të flejë djali me nënën ose motrën e tij, pasi ka arritur moshën e pjekurisë seksuale?

Përgjigje: Së pari: Nuk i lejohet gruas që të zbulohet para vëllezërve apo kushërijve të burrit të saj, edhe nëse ata janë njerëz të mirë dhe të devotshëm, sepse Allahu i Madhëruar i ka përcaktuar ata meshkuj, para të cilëve i lejohet gruas që të zbulohet; vëllezërit e burrit të saj nuk janë prej tyre:

"Ato nuk duhet t'ua shfaqin bukurinë e tyre, askujt tjetër përveçse burrave të tyre, baballarëve të tyre, baballarëve të burrave të tyre, djemve të tyre, djemve të burrave të tyre, vëllezërve të tyre, djemve të vëllezërve të tyre, djemve të motrave të tyre, grave të tyre, robëreshave që kanë në pronësinë e tyre, shërbëtorëve meshkuj të cilët nuk ndjejnë nevojë për femra, apo fëmijëve që nuk e kanë arritur moshën e pjekurisë." {24: 31}

Në ajetin e mësipërm, Allahu i Madhëruar nuk ka bërë dallim mes të devotshmëve dhe jo të devotshëme, me qëllim që të ruhet nderi i muslimanëve dhe të bllokohen të gjitha rrugët që të shpien nga e keqja dhe imoraliteti. Një herë, kur u pyet për vëllain e burrit, Profeti (paqja qoftë mbi të) tha: "Vëllai i burrit është si vdekja."54

Së dyti, fëmijët meshkuj kur hyjnë në moshën e pjekurisë, d.m.th kur të mbushin 10 vjeç ose pak më tepër, nuk duhet të lihen të flenë me nënën ose motrat e tyre në të njëjtin krevat, pasi në këtë mënyrë mbyllen rrugët e së keqes dhe mënjanohen pasojat e paparashikueshme që mund vijnë prej kësaj gjëje. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Urdhërojini fëmijët që të falin namazin, kur të mbushin 7 vjeç dhe rrihini (nga pak, nëse nuk falen në rregullisht ) pasi të mbushin 10 vjeç e ndajini në shtrat (në këtë moshë)."

Gjithashtu, Allahu i Madhëruar ka urdhëruar që fëmijët, të cilët nuk e kanë arritur akoma moshën e pjekurisë seksuale, të kërkojnë leje për të hyrë në dhomë, në tre kohë të caktuara:

"O ju që keni besuar! Fëmijët që nuk kanë mbushur akoma moshën e pjekurisë seksuale dhe skllevërit tuaj duhet të kërkojnë leje (për të hyrë) prej jush në tre kohë: para namazit të sabahut, kur të hiqni rrobat tuaja në drekë dhe pas namazit të jacisë. Këto tre kohë janë aurete (kohë në të cilat ju duhet të jeni të kujdesshëm) për ju. Nuk bëni gjynah as ju e as ata, nëse hyjnë në kohëra të tjera (pa leje), sepse ju rroni bashkë me njëri tjetrin (në të njëjtëj shtëpi). Kështu jua sqaron Allahu argumentet. Allahu është i Ditur, i Mençur." {24:58}

Ndërsa fëmijët që e kanë mbushur moshën e pjekurisë seksuale, duhet të kërkojnë leje në çdo kohë, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"Kur të arrijnë fëmijët tuaj pjekurinë, duhet të kërkojnë leje ashtu siç kërkojnë leje edhe ata që janë më të mëdhenj (në moshë). Kështu jua sqaron Allahu argumentet e Tij. Allahu është i Ditur, I Urtë." {24:59}

Fëmijët që s'i kanë mbushur dhjetë vjeç mund të flenë me nënat apo motrat e tyre në të njëjtin shtrat, sepse ata nuk e kanë mbushur moshën e pjekurisë dhe në të njëjtën kohë kanë nevojë për kujdesin e më të mëdhenjve. Gjithashtu, edhe të rriturit e të dy sekseve mund të flenë në të njëjtën dhomë, por në krevate të ndryshme, nëse dihet me siguri që kjo gjë nuk mund të shkaktojë probleme.

Komisioni i përhershëm

96. PËRSHËNDETJA E BURRAVE ME DORË

Pyetje: A lejohet që gruaja t'u japë dorën burrave të huaj, duke pasur parasysh që mosdhënia e saj mund të bëhet shkak që t'u mbetet hatri të tjerëve dhe mund të interpretohet në mënyra të ndryshme?

Përgjigje: Përshëndetja e grave të huaja me dorë nuk është e lejuar, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur u mori besën grave, tha: "Unë nuk i përshëndes gratë me dorë."

Ndërsa Aishja, e shoqja e Profetit, thotë:"Vallahi, dora e Pejgamberit (paqja qoftë mbi të) nuk ka prekur asnjëherë dorën e një gruaje të huaj. Kur i jepnin besën, ia jepnin vetëm me fjalë."

Allahu i Madhëruar thotë: "Ju keni shembullin më të mirë tek i Dërguari e Allahut, për atë që shpreson tek Allahu dhe tek Dita e Fundit (Gjykimit) dhe e përmend Allahun shumë." {33:21}

Përshëndetja e grave me dorë mund të sjellë pasoja të rrezikshme dhe padëshirueshme, pasi në shumë raste ajo është hapi i parë drejt së keqes, ndaj, për këtë arsye thamë në fillim se nuk është e lejuar.

Ndërsa përshëndetja vetëm me gojë, pa fjalë bukura apo të dyshimta, është e lejuar, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"O ju gratë e Profetit! Ju nuk jeni si gratë e tjera, nëse jeni të devotshme. Mos e zbukuroni zërin kur flitni (me burrat e huaj) në mënyrë që të mos u jepni shkas atyre, zemrat e të cilëve janë të sëmura (për shkak të hipokrizisë dhe epsheve), që të anojnë nga ju." {33:32}

Gratë e sahabeve, kur vinin tek Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) për t'i bërë pyetje rreth problemeve dhe shqetësimeve të tyre, e pëshëndesnin atë duke i dhënë selam, pa i dhënë dorën; kështu vepronin edhe kur pyesnin shokët e Tij.

Ibn Bazi

98. PRERJA E FLOKËVE

Pyetje: A i lejohet gruas që të presë flokët e saj?

Përgjigje: Shkurtimi i flokëve për gratë është i lejuar, sepse argumentet e transmetuara ndalojnë rruajtjen e flokëve dhe jo shkurtimin e tyre. Ndërsa përsa i përket mënyrës së shkurtimit, gruaja është e lirë që t'i presë flokët e saj si të dëshirojë, rëndësi ka që të jenë të prera mirë, në mënyrë që t'i pëlqejë i shoqi dhe të mos ngjasojnë me mënyrën e prerjes së flokëve të jobesimtareve.55

Nga ana tjetër, larja dhe krehja e flokëve të gjatë mund t'i nxjerrin probleme gruas, ndaj shkurtimi i tyre është i nevojshëm. Ndërsa rruajtja e flokëve nuk është e lejueshme, vetëm nëse gruaja detyrohet ta bëjë këtë gjë, për shkak të ndonjë sëmundjeje.

Ibn Bazi

99. HEQJA E VETULLAVE, ZGJATJA E THONJVE DHE LYERJA E TYRE ME MANIKYR

Pyetje: A lejohet heqja e qimeve të tepërta në vetulla dhe a lejohet zgjatja e thonjve dhe lyerja e tyre me manikyr, duke pasur parasysh se unë i lyej ato pasi marr abdes dhe i mbaj kështu për 24 orë e pastaj e heq manikyrin me solucione speciale?

Përgjigje: 1- Heqja apo rrallimi i vetullave nuk është e lejueshme, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka mallkuar ato gra që heqin vetullat e veta apo të të tjerave.

2- Zgjatja e thonjve është në kundërshtim me sunnetin, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Pesë gjëra janë prej fitres56: bërja synet, heqja e qimeve prej pjesëve të turpshme, shkurtimi i mustaqeve, heqja e qimeve të sqetullave dhe shkurtimi i thonjve."

Mosprerja e thonjve më tepër se dyzet ditë, nuk është e lejuar, sepse Enesi thotë: "Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka caktuar që të mos e lëmë më shumë se 40 ditë shkurtimin e mustaqeve, prerjen e thonjve dhe heqjen e qimeve nga sqetullat dhe vendet e turpshme." Nga ana tjetër thonjtë e gjatë janë një nga veçoritë karakteristike të kafshëve si edhe të disa jobesimtarëve.

Kurse përsa i përket lyerjes së thonjve, e mira e të mirave është që të lihet kjo gjë. Gjatë abdesit duhet të hiqet manikyri, sepse ai pengon depërtimin e ujit deri në thua.

Ibn Bazi

100. ZBULIMI I FLOKËVE PARA GRAVE JOBESIMTARE

Pyetje: A i lejohet gruas muslimane që të zbulojë flokët e saj para një gruaje jobesimtare, sidomos kur dihet që ajo mund t'ua përshkruajë atë të afërmëve të saj meshkuj, të cilët nuk janë muslimanë?

Përgjigje: Përgjigja e kësaj pyetje është në varësi të komentimit të ajetit të mëposhtëm, pasi dijetarët janë ndarë në dy grupe, në lidhje me këtë çështje: "Thuaju (o Muhamed) grave besimtare që të ulin shikimin e tyre, të mbrojnë organet e tyre (seksuale nga prostitucioni), të mos e shfaqin bukurinë e tyre përveç asaj që duket, të vënë shamitë mbi gjokset e tyre dhe të mos ua shfaqin bukurinë askujt tjetër përveç burrave të tyre, baballarëve të tyre, baballarëve të burrave të tyre, djemve të tyre, djemve të burrave të tyre, vëllezërve të tyre, djemve të vëllezërve të tyre, djemve të motrave të veta, apo grave të veta..." {24:31}

Përsa i përket përemrit pronor "të veta" tek shprehja "grave të veta", disa dijetarë janë të mendimit se me të nënkuptohet seksi femëror në përgjithësi, ndërsa disa të tjerë thonë se me të nënkuptohen vetëm gratë muslimane. Sipas mendimit të parë, gruas muslimane i lejohet që të zbulojë flokët para një gruaje jomuslimane, kurse sipas mendimit të dytë kjo gjë nuk lejohet. Ne anojmë nga mendimi i parë, i cili, për mendimin tonë, është më afër

të vërtetës, sepse gratë me njëra-tjetrën, nuk kanë ndonjë dallim nëse janë muslimane apo jo, sigurisht nëse dihet se kjo gjë nuk shkakton probleme. Nëse një muslimane frikësohet se një grua tjetër, qoftë muslimane apo jomuslimane, mund t'ua përshkruajë atë, burrave të afërm të saj, atëherë ajo nuk duhet të zbulohet para saj.

Ibn Uthejmini

101. KIJENI FRIKË ALLAHUN SA TË KENI MUNDËSI

Pyetje: Jam një vajzë që jetoj në një familje, botëkuptimi i së cilës nuk ka asgjë të përbashkët me Islamin, ndaj kur vura mbulesën filluan të tallen me mua e të më vënë në lojë, bile vajti puna deri atje sa më rrahën dhe më ndaluan që të dal nga shtëpia. Për këtë arsye, u detyrova që ta heq mbulesën dhe të vesh një fustan të gjatë. Si të veproj në këtë rast? A duhet ta braktis shtëpinë, duke pasur parasysh se nuk di ku të shkoj?

Përgjigje: Kjo pyetje përfshin dy çështje:

E para: Qëndrimi i kësaj familjeje ndaj vajzës së tyre është me të vërtetë jonjerëzor, pasi këtë gjë mund ta bëjnë vetëm njerëzit injorantë që nuk e dinë të vërtetën, ose njerëzit mendjemëdhenj të cilët e dinë të vërtetën por nuk e duan atë. Mbulesa e femrave muslimane nuk duhet të shihet si një e metë apo mangësi, përkundrazi ajo është pastërti, dlirësi dhe njëkohësisht refuzim i degjenerimit të botës së rreme të jobesimtarëve. Ata nuk kanë asnjë të drejtë që të sillen në këtë mënyrë, sepse njeriu është i lirë që, brenda kufijve dhe regullave të përcaktuara nga Islami, të bëjë atë që i duket më e arsyeshme.

Vendosja e mbulesës nuk është thjesht një zakon i trashëguar. Ajo është diçka e urdhëruar nga Allahu dhe i Dërguari i

Tij. Nëse familja e saj e bën këtë gjë, duke ditur të vërtetën, atëherë faji dhe njëkohësisht dënimi i tyre është akoma më i madh. Një prej dijetarëve thotë: "Nëse ti nuk di diçka, atëherë kjo është fatkeqësi për ty. Por nëse ti e di dhe nuk e zbaton, atëherë fatkeqësia është shumë më e madhe."

E dyta: Në pyetjen e saj vajza thotë se ajo është e detyruar që ta heqë mbulesën. Detyra e saj është që t'i frikësohet Allahut, d.m.th. t'i zbatojë urdhërat e Tij, me aq sa ka mundësi. Pra, nëse ka mundësi që ta vërë mbulesën pa e kuptuar njerëzit e familjes së saj, le ta vërë atë, por nëse ata e rrahin dhe e detyrojnë me forcë që ta heqë, atëherë ajo nuk merr gjynahe nëse nuk e vendos, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"(Dënimi i takon) atij që e mohon Allahun, pasi ka besuar njëherë, me përjashtim të atij që detyrohet me forcë (që ta mohojë Atë), ndërsa zemra e tij prehet në besim. Ata që ia hapin zemrën mosbesimit, do t'i kapë zemërimi i Allahut dhe do të kenë një dënim mjaft të madh." {16:106}

"Nuk merrni gjynahe për atë gabim që e keni bërë (pa dashje), por për atë që zemrat tuaja e bëjnë qëllimisht. E Allahu është Falës dhe Mëshirues." {33:5}

Nëse familja e saj nuk arrin të kuptojë qëllimin e vënies së mbulesës, por vazhdon të këmbëngulë me kokëfortësi në të vetën, atëherë duhet të dijë se detyra e besimtarëve dhe besimtareve është që t'i binden urdhërave të Allahut dhe të Dërguarit të Tij, pavarësisht nëse arrijnë të kuptojnë qëllimin (urtësinë) e tyre, sepse bindja ndaj Allahut është qëllim në vetvete. Për këtë arsye Allahu i Madhëruar thotë:

"Kur Allahu ose i Dërguari i Tij vendosin për një çështje, atëherë asnjë besimtar apo besimtare nuk ka të drejtë që të zgjedhë (sipas dëshirës së tij personale) diçka tjetër që bie në kundërshtim me vendimin e tyre. E kush i kundërvihet Allahut dhe të Dërguari të Tij, është larguar shumë larg nga e vërteta." {33:36}

Kur u pyet se përse gruaja me menstruacione duhet të zëvendësojë vetëm ditët e lëna nga agjërimi i Ramazanit e jo namazet, Aishja, e shoqja e Profetit, u përgjigj:

"Kur na vinin menstruacinet, Profeti (paqja qoftë mbi të) na urdhëronte që (pas mbarimit të tyre) të zëvendësonim vetëm agjërimin e jo namazet." Nga përgjigja e Aishes kuptojmë se qëllimi apo shkaku i moszëvendësimit të namazeve të lëna ishte vetë urdhëri i Profetit (paqja qoftë mbi të), ndaj edhe ato ishin të detyruara ta zbatonin atë pa kundërshtimin më të vogël.

Zbulimi i femrave shkakton, gradualisht, largimin e turpit dhe zhdukjen e virtyteve të larta dhe moralit të pastër dhe, në të njëjtën kohë, ndikon në përhapjen e degjenerimit dhe në shtimin e gjynaheve, të cilat janë paralajmëruesit dhe treguesit e shkatërrimit të sigurtë.

Ibn Uthejmini

103. MBULIMI ËSHTË I DETYRUESHËM

Pyetje: Jam i martuar me një grua të mbuluar, mirëpo, sipas zakonit të vendit tonë, gruaja ime nuk mbulohet para burrit të motrës së saj dhe nga ana tjetër, motra e saj nuk mbulohet para meje. Gjithashtu, gruaja ime nuk mbulohet para vëllezërve të mi apo kushërinjve të saj. Si të veproj në këtë rast, sepse kjo vepër tashmë është bërë zakon në vendin tonë dhe nëse e urdhëroj gruan që të mbulohet para tyre, do të thonë se jam xheloz, se nuk i besoj gruas sime, se dyshoj tek ajo, se... se...?

Përgjigje: Të gjithë personat e përmendur në pyetje konsiderohen si të huaj për gruan tënde, ndaj ajo nuk duhet të zbulohet para tyre, sepse Allahu i Madhëruar u ka lejuar grave që ta shfaqin bukurinë e tyre vetëm para një grupi të caktur njerëzish, të cilët përmenden në ajetin e mëposhtëm: "Thuaju (o Muhamed) grave besimtare që të ulin shikimin e tyre, të mbrojnë organet e tyre (seksuale nga prostitucioni), të mos e shfaqin bukurinë e tyre përveç asaj që duket, të vënë shamitë mbi gjokset e tyre dhe të mos e shfaqin bukurinë para askujt tjetër përveç burrave të tyre, baballarëve të tyre, baballarëve të burrave të tyre, djemve të tyre, djemve të burrave të tyre, vëllezërve të tyre, djemve të vëllezërve të tyre, djemve të motrave të tyre, apo grave të veta..." {24:31}

Ndaj, fillimisht duhet të bindësh gruan tënde se nuk lejohet që të dalë e zbuluar para njerëzve të huaj e ta urdhërosh atë që të mbulohet edhe nëse kjo gjë bie ndesh me zakonet e vendit tuaj, apo të akuzojnë me akuzat e përmendura më sipër. Gjithashtu, duhet t'u sqarosh këtyre të afërmëve se ata janë të huaj për gruan tënde e si rrjedhim, asaj nuk i lejohet që të dalë e zbuluar para tyre.

Ibn Xhibrini

104. MUSLIMANËT E KËTIJ VENDI NUK DUHET T'I BINDEN KËTIJ VENDIMI TË PADREJTË

Pyetje: Kohët e fundit, qeveria e vendit tonë ka nxjerrë një vendim, sipas të cilit gratë nuk duhet të dalin të mbuluara në rrugë. Ç'duhet të bëjmë në këtë rast, duke pasur parasysh se ata që kundërshtojnë mund të pushohen nga puna apo nga shkolla e, në disa raste, mund të arrijë puna deri në burgim?

Përgjigje: Ky vendim arbitrar dhe i padrejtë nuk është gjë tjetër veçse një nga sprovat, me të cilat Allahu i Madhëruar sprovon besimtarët:

"Elif, Lam, Mim. A mos vallë mendojnë njerëzit se do të lihen të thonë që besuam e nuk do të sprovohen? Ne, me të vërtetë, i kemi sprovuar ata që kanë qenë para tyre, në mënyrë që ta dijë Allahu se kush është i sinqertë e kush është gënjeshtar." {29:2-3}

Ndaj muslimanet e këtij vendi nuk duhet t'i binden këtij vendimi, sepse nuk lejohet që t'i bindesh dikujt, kushdo qoftë ai, nëse kjo bindje është në kundërshtim me urdhërat e Allahut, i cili thotë:

"O ju që keni besuar! Bindjuni Allahut, bindjuni Profetit dhe udhëheqësve tuaj." {4:59}

Nëse lexojmë me vëmendje ajetin e mësipërm, shohim se folja "bindjuni" është përsëritur vetëm dy herë, d.m.th. "Bindjuni Allahut..." dhe "...bindjuni Profetit...", ndërsa herën e tretë "...dhe udhëheqësve tuaj..." nuk është përsëritur. Nga kjo kuptojmë se bindja ndaj udhëheqësve nuk duhet të jetë absolute, por në kuadrin e bindjes ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Ndaj, nëse një prej tyre na urdhëron që të bëjmë diçka që bie ndesh me urdhërat e tyre, atëherë urdhëri i tij nuk duhet zbatuar. Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: "Nuk lejohet që t'i bindesh një krijese në diçka që bie ndesh me urdhërat e Krijuesit."

Në të tilla raste gratë duhet të bëjnë durim e t'i luten Allahut që t'i udhëzojë këta udhëheqës në rrugën e drejtë. Nga ana tjetër, besoj se ky vendim është i vlefshëm vetëm atëher kur ato dalin jashtë shtëpive të tyre. Për këtë arsye, ato nuk duhet të dalin jashtë, me qëllim që të evitojnë problemet që mund të shkaktojë moszbatimi i vendimit të qeverisë. Kurse për sa i përket vazhdimit të studimeve, duhet të kemi parasysh se, nëse vazhdimi i tyre bëhet shkak për kryerjen e gjërave të ndaluara, atëherë nuk është i lejueshëm, pasi vajzat mund t'i mësojnë gjërat më të domosdosshme edhe në shtëpi. Shkurtimisht mund të themi se nuk lejohet zbatimi i çdo vendimi që është në kundërshtim me mësimet e Islamit.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I LUTJEVE

105. PRANIMI I LUTJES

Pyetje: U bënë në tepër se dhjetë vjetë që i lutem Allahut që të martohem me një burrë të mirë, mirëpo deri tani lutja ime nuk është plotësuar. Për këtë arsye fillova të mos lutem më, jo pse humba shpresat tek përgjigja e Allahut, por sepse fillova të mendoj se kjo gjë mund të jetë për të mirën time, pasi Allahu e di më mirë se ç'është e mirë e ç'është e keqe për njerëzit. Ç'duhet të bëj në këtë rast? A t'i vazhdoj lutjet përsëri?

Përgjigje: Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë në një hadith të saktë: "Allahu nuk i përgjigjet lutjes së njeriut nëse ai ngutet." Pra Allahu nuk i pranon lutjet e atij personi i cili, i mërzitur nga pritja e gjatë, i ndërpret ato duke menduar se Allahu nuk do t'i pranojë lutjet e tij.

Vonesa e përgjigjes mund të ndodhë për disa arsye apo shkaqe të veçanta, të cilat mund të jenë për të mirën e vetë lutësit. Gjithashtu, duhet të kemi parasysh se vonesa e përgjigjes së lutjes nuk do të thotë se Allahu nuk e ka pranuar atë lutje, siç sqarohet dhe në hadithin e mëposhtëm:

"Allahu mund t'ia pranojë lutjen dikujt në tre mënyra të ndryshme: mund t'i përgjigjet lutjes së tij dhe t'ia japë atë që kërkon, mund t'ia ruajë shpërblimin e lutjes së tij për në Ditën e Gjykimit, ose mund ta mbrojë atë nga një e keqe."

Ndaj, ne nga ana e jonë, e këshillojme këtë grua që mos ngutet, por të vazhdojë t'i lutet Allahut pandërprerë edhe nëse kjo gjë zgjat për një kohë të gjatë. Gjithashtu, nëse dikush kërkon dorën e saj, nuk duhet të refuzojë edhe nëse ai është i martuar apo është më i madh se ajo në moshë, sepse kjo martesë, me ndihmën e Allahut, mund të bëhet shkak për shumë gjëra të mira.

Ibn Xhibrini

PYETJE TE NDRYSHME

106. KUPTIMI I MANGËSISË SË MENDJES DHE FESË TEK FEMRAT

Pyetje: Ç'kuptim ka hadithi i mëposhtëm: "Gratë janë të mangëta në mendje dhe në fe.", pasi disa burra e përdorin për të përçmuar gratë?

Përgjigje: Për të kuptuar më mirë këtë hadith, duhet të përmendim hadithin e plotë; transmetohet se Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk kam parë më të mangëta në mendje dhe në fe se sa gratë, të cilat arrijnë t'ia marrin mendjen edhe burrit më të vendosur." Dikush e pyeti: "O i Dërguari i Allahut, ku qëndron mangësia e mendjes së tyre?" Ai u përgjigj:"A nuk është dëshmia e dy grave sa dëshmia e një burri?" Ai e pyeti përsëri:"O i Dërguari i Allahut, ku qëndron mangësia e fesë së tyre?" Ai ia ktheu:"A nuk është e vërtetë se kur janë me menstruacione, nuk falen dhe nuk agjërojnë?"

Në këtë hadith, Profeti (paqja qoftë mbi të) na sqaron se mangësia e mendjes së grave qëndron në dobësinë e kujtesës së tyre, ndaj edhe dëshmia e një gruaje duhet të përforcohet me dëshminë e një gruaje tjetër. Kurse mangësia e fesë së tyre qëndron në në faktin se, gjatë menstruacioneve apo lehonisë, ato nuk duhet të falen apo të agjërojnë dhe, në të njëjtën kohë, nuk e kanë për detyrë zëvendësimin e namazeve të lëna. Mirëpo nuk duhet të harrojmë se femrat nuk janë përgjegjëse për këto mangësi, sepse kjo gjë nuk është në dorën e tyre, por është Dëshira dhe Caktimi i Allahut, i cili e ka bërë këtë për t'u lehtësuar atyre detyrat me të cilat i ka ngarkuar, pasi agjërimi gjatë menstruacioneve dhe lehonisë është i dëmshëm për shëndetin e tyre. Ndërsa përsa i përket lënies së namazeve, gratë me menstruacione nuk mund të pastrohen ashtu si duhet, ndaj edhe Allahu, me Mëshirën dhe Mirësinë e Tij, i ka urdhëruar që të mos falen e të mos i zëvendësojnë namazet e lëna, sepse zëvendësimi i tyre nuk është diçka e lehtë, sidomos po të kemi parasysh menstruacionet mund të vazhdojnë deri në shtatë-tetë ditë, kurse lehonia deri në dyzet ditë.

Burrat nuk duhet ta keqkuptojnë apo ta keqinterpretojnë domethënien e këtij hadithi, pasi kjo gjë nuk do të thotë se gratë kanë mangësi në mendje dhe në fe në të gjitha drejtimet, pasi vetë Profeti (paqja qoftë mbi të) na sqaron se mangësia tyre qëndron në disa gjëra të caktuara. Gjithashtu, kjo nuk do të thotë se burrat janë më të mirë se gratë në të gjitha aspektet.

Në përgjithësi, burrat kanë disa përparësi e veçori që nuk gjenden tek femrat, ndaj edhe Allahu i Madhëruar thotë:

"Burrat janë përgjegjës për gratë, sepse Allahu u jep disave (nga mirësia e Tij) më tepër se të tjerëve dhe sepse ata (burrat) shpenzojnë nga pasuria e tyre..." {4:34}

Jo rrallë ndodh që shumë gra t'ua kalojnë burrave në disa drejtime të ndryshme, ndaj edhe qëllimi i Profetit (paqja qoftë mbi të) në këtë hadith është se niveli mendor dhe fetar tek gratë në përgjithësi, është më i ulët se ai i burrave në dy aspektet e përmendura më sipër.

Nuk janë të pakta ato gra të cilat, me devotshmërinë dhe punët e tyre të mira, qëndrojnë shumë më lartë se shumë e shumë burra, ashtu si dhe nuk janë të pakta rastet kur kur ekzaktësia dhe kujtesa e disa grave është më e zhvilluar se tek shumë burra. Kjo gjë shfaqet fare qartë, nëse i hedhim një vështrim të shkurtër gjendjes së grave në kohën e Profetit (paqja qoftë mbi të) dhe pas Tij.

Mangësia e përmendur në këtë hadith nuk i ka penguar dijetarët e hadithit që të mbështeten tek to, gjatë transmetimit të shumë haditheve të Profetit (paqja qoftë mbi të). Nga ana tjetër, dëshmia e gruas është e pranueshme, nëse përforcohet nga dëshmia e një gruaje të dytë.

Pra, mangësitë e përmendura nga Profeti (paqja qoftë mbi të) janë të një natyre të veçantë, ndaj nuk duhet që burrat t'i shfrytëzojnë ato për të përçmuar gratë, sepse kjo konsiderohet si keqinterpretim i fjalëve të Tij.

Ibn Bazi

107. TË PUNUARIT E GRAVE BASHKË ME BURRAT

Pyetje: A lejohet që të punojë gruaja në një vend me burrat?

Përgjigje: Përzierja e grave dhe burrave në një vend të caktuar, qoftë ky edhe vendi i punës, është mjaft e rrezikshme, sepse mund të bëhet shkaktare e shumë probleme dhe rezultateve të padëshirueshme, ndaj edhe Islami, karakteristika kryesore e të cilit është luftimi i së keqes që në djepin e saj, e urdhëron gruan që të qëndrojë në shtëpi dhe të kryejë ato punë që përshtaten me natyrën e saj, duke qenë larg burrave.

Argumentet që ndalojnë qëndrimin e burrave me gra të huaja, apo shikimin e tyre janë të shumtë. Allahu i Madhëruar thotë:

"Qëndroni në shtëpitë tuaja e mos e shfaqni bukurinë tuaj, ashtu siç e shfaqnit në kohën e injorancës së hershme. Faleni namazin, jepeni zekatin, bindjuni Allahut dhe të Dërguarit të Tij, sepse Allahu dëshiron që të largojë papastërtinë (gjynahet) prej jush, o antarë të familjes së Pejgamberit, dhe t'ju pastrojë plotësisht. Përkujtoni atë që lexohet në shtëpitë tuaja prej ajeteve të Allahut dhe Urtësisë (sunetit). Me të vërtetë Allahu është i Butë dhe di çdo gjë me hollësi." {33:33-34}

"O ti i Dërguar, thuaju grave të tua, vajzave të tua dhe grave të besimtarëve që t'i lëshojnë mbi vete rrobat e tyre (d.m.th. të mbulojnë gjithë trupin). Në këtë mënyrë është më e lehtë të njihen (se janë gra të ndershme) dhe nuk do t'u bëhet dëm. Allahu është Falës dhe Mëshirues." {33: 59}

"Thuaju besimtarëve që t'i ulin shikimet e tyre (nga gjërat e ndaluara) dhe t'i mbrojnë organet e tyre (seksuale). Kjo është më e pastër për ta. Me të vërtetë Allahu i di të gjitha gjërat që bëjnë ata. Gjithashtu, thuaju besimtareve që t'i ulin shikimet e tyre, t'i mbrojnë organet e tyre (seksuale), të mos e shfaqin bukurinë e tyre përveç asaj që duket, t'i lëshojnë shamitë përmbi gjokset e tyre dhe të mos ua tregojnë bukurinë askujt përveç burrave të tyre, apo baballarëve të tyre..." {23:31}

"Dhe kur të kërkoni ndonjë gjë prej tyre (grave të Profetit), kërkojeni pas një mbulese, kjo është më pastër si për zemrat tuaja ashtu dhe për zemrat e tyre." {33:53}

Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Nuk lejohet që të hyni tek gratë e huaja." Shokët e tij e pyetën: "O i Dërguari i Allahut, po vëllai i burrit?" Ai u tha:"Vëllai i burrit është si vdekja."57

"Nëse një burrë qëndron vetëm për vetëm me një grua të huaj, atëherë shejtani është i pranishëm me ta."

"Gruas nuk i lejohet që të udhëtojë, përveçse me një prej të afërmëve të saj (meshkuj)."

"Frikësojuni (sprovave të) dynjasë dhe grave, sepse sprova e parë e çifutëve ka qenë tek gratë."

"Nuk kam lënë pas meje sprovë më të madhe për burrat, sesa gratë."

Pra përzierja e burrave dhe e grave është e ndaluar, sepse ajo është një nga faktorët kryesorë të shpërbërjes së familjes, në veçanti dhe i shoqërisë, në përgjithësi. Një vështrim i shpejtë mbi gjendjen aktuale të gruas në shumë vende të Botës Islame, na jep të kuptojmë se pozita e saj në

shoqëri lë shumë për të dëshiruar, si rezultat i të ashtuquajturit emancipim të gruas, i cili, në emër të zhvillimit (më saktë degjenerimit), kërkon prej saj që të lërë shtëpinë e saj dhe të punojë në një vend me burrat, sepse "nevojat e këtij fundshekulli e bëjnë të domosdoshme pjesmarrjen e saj në ndërtimin e shoqërisë njerëzore". Ishtë kjo gjendje e padëshirueshme e gruas, ajo që shtyu shumë njerëz të njohur e të paanshëm, si në këto vende ashtu edhe në shumë vende perëndimore, që të qëndrojnë kundër punësimit masiv dhe pa kriter të femrës dhe ta ftojnë atë që të rikthehet përsëri tek roli i saj natyror, për të cilin është krijuar e i cili përputhet plotësisht me ndërtimin e saj fizik dhe mendor.

Ibn Baz

108. BOTIMI I REVISTAVE DHE GAZETAVE TË DEGJENERUARA

Pyetje: A lejohet botimi e revistave të cilat përmbajnë fotografi të grave të zhveshura pjesërisht, siç janë revistat e modës apo disa revista të tjera të cilat flasin për aktorët, këngëtarët etj? A lejohet shpërndarja dhe blerja e tyre apo puna në redaksitë e tyre?

Përgjigje: Botimi i atyre revistave apo gazetave që përmbajnë fotografi të grave të zbuluara, apo ndikojnë direkt apo tërthorazi në përhapjen e imoralitet, prostitucionit, homoseksualizmit, pijeve alkolike, drogës etj., është i ndaluar (haram). Si rrjedhojë, nuk lejohet bashkëpunimimi me këto gazeta, ashtu siç nuk lejohet edhe shpërndarja apo blerja e tyre, sepse me këtë gjë u lehtëson të tjerëvë bërjen e gjynahevedhe në të njëjtën kohë ndihmon në përhapjen e atyre gjërave që ka ndaluar Islami. Allahu i Madhëruar thotë:

"Bashkëpunoni me njëri-tjetrin në bamirësi dhe devotshmëri e mos ndihmoni njëri-tjetrin në (ato gjëra që janë) gjynahe e (çojnë në) armiqësi. Kijeni frikë Allahun, sepse dënimi i Tij është shumë i ashpër." {5:2}

Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: "Kush i fton të tjerët për të bërë një vepër të mirë, shpërblehet njësoj si ai që e kryen atë vepër dhe nuk pakësohet asgjë prej shpërblimit të secilit. Kush i fton të tjerët në diçka të ndaluar, merr aq gjynahe sa merr edhe ai që e kryen atë dhe nuk pakësohet asgjë prej gjynaheve të secilit." {Trans. Muslimi}

"Unë nuk kam parë akoma dy prej kategorive të njerëzve të Xhehenemit (sepse ata do të shfaqen më vonë): Disa njerëz që në duart e tyre mbajnë kamzhikë si bishta lopësh, me të cilët rrahin njerëzit dhe disa gra të veshura (në dukje), mirëpo (në të vërtetë janë) të zhveshura, të cilat tunden gjatë ecjes për të tërhequr vëmendjen e të tjerëve; kokat (flokët) e tyre janë si shpina e devesë.58 Këta njerëz nuk do të hynë në xhennet dhe nuk do ta ndjejnë aromën e tij, megjithëse ajo mund të ndjehet nga shumë shumë larg." {Trans. Muslimi}

Ajetet dhe hadithet që flasin për këtë temë janë të shumtë, ndaj nuk mund t'i përmendim që të gjithë. Lusim Allahun që të na udhëzojë në ato gjëra që na bëjnë dobi, si në këtë botë ashtu edhe në tjetrën.

Ibn Baz

 109. DEGJIMI I PROGRAMEVE QË PËRMBAJNË PJESË TË SHKURTRA MUZIKORE

Pyetje: A lejohet dëgjimi i atyre programeve, gjatë të cilave mund të ketë edhe pak muzikë?

Përgjigje: Ndjekja e këtyre programeve është e lejuar, por duhet të ulet zëri derisa të ndalet muzika, sepse ajo e bën njeriun që të jetë i prirë për kryerjen e gjërave të ndaluara.

Ibn Baz

110. MË THONË SE JAM "BUDALLAQE"

Pyetje: Jam një vajzë e kapur në fe dhe jetoj në një konvikt së bashku me shumë vajza të tjera. Shpesh herë shoh se disa prej shoqeve të mia bëjnë disa gjynahe të ndryshme, si dëgjimi i muzikës, ofendimi, marrja nëpër gojë etj., ndaj edhe jam përpjekur që t'i këshilloj shumë herë, mirëpo disa prej tyre janë tallur me mua dhe më kanë thënë se jam "budallaqe". Ç'më këshilloni që të bëj?

Përgjigje: Detyra jote është që t'i ndalosh shoqet e tua me aq sa ke mundësi, duke i këshilluar me të butë e me fjalë të mira dhe duke u përmendur atyre ajetet dhe hadithet që ndalojnë këto vepra. Nga ana tjetër, nuk duhet të qëndrosh me to kur dëgjojnë muzikë, apo kur flasin keq për të tjerët, por duhet të largohesh prej tyre, nëse ke mundësi, derisa të ndërrojnë bisedë. Allahu i Madhëruar thotë:

"Nëse sheh ata që tallen me argumentet tona, largohu prej tyre, derisa të hynë në një bisedë tjetër." {6:68}

Nëse përpiqesh që t'i ndalosh ato me fjalë dhe nuk merr pjesë së bashku me to, atëherë ti nuk merr gjynahe për atë që bëjnë dhe ofendimet tyre e nuk do të bëjnë asnjë dëm, ashtu siç thotë Allahu i Madhëruar:

"O ju që keni besuar, ruajeni veten tuaj (nga gjynahet). Ata që u larguan nga rruga e drejtë, nuk do t'ju bëjnë asnjë të keqe, nëse ju udhëzoheni. Tek Allahu është kthimi i të gjithëve ju. E me siguri, Ai do t'ju lajmërojë për çdo gjë që keni bërë." {5:105}

Nga ajeti i mësipërm kuptojmë se jobesimarët nuk mund t'i bëjnë asnjë dëm besimtarit, nëse ai qëndon i patundur në rrugën e drejtë dhe i përmbahet të vërtetës, duke urdhëruar për të mirë e duke ndaluar nga e keqja. Ndaj, nëse ti vazhdon që t'i këshillosh ato me durim e me shpresë tek shpërblimi që ka përgatitur Allahu për ata që ftojnë në rrugën e drejtë, atëherë Ai do të bëjë të mundur që këshillat e tua të sinqerta t'i bëjnë dobi shoqeve të tua. Allahu i Madhëruar thotë:

"Fundi (fitorja) u përket të devotshmëve." {28:83}

"Ne do t'i udhëzojmë në rrugën tonë, ata që sakrifikuan për Ne. Allahu, me të vërtetë, është me bamirësit." {29:69}

Lusim Allahun që të të drejtojë ty, familjen tënde dhe shoqet e tua në rrugë të drejtë. Ai drejton kë të dojë dhe humb kë të dojë.

Ibn Baz

111. KËSHILLA ËSHTË DETYRË EDHE NËSE ZEMËROHEN TË TJERËT

Pyetje: Jo rrallë ndodh që dikush mund të zemërohet, kur e këshillojmë që të mos marrë nëpër gojë të tjerët, bile mund të arrijë puna deri tek ofendimi, apo vënia në lojë. A marrim gjynahe për shkak të zemërimit të tyre, sidomos nëse kemi parasysh se ai person mund të jetë dhe ndonjë prej prindërve tanë?

Përgjigje: Një nga detyrat më të rëndësishme të çdo muslimani është këshillimi i të tjerëve për kryerjen e punëve të mira dhe lënien punëve të këqija, ashtu siç thotë Allahu i Madhëruar :

"Besimtarët e besimtaret janë miq të njëri-tjetrit. Ata urdhërojnë për të mirë dhe ndalojnë të keqen..." {9:71}

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar na tregon se një nga cilësitë kryesore, me të cilën duhet të karakterizohet çdo besimtar e besimtare, është këshillimi i të tjerëvv për kryerjen e veprave të mira dhe ndalimi i veprave të këqija. Në një ajet tjetër thuhet:

"Ju (muslimamët) jeni populli më i mirë që keni dalë për njerëzimin, (sepse) ju urdhëroni për të mirë, ndaloni të keqen dhe besoni tek Allahu." {3:110}

Kurse, Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: "Nëse dikush prej jush sheh diçka të keqe, duhet të përpiqet ta ndryshojë me dorën e tij; nëse nuk mundet, atëherë (duhet të përpiqet ta ndryshojë) me gojë, e nëse nuk mundet as me gojë, atëherë (duhet të përpiqet ta ndryshojë) me zemër, por ky është besimi më i dobët." {Trans. Muslimi}

Ajetet dhe hadithet që flasin mbi këtë temë janë të shumta; besimtari duhet të tregohet i duruar ndaj fyerjeve dhe ofendimeve që mund të bëhen në adresë të tij, sepse kështu kanë vepruar të gjithë Profetët dhe ndjekësit e tyre. Allahu i Madhëruar, duke iu drejtuar Muhamedit (paqja qoftë mbi të), thotë:

"Bëj durim, ashtu siç kanë duruar dhe Profetët me vullnet të fortë."59 {46:35}

Ndërsa Lukmani, duke iu drejtuar djalit të tij, thotë: "Djali im! Fale namazin, urdhëro për të mirë, ndaloje të keqen dhe tregohu i duruar në raste fatkeqësish, sepse këto vepra janë prej veprave më të mira." {31:17}

Lënia e kësaj detyre të rëndësishme, mund të sjellë pasoja katastrofike për shoqërinë, për vetë faktin se ajo është shkaku kryesor i përhapjes së degjenerimit, imoralitetit e pandershmërisë dhe, në njëjtën kohë, cënon drejtpërsëdrejti unitetin dhe solidaritetin e anëtarëve të saj, pasi e ekspozon atë ndaj shpërbërjes dhe shkatërrimit të sigurtë. Allahu i Lartësuar na tregon se shkaku i mallkimit të çifutëve ishte pikërisht lënia e kësaj detyreje të rëndësishme:

"U mallkuan ata që nuk besuan prej bijve të Israelit, nga goja e Daudit dhe Isait, birit të Merjemes, për shkak të gjynaheve të shumta dhe tejkalimit të kufirit: ata nuk e ndalonin njëri-tjetrin kur bënin diçka të keqe. Sa gjë e keqe është ajo që bënin." {5:78}

Nga ana tjetër, Profeti (paqja qoftë mbi të), në hadithin e mëposhtëm, na paralajmëron nga kjo gjë, në mënyrë që të përfitojmë nga gabimet e popujve të mëparshëm dhe t'i evitojmë ato: "Nëse njerëzit e shohin të keqen dhe nuk e ndryshojnë, Allahu do t'i përfshijë ata me dënimin e Tij."

Ibn Baz

112. HEQJA E QIMEVE

Pyetje: A janë të lejuara gjërat e mëposhtme:

1- Heqja e qimeve nga sqetullat dhe vendet e turpshme

2- Heqja e qimeve të këmbëve dhe krahëve bërrylave tek gratë.

3- Heqja e qimeve të vetullave, nëse burri e kërkon këtë gjë.

Përgjigje:

1- Heqja e qimeve të sqetullave dhe vendeve të turpshme është diçka e mirë (sunet). Përsa i përket qimeve të sqetullave, gjëja më e mirë është shkulja e tyre, ndërsa për qimet e vendeve të turpshme, më mirë është që të rruhen. Sidoqoftë, gjëja kryesore është largimi i tyre, pa marrë parasysh se në ç'mënyrë mund të bëhet kjo gjë.

2- Heqja e qimeve të këmbëve dhe krahëve, për gratë, është e lejuar, sepse nuk ka ndonjë argument që ta ndalojë atë.

3- Heqja e qimeve të vetullave nuk është e lejuar edhe nëse bëhet me kërkesë të burrit, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka mallkuar ato gra që shkulin qimet e veta apo qimet e të tjerave.

Ibn Baz

113. DIFERENCIMI I FËMIJËVE NË DHËNIEN E PASURISË

Pyetje: A lejohet që t'i jap një djali më tepër se djalit tjetër, duke pasur parasysh se ky i fundit është i pasur?60

Përgjigje: Nuk është e lejueshme që t'i japësh njërit prej fëmijëve, qoftë djalë apo vajzë, më tepër se të tjerëve. Nëse dëshiron t'u japësh atyre diçka, duhet t'i japësh secilit, sipas mënyrës së ndarjes së së trashëgimisë. Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Kijeni frikë Allahun dhe mbani drejtësi mes fëmijëve tuaj." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Nëse fëmijët janë të rritur dhe bien dakord me njëri-tjetrin që njëri prej tyre të marrë më tepër se të tjerët, atëherë kjo gjë është e lejuar. Gjithashtu, nëse njëri prej fëmijëve nuk është në gjendje të punojë për shkak të ndonjë sëmundjeje kronike apo çfarëdo lloj shkaku tjetër, dhe në të njëjtën kohë nuk merr asnjë përkrakje sociale nga shteti, atëherë prindi e ka për detyrë që ta ndihmojë atë, derisa të jetë në gjendje që t'i plotësojë vetë nevojat e tij.

Ibn Bazi

114. GJYNAHET BËHEN SHKAK PËR LARGIMIN E BEGATISË

Pyetje: Kam lexuar se gjynahet janë shkaku kryesor, jo vetëm i dënimit të Allahut, por edhe i largimit të begatisë, ndaj shpesh herë, kur kujtoj këtë gjë, filloj të qaj. Më tregoni se ç'duhet të bëj?

Përgjigje: Detyra e çdo muslimani dhe muslimaneje është që të largohet sa të mundet prej gjynaheve dhe të pendohet për gjynahet e kaluara, duke shpresuar tek mëshira e pakufishme e Allahut dhe duke u frikësuar nga Zemërimi dhe Dënimi i Tij. Allahu i Madhëruar, duke përshkruar besimtarët e devotshëm, thotë:

"Ata ishin të parët në vepra të mira dhe na luteshin me shpresë e frikë e gjithmonë ishin të ulur ndaj Nesh". {21:90}

"Ata [Isai (Krishti), Uzejri, engjëjt etj.] të cilët lusin (idhujtarët), kërkojnë që të afrohen sa më tepër tek Zotit i tyre; ata shpresojnë tek Mëshira e Tij dhe kanë frikë nga Dënimi i Tij. Me të vërtetë Dënimi i Zotit tënd është i tmerrshëm." {17:57}

"Besimtarët dhe besimtaret janë miq të njëri-tjetrit. Ata urdhërojnë për të mirë, ndalojnë të keqen, falin namazin, japin zekatin dhe i binden

Allahut e të Dërguarit të Tij, ndaj dhe Allahu do t'i mëshirojë ata. Me të vërtetë Allahu është i Fuqishëm dhe i Urtë."{9 teube:71}

Përveç kësaj muslimani duhet që, duke u mbështetur tek Allahu, t'u japë rëndësi mënyrave dhe mjeteve të lejuara që e ndihmojnë atë për të arritur pikësynimin e tij.

"Allahu do t'i gjejë një rrugëdalje atij që i frikësohet atij, dhe do ta furnizojë andej nga se pret." {65:3}

"Allahut do t'ua lehtësojë punën atyre që i frikësohen Atij." {65:4}

"Pendohuni tek Allahu, të gjithë ju, o besimtarë, nëse doni të shpëtoni." {24:31}

Ndaj, detyra jote, motër, është që të pendohesh për gjynahet e mëparshme dhe përpiqesh që t'i zbatosh urdhërat e Allahut me përpikmëri, duke duke shpresuar tek Mëshira e Tij e duke u larguar nga ato gjëra që shkaktojnë Zemërimin e Tij.

Ibn Bazi

115. ZËRI I GRUAS

Pyetje: Kam dëgjuar se gruaja nuk duhet ta zbukurojë zërin e saj kur flet me një burrë të huaj. A është e vërtetë kjo gjë?

Përgjigje: Allahu i Madhëruar ka vendosur, si tek mashkulli ashtu edhe tek femra, instiktin e animit nga seksi i kundërt. Duke u mbështetur në faktin se ky instikt lind bashkë me njeriun dhe si tillë nuk mund të zhduket asnjëherë plotësisht, Islami është përpjekur që të vendosë disa kufij e kritere të caktuara, në mënyrë që njeriu të arrijë të konrollojë vetveten e të mos bie pre e epsheve të tij. Kështu, Islami i urdhëron femrat që të mos e zbukurojnë zërin e tyre gjatë bisedës me një burrë të huaj, pasi kjo mënyrë e të folurit e josh mashkullin dhe zgjon tek ai instiktin e lartëpërmendur, pasojat e të cilit

mund të jenë fatale si për individin, ashtu edhe për shoqërinë. Ndaj Allahu i Madhëruar i ka urdhëruar burrat që, kur të kërkojnë diçka prej grave, ta kërkojnë atë pas një mbulese:

"Dhe kur të kërkoni diçka prej tyre, kërkojeni pas një mbulese. Kjo është më e pastër si për zemrat tuaja ashtu dhe për zemrat e tyre." {33:53}

Ndërsa në një ajet tjetër, Allahu i Madhëruar i urdhëron besimtaret që, kur të bisedojnë me burra të huaj, të mos flasin me zë joshës, në mënyrë që mos tërheqin vëmendjen e atyre personave, zemrat e të cilëve janë të sëmura:

"O ju gra të Profetit! Ju nuk jeni si gratë e tjera, nëse i frikësoheni Allahut. Ndaj (kur të flisni), mos i zbukuroni fjalët në mënyrë që i jepni shkas atij, zemra e të cilit është e sëmurë, që të lakmojë." {33:32}

Në kohën e zbritjes së këtij ajeti, besimi në zemrat e muslimanëvë dhe muslimaneve ishte në kulmin e tij e ç'mund të themi për kohën e sotme, kur shumica e njerëzve kanë devijuar nga rruga e drejtë dhe besimi tyre është mjaft i dobët...! Ndaj, grave muslimane u del si detyrë që të përpiqen t'i kufizojnë në maksimum qëndrimet dhe bisedat e panevojshme me burra të huaj, duke u kujdesur, në të njëjtën kohë, që të zbatojnë me përpikmëri porositë e ajetit të mësipërm.

Nga sa përmendëm më sipër, kuptojmë se biseda e thjeshtë midis grave dhe burrave, pa zbukurim të zërit, është e lejuar, pasi gratë muslimane në kohën e Profetit (paqja qoftë mbi të), shkonin tek ai dhe dhe e pyesnin për çështjet të ndryshme të fesë, ashtu siç shkonin për të pyetur edhe tek shokët e Profetit (paqja qoftë mbi të) e askush nuk ua ndaloi këtë gjë.

Komisioni i Përhershëm

116. DALJA E GRUAS PA LEJEN E BURRIT

Pyetje: A i lejohet gruas që të shkojë në treg pa lejen e burrit?

Përgjigje: Nëse gruaja dëshiron të dalë prej shtëpisë, duhet t'i tregojë burrit për vendin se ku do të shkojë. Nëse ai e lejon, atëherë ajo mund të dalë, përndryshe jo, sepse ai e di më mirë se ç'është në dobi të saj e ç'nuk është.

Komiteti i Përhershëm

117. MBAJTJA E QENIT NË SHTËPI

Pyetje: Në shtëpi kemi një qen femër, të cilin e kemi marrë, para se të mësonim vendimin e Islamit për mbajtjen e qenve pa nevojë. Pasi e morrëm vesh këtë gjë vendosëm që ta përzëmë, mirëpo ai nuk largohet nga shtëpia jonë. Çfarë duhet të bëjmë në këtë rast?

Përgjigje: Mbajtja e qenve në shtëpi, me pëjashtim të disa rasteve të veçanta: p.sh. për gjah, për ruajtjen e bagëtisë apo shtëpisë etj., është e ndaluar rreptësisht. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë se mbajtja pa nevojë e qenit në shtëpi, bëhet shkak që të pakësohen çdo ditë sevapet e të zotit të qenit një kirat.61 Pakësimi i sevapeve, ashtu si edhe marrja e gjynaheve, tregon se vepra që e shkakton këtë gjë është e ndaluar (haram).

Mbajtja e qenve nuk është kulturë apo përparim, siç mendojnë disa muslimanë, të cilët mundohen të imitojnë verbërisht jobesimtarët, sepse qeni është një kafshë e papastër. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka urdhëruar që, ena në të cilën ka pirë një qen, duhet të lahet shtatë herë me ujë dhe një herë me dhè. Madje edhe derri, ndalimi i ngrënies së mishit të të cilit është përmendur në Kuran, nuk arrin gradën e papastërtisë së qenit. Mirëpo, për fat të keq, shohim se shumë njerëz jo vetëm që nuk mjaftohen me mbajtjen e

qenve pa nevojë, por shpenzojnë para të tepërta për t'i zbukuruar e për t'i pastruar, duke harruar se kjo gjë është në kundërshtim me mësimet e Islamit, i cili na mëson që të mos e harxhojmë pasurinë për gjëra të kota.62 Ndaj i këshilloj të gjithë këta njerëz, që t'i largojnë qentë nga shtëpitë e tyre, nëse nuk kanë, me të vërtetë, nevojë për ta.

Pika e fundi për të cilën do të flasim, ka të atë se ç'duhet të bëjë pyetësja pasi qeni nuk largohet nga shtëpia. Detyra e saj është që ta nxjerrë atë nga shtëpia dhe të mos kujdeset për të, d.m.th. mos t'i japë për të ngrënë. Nëse vepron në këtë mënyrë, ka shumë mundësi që qeni të qëndrojë për një farë kohe tek dera e shtëpisë e pastaj të largohet.

Ibn Uthejmin

119. SHIKIMI I TË VDEKURIT NË ËNDËR

Pyetje: A mund të më shpjegoni se ç'do të thotë të shohësh çdo herë një të vdekur në ëndër?

Përgjigje: Nëse sheh në ëndërr diçka të mirë për të vdekurin, atëherë shpresojmë që kjo gjë të jetë një shenjë e mirë për të. Nëse sheh diçka jo të mirë, atëherë ka të ngjarë që kjo ëndër të jetë prej shejtanit, i cili, me anën e saj, mundohet që të fusë frikë dhe shqetësim në zemrat e njerëzve, e sidomos besimtarëve. Allahu i Madhëruar thotë.

"Me të vërtetë fjalët e fshehta janë prej shejtanit, (i cili mundohet) që të dëshpërohen besimtarët. Por ai (shejtani) nuk mund t'u bëjë atyre asnjë dëm, përveçse me lejen e Allahut". {58:10}

Ndaj, nëse dikush sheh në ëndër diçka të keqe për një të vdekur, atëherë duhet të thotë: Eudhu bil-lahi mineshejtani raxhim63 dhe nuk duhet t'ia tregojë askujt atë.

Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka porositur që sa herë që të shohim një ëndër të keqe të themi: Eudhu bil-lahi mineshejtani raxhim, të pështyjmë tre herë nga ana e majtë dhe të ndërrojmë krahun, d.m.th nëse jemi duke fjetur nga ana e majtë të kthehemi nga e djathta dhe anasjelltas. Kush dëshiron, mund çohet dhe të falë dy rekate, sepse kjo gjë është më e mirë. Kur të zgjohemi, nuk duhet t'ia tregojmë askujt ëndrën që kemi parë. Nëse veprojmë në këtë mënyrë, atëherë kjo ëndërr nuk mund të sjellë asgjë të keqe.

Ibn Uthejmin

120. OPERACIONET PLASTIKE

Pyetje: A janë të lejuara operacionet plastike dhe a lejohet mësimi apo praktikimi i këtij profesioni?

Përgjigje: Operacionet plasktike ndahen në dy lloje:

1- Operacione që kryen për të larguar ndonjë të metë të shkaktuar nga një aksident apo diçka tjetër. Këto operacione janë të lejuara, sepse

Profeti (paqja qoftë mbi të) ka lejuar njërin prej shokëve të tij, të cilit i ishte këputur hunda në një betejë, që të vinte në vend të saj një hundë prej ari.

2- Operacione që kryhen për të për të zbukuruar një pjesë të caktuar të trupit. Këto operacione janë të ndaluara, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka mallkuar tre kategori grash: ato gra që shkulin qimet e veta apo të një tjetreje, ato gra që zgjasin flokët veta apo të një tjetreje (me flokë të huaj), ato gra që bëjnë tatuazhe në trupat e tyre apo në trupat e të tjerave. Shkaku i mallkimit të këtyre grave, është se ato përpiqen që, me anën e këtyre mënyrave, të përsosin bukurinë e tyre e jo që të heqin ndonjë të metë fizike.

Përsa i përket studentëve të mjekësisë, programi mësimor i të cilëve përfshin edhe këtë lëndë, atyre u lejohet mësimi i kësaj lënde, me kusht që ta praktikojnë vetëm në rastet e lejuara, siç e përmendëm edhe pak më sipër. Pra, detyra specialistëve të kësaj fushe është, jo vetëm që të mos kryejnë operacione plastike të ndaluara, por edhe të këshillojnë të tjerët që të mos e bëjnë këtë gjë, sepse këshilla e mjekut bën më tepër efekt në raste të tilla.

Ibn Uthejmin

121. LARGIMI I QIMEVE TË PAZAKONSHME

Pyetje: A i lejohet gruas që të heqë vetullat, nëse i ka të shëmtuara?

Përgjigje: 1- Nëse heqja e vetullave bëhet me shkulje, atëherë ajo është e ndaluar, Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka mallkuar ato gra që e bëjnë këtë gjë.

2- Nëse heqja e vetullave bëhet me shkurtim apo rruajtje, dijetarët janë ndarë në dy grupe; disa prej tyre janë të mendimit se kjo gjë është e ndaluar, pasi, sipas tyre, hadithi i mësipërm e përfshin edhe këtë gjë. Ndërsa disa të tjerë janë të mendimit se kjo gjë është e lejuar. Sidoqoftë, gjëja më e mirë është që gruaja të mos e bëjë atë.

Gruas i lejohet që t'i heqë qime e tepërta që dalin në disa vende jo të zakonshme, si p.sh. tek faqet apo mustaqet etj., sepse ato ia prishin bukurinë asaj.

Vetullat e femrës mund të kenë forma të ndryshme; ato mund të jenë të holla, të trasha, të dendura apo të rralla. Disa njerëz mund të pëlqejnë vetullat e trasha e disa të tjerë të hollat, ndaj edhe heqja e tyre nuk është e lejuar, pasi nuk është diçka e domosdoshme.

Ibn Uthejmin

122. LEXIMI I KURANIT PA E KUPTUAR KUPTIMIN E TIJ

Pyetje: A merr sevape ai person që e lexon vazhdimisht Kuranin, mirëpo nuk e kupton atë që lexon?

Përgjigje: Kurani i shenjtë është i Bekuar, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"Ne ta kemi zbritur këtë libër të bekuar, në mënyrë që të mendojnë rreth ajeteve të Tij dhe që të përkujtojnë ata (njerëz) që llogjikojnë." {38:29}

Prandaj, lexuesi i Kuranit shpërblehet për leximin e tij, edhe nëse nuk e kupton domethënien asaj që lexon, mirëpo nuk duhet të harrojmë se kjo nuk është diçka e mirë, sepse Allahu nuk e ka zbritur atë vetëm për t'u lexuar, por për t'u praktikuar në jetën e përditshme të çdo muslimani.

Nëse dikush dëshiron të mësojë një fushë të caktuar të një shkence, p.sh. mjekësinë, ai duhet patjetër që të lexojë librat e mjekësisë duke u përpjekur me të gjitha forcat që të kuptojë atë që ka është shkruar në to, në mënyrë që, më vonë, të ketë mundësi t'i praktikojë dijet e fituara në profesionin e tij. E pra, nëse njeriu, për të mësuar diçka që i vlen vetëm në

këtë botë, nuk mjaftohet vetëm me leximin mekanik të saj, atëherë ç'mund të themi për Kuranin, i cili i udhëzon njerëzit në atë që u vlen atyre, si në këtë botë, ashtu edhe në tjetrën. Për këtë arsye, shokët e Profetit (paqja qoftë mbi të), pasi mësonin përmendësh dhjetë ajete, nuk mësonin asnjë ajet tjetër derisa t'i kuptonin e t'i vinin në jetë ato plotësisht.

Pra, muslimani shpërblehet për leximin e Kuranit edhe nëse nuk e kupton atë që lexon, mirëpo në të njëjtën kohë ai duhet të mundohet që të mësojë kuptimin e tij nëpërmjet komenteve të dijetarëve të njohur, si p.sh: "Komenti i Ibn Kethirit", "Komenti i Ibn Xheririt" etj.

Ibn Uthejmin

123. HEDHJA E LETRAVE NË TË CILAT ËSHTË SHKRUAR EMRI I ALLAHUT

Pyetje: A lejohet hedhja e gazetave dhe revistave në të cilat përmendet emri i Allahut?

Përgjigje: Hedhja e çdo gjëje, në të cilën ka ajete të Kuranit apo hadithe të Profetit (paqja qoftë mbi të), është e ndaluar, sepse Fjalët e Allahut janë larta dhe duhet të nderohen, ndaj edhe Islami e ka ndaluar leximin e Kuranit nga njeriu xhunub, ashtu siç ka ndaluar, sipas mendimit të shumë dijetarëve, prekjen e tij pa abdes. Ato nuk duhet të hidhen, por duhet të digjen plotësisht ose të grisen me anën e makinerive moderne derisa të mos mbetet asgjë.

Ibn Uthejmin

124. KY TESTAMENT ËSHTË I PAVLEFSHËM

Pyetje: Babai im kishte një copë tokë, të cilën e ka regjistruar në emër të djalit të vet, duke ditur se ai ka dhe katër vajza përveç këtij djali. A lejohet kjo? Dhe nëse ndahet kjo tokë mes djalit dhe vajzave, si do të ishte ndarja?

Përgjigje: Allahu i Madhëruar e ka sqaruar më së miri në Kuran mënyrën e ndarjes së trashëgimisë:

"Allahu ju urdhëron (në lidhje me ndarjen e trashëgimisë) për fëmijët tuaj: pjesa e djalit është sa e dy vajzave..." {4:11}

Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Allahu i ka dhënë secilit pjesën që i takon, ndaj nuk lihet porosi për trashëgimtarët."

Në bazë të këtyre argumenteve, porosia e lënë nga ky prind për djalin e tij është e pavlefshme, ndaj nuk duhet të zbatohet.

Nëse trashëgimtarët janë dakord me këtë ndarje, atëherë nuk ka asnjë problem, por nëse ata nuk bien dakord, kjo tokë duhet t'u ndahet trashëgimtarëve, ashtu siç ka urdhëruar Allahu i Lartësuar në Kuran. Nëse ky prind nuk ka trashëgimtarë të tjerë përveç djalit dhe katër vajzave, atëherë pasuria e tij duhet të ndahet në disa pjesë: çdo vajzë merr një pjesë, ndërsa djali mer dy.

Ibn Uthejmin

125. PJESËMARRJA E GRAVE NË MËSIMET FETARE

Pyetje: A u lejohet femrave që të marrin pjesë në mësimet fetare që bëhen në xhami?

Përgjigje: Vajtja e grave në xhami për të dëgjuar mësime fetare, qofshin ato me temë nga Besimi Islam, Fikhu, Historia Islame, Hadithi etj, është e lejuar, me kusht që të vishen ashtu siç duhet, të mos lyen me erëra të

mira. Gjithashtu ato duhet të qëndrojnë larg burrave, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Rreshti më i mirë për gratë në namaz është rreshti i fundit, ndërsa rreshti më i keqi është rreshti i parë."

Rreshti i parë është më afër burrave, kurse ai i fundit është më larg, ndaj dhe ai është më i mirë për to.

Ibn Uthejmin

126. VETËVRASJA

Pyetje: A lejohet vrasja e vetes?

Përgjigje: Vetëvrasja, pa marrë parasysh mënyrën apo shkakun për të cilin bëhet, është një prej gjynaheve më të mëdha. Allahu i Madhëruar thotë:

"Kush vret qëllimisht një besimtar, do të ketë si shpërblim Xhehenemin, ku do të mbesë përgjithmonë. Zemërimi dhe mallkimi i Allahut do të jetë mbi të e Ai ka pregatitur për të një dënim të dhembshëm." {4:93}

Ndërsa Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Kush vret veten me diçka, do të torturohet me të në zjarrin e Xhehenemit, ku do të mbetet përgjithmonë."

Shkaku kryesor që e çon njeriun në vetëvrasje, zakonisht, është paaftësia e tij për të përballuar problemet dhe fatkeqësitë e ndryshme të jetës. Ai mendon se, duke i dhënë fund jetës së tij, do t'i japë fund problemeve të tij, gjë që nuk është e vërtetë, pasi në të vërtetë, me këtë gjë, ai shkon nga shiu në breshër. Nëse ai do të tregohej i duruar, nuk do të ishte e largët dita kur, me ndihmën e Allahut, do të vinte fundi i kësaj periudhe të vështirë të jetës së tij, sepse është e pamundur që jeta e njeriut të vazhdojë me të njëjtin ritëm.

Ibn Uthejmin

127. KONTAKTET SEKSUALE ME GRUAN SHTATËZËNË

Pyetje: A lejohet që të kryej marrëdhënie seksuale me gruan time kur është shtatzënë?

Përgjigje: Marrëdhëniet seksuale me gruan shtatëzënë janë të lejuara, sepse Allahu i Madhëruar thotë:

"Gratë tuaja janë si arat tuaja (d.m.th. mund të bëni ç'të doni me to) ..." {2:223}

Gjithashtu në një ajet tjetër thuhet: "Ata që i ruajnë organet e tyre seksuale (nga imoraliteti) përveçse nga gratë e tyre dhe nga ato që kanë në zotërimin e tyre (skllavet)..." {23:5-6}

Nga ajeti i mësipërm, e pikërisht nga shprehja "gratë e tyre", kuptojmë se në thelb, burrit i lejohet që të kryejë marëdhënie seksuale me gruan e tij në çdo kohë, përveçse në ato raste kur argumentet e saktë e ndalojnë këtë gjë, ndaj si rrjedhim themi se për kryerjen e marrëdhënieve seksule nuk ka nevojë për argument.

Marrëdhëniet seksuale në vaginë janë të ndalura, kur gruaja është me menstruacione apo kur është lehonë, derisa të pastrohet, por kjo nuk do të thotë se, gjatë kësaj periudhe, burri nuk mund të kënaqet me pjesët e tjera të trupit të saj. Gjithashtu, nuk lejohen marrëdhëniet seksuale në vrimën anale, sepse ai është vendi i pisllëqeve dhe papastërtive.

Ibn Uthejmin

128. ABORTI NË RAST NEVOJE

Pyetje: Jam një grua 37-vjeçare dhe vuaj nga sëmundja e diabetit. Gjatë shtatëzënisë së fundit, pata probleme me sheqerin, ndaj u detyrova që të përdor insulinë. Lindja e fëmisë u bë me operacion, ndaj, menjëherë pas saj, bëra një operacion për lidhjen e mitrës sime, në mënyrë që të mos mbetem shtatëzënë përsëri. A është e lejuar kjo gjë, duke pasur parasysh se kam tetë fëmijë?

Përgjigje: Aborti është i lejuar vetëm në ato raste kur mjekët gjinekollogë e shohin të arsyeshme këtë gjë, p.sh. kur gruaja është e sëmurë dhe shtatëzënia apo lindja mund të bëhen shkak për shtimin e sëmundjes apo për vdekjen e saj. Në të njëjtën kohë, kjo gjë duhet të bëhet edhe me lejen e të shoqit të saj. Nëse, me kalimin e kohës, ajo shërohet plotësisht nga sëmundja e saj, asaj nuk i lejohet që të abortojë.

Disa prej arsyeve që bëjnë të lejueshëm abortin janë dobësia organizmit të femrës, sëmundjet e ndryshme, paaftësia e saj për të përballuar lindjen apo për t'u kujdesur për fëmijën etj.

Ibn Xhibrin

129. MUZIKA DHE FILMAT

Pyetje: A lejohet dëgjimi i muzikës dhe këngëve? A lejohet shikimi i filmave në të cilët ka gra të pambuluara?

Përgjigje: Dëgjimi i muzikës dhe këngëve është i ndaluar (haram), pasi argumenetet që e ndalojnë këtë gjë janë të shumtë. Allahu i Lartësuar thotë:

"Disa prej njerëzve blejnë fjalë të kota, me qëllim që t'i largojnë njerëzit prej rrugës së Allahut pa pasur kurrfarë fakti dhe për t'u tallur me to (fjalët e Allahut). Për këta (njerëz) është përgatitur një dënim poshtërues." {31:6}

Ibn Mes'udi, një nga shokët më të spikatur dhe me më shumë dije të Pejgamberit, duke komentuar këtë ajet, thotë:

"Betohem në Allahun, përveç të Cilit nuk ka Zot tjetër, se 'fjalët e kota' janë këngët (dhe muzika)."

Komentimet e bëra nga shokët e Profetit (paqja qoftë mbi të), zënë vendin e tretë në mënyrat e komentimit të Kuranit, të cilat janë tre:

Komentimi i ajeteve kuranore me ajete të tjera kuranore.

Komentimi i Kuranit me hadithet e Profetit.

Komentimi i Kuranit me thëniet e shokëve të Profetit.

Madje disa dijetarë janë të mendimit se komentet shokëve të Profetit janë në të njëjtën gradë me hadithet e Profetit (paqja qoftë mbi të), mirëpo mendimi i parë, sipas të cilit komentet e tyre nuk janë në të njëjtën gradë me hadithet e Profetit, është më i saktë.

Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:"Do të vijë një ditë kur disa njerëz prej popullit tim do të konsiderojnë të lejuar (hallall): prostitucionin, veshjen e rrobave të mëndafshëta (për burrat), alkoholin dhe veglat muzikore." {Trans. Buhariu}

Ndaj i këshillojmë muslimanët, kudo që janë, që të largohen nga kjo vepër e shëmtuar dhe të mos u vënë veshin fjalëve të atyre që thonë se muzika është e lejuar, pasi argumentet që e ndalojnë atë janë më se të qarta.

Shikimi i filmave, në të cilët ka femra të zbuluara, është i ndaluar, sepse kjo gjë ndikon në shtimin e imoralitetit. Nga ana tjetër pjesa dërmuese e këtyre filmave trajtojnë tema me ndikim negativ për moralin e individit, në veçanti dhe shoqërisë, në përgjithësi.

Ibn Uthejmin

130. BURRI NUK KA TË DREJTË TË PËRDORË PASURINË E GRUAS

Pyetje: A ka drejtë burri im që të më ndalojë t'i jap nënës sime nga pasuria që kam trashëguar nga babai im apo të veprojë si të dojë me pasurinë dhe rrogën time?

Përgjigje: Gruaja gëzon të drejtën e pronës dhe mund të bëjë ç'të dojë me pasurinë e saj: ajo mund ta falë atë, mund ta japë si lëmoshë, mund të lajë borxhet e saj, ndërsa i shoqi nuk ka të drejtë që ta ndalojë atë, përveçse nëse ajo vuan nga ndonjë sëmundje psikike, pasi në këtë rast ajo nuk është përgjegjëse për veprimet e saj. Gjithashtu, i shoqi nuk ka të drejtë që të përdorë pasurinë e saj pa lejen e saj.

Nëse shkuarja e gruas në punë bëhet shkak që ajo të mos jetë në gjendje të plotësojë, ashtu siç duhet, detyrat e saj ndaj të shoqit, atëherë ai ka të drejtë që të mos e lejojë atë të shkojë në punë.

Ibn Xhibrin

131. A DUHET T'I SHËRBEJ VJEHRRIT

Pyetje: Jetoj bashkë me burrin dhe babain e tij, i cili më të shumtën e kohës është i sëmurë dhe nuk ka njeri tjetër veç meje që të kujdeset për të. A më lejohet mua që ta laj atë?

Përgjigje: Eshtë për t'u falenderuar shërbimi që i bën babait të burrit tënd, pasi me këtë gjë ti nderon veten tënde dhe respekton jo vetëm vjehrrin, por edhe bashkëshortin tënd.

Nëse vjehrri nuk është në gjendje të lahet vetë, atëherë ti mund t'ia lash të gjithë pjesët e trupit të tij, me përjashtim të vendeve të turpshme.

Nëse ai nuk është në gjendje që të lajë as vendet e turpshme, atëherë ti mund ta bësh këtë gjë, me kusht që të veshësh një palë doreza, në mënyrë që të mos i prekësh drejtpërsëdrejti vendet e tij të turpshme. Gjithashtu, kur ta pastrosh atë duhet të shikosh mënjanë, sepse gruas nuk i lejohet që të shikojë pjesët e turpshme të dikujt tjetër, përveç burrit të saj.

Ibn Uthejmin

132. SËMUNDJET PAKËSOJNË GJYNAHET

Pyetje: A pakësohen gjynahet e muslimanit për shkak të dhembjeve që ndjen ai gjatë sëmundjeve të ndryshme e sidomos në momentet e daljes së shpirtit?

Përgjigje: Allahu i Madhëruar, me mëshirën e tij, i fal muslimanit disa prej gjynaheve të tij, për çdo sëmundje, vështirësi, dëshpërim, ngushticë, madje dhe për dhembjet që ndjen kur shpohet nga një gjemb i vogël. Nëse muslimani bën durim dhe shpreson tek shpërblimi i Allahut, atëherë Ai do ta shpërblejë atë përsëri, kësaj rradhe për durimin e treguar.

Argumentet që flasin për këtë temë nuk bëjnë dallim ndërmjet dhembjeve para vdekjes apo gjatë saj. Allahu i Madhëruar thotë:

"Shkaqet e çdo fatkeqësie që ju vjen juve, janë ato (gjynahe) që keni bërë me duart tuaja, e (megjithatë) Ai ju fal shumë." {42:30}

Nga ajeti i mësipërm kuptojmë se fatkeqësitë dhe problemet që përballon muslimani, janë rezultat i gjynaheve të tij, si rrjedhim ato (fatkeqësitë) bëhen shkak për faljen e një pjese të gjynaheve.

Ibn Uthejmin

---

1 Dija e fshehtë përfshin të gjithë ato gjëra, realiteti i të cilave është i panjohur për njerëzit, p.sh. Xheneti, Xhehenemi, jeta e varrit, shpirti, dija e së ardhmes, Dita e Kijametit etj, dhe nuk mund të zbulohet me mjetet që mund të disponojnë ata, sado të sofistikuara qofshin ato. Ne dimë nga kjo dije aq sa na ka treguar Profeti (paqja qoftë mbi të), i cili, nga ana e tij, ka ditur vetëm atë që i është shpallur nga Allahu, Zoti i Qiejve dhe Tokës. Ajetet kuranore dhe hadithet profetike tregojnë në mënyrë kategorike se vetëm Allahu e di dijen e fshehtë dhe se ajo që u është shpallur profetëve nuk është veçse një pjesë fare e vogël e saj. Allahu i Madhëruar, duke i drejtuar Profetit (paqja qoftë mbi të), thotë: "Thuaj (o Muhamed), nëse unë do ta dija të fshehtën, atëherë do të jetoja në bollëk dhe nuk do të më prekte ndonjë e keqe..." {7:188}. Në një ajet tjetër thuhet: "Askush, qoftë në qiell apo në tokë, nuk e di dijen e fshehtë përveç Allahut." {27:65}

Kështu pra, Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk e ka ditur Dijen e Fshehtë; e si mund të pretendojë dikush që ai është në gjendje të dijë se ç'do të ndodhë në të ardhmen, kur vetë Profeti (paqja qoftë mbi të), me gjithë pozitën e tij të lartë, është urdhëruar të thotë: "...Unë nuk e di se ç'do të më ndodhë mua apo juve." Ndaj, dijetarët muslimanë kanë rënë dakord njëzëri se ai person që pretendon se di të fshehtën, apo beson se dikush tjetër mund ta dijë atë, është jobesimtar edhe nëse falet e agjëron.

2 Në Arabinë Saudite, nga ku është dhe pyetësja, ekzistojnë institucione shtetërore, detyra e të cilave është ndjekja dhe eleminimi i dukurive të tilla. Meqë në vendin tonë nuk gjenden institucione të tilla, muslimanët duhet të mjaftohen vetëm me dy mënyrat e para.

3 Ixhmai është rënia dakord e dijetarëve muslimanë për një çështje të caktuar. Ai është burimi i tretë i Legjislacionit Islam, pas Kuranit dhe Sunetit.

4 Në vendin tonë është mjaft e përhapur dukuria e vendosjes së zhivës apo e hurdhave, për të ruajtur fëmijët apo të rriturit nga magjia, syri i keq etj. Kjo gjë, siç përmendet dhe më lart, është e ndaluar, pasi është diçka e padobishme dhe në të njëjtën kohë mund të bëhet shkak, që në disa raste, personi i cili e bën këtë gjë, të dalë nga Islami.

5 Me hajmali nënkuptohet çdo gjë që vihet në trupin e njeriut, qoftë varëse, byzylyk, apo diçka tjetër, me qëllim për ta mbrojtur atë nga sëmundjet, magjitë, syri i keq etj. Në këtë kategori futen edhe nuskat.

6 D.m.th. i ka bërë shok Allahut, pasi ajo që kërkon të arrijë me anën e kësaj hajmalije është në kompetencën e Allahut, sepse vetëm Ai mund ta ruajë njeriun nga çdo e keqe.

Shirku ndahet në dy lloje: shirku i madh, i cili e nxjerr njeriun nga Islami dhe shirku i vogël, i cili vërtet nuk e nxjerr njeriun nga Islami, por ama është një nga gjynahet më të mëdha. Vënia e një hajmalie në disa rastë mund të jetë shirk i madh e në disa të tjerë shirk i vogël; nëse ai që mban hajmalinë beson se është hajmalia ajo që e mbron nga të këqijat, atëherë në këtë rast kemi të bëjmë me shirkun e madh. Nëse ai që mban hajmalinë beson se, në të vërtetë, është Allahu Ai që e mbron njeriun nga të këqijat, mirëpo hajmalia bëhet shkak apo sebep për arritjen e kësaj mbrojtjeje. (Për më tepër hollësi shih librat e Teuhidit)

7 Sepse këto fatkeqësi, siç u përmend në hadithin e mësipërm, bëhen shkak për faljen e gjynaheve.

8 Papastërtia ndahet në dy pjesë: papastërti konktrete, e cila përfshin çdo gjë të papastër që mund të shihet apo preket (p.sh. urina, gjaku i menstruacioneve, pështyma e qenit etj); papastërti abstrakte, e cila përfshin ato cilësi të cilat janë të dëmshme për njeriun si p.sh. cmira, inati, zilia, mendjemadhësia etj.

9 Adhuruesit e lopës. Ky sekt është i përhapur kryesisht në Indi.

10 Bidatet janë ato gjëra që nuk kanë bazë në Islam, por janë shpikur nga njerëzit me kalimin e kohës.

11 Shih shënimin nr.

12 Shumë njerëz mendojnë se bërja e nijetit me gojë është mendimi i medhhebit hanefi për këtë çështje, gjë që nuk është e vërtetë, pasi mendimi i saktë i medhhebit hanefi lidhur me këtë çështje ështëse vendi i nijetit është zemra. Për më tepër hollësi shih librin "El-ihtijar" (kapitulli i suneteve të abdesit), i cili studiohet në shkollat e mesme të universitetit të Ez'herit në medhhebin hanefi

13 Një prej lehtësimeve të Islamit është se muslimanit i lejohet që, nëse ka veshur çorape të trasha, të mos i heqë ato gjatë marrjes së abdesit, por të mjaftohet vetëm me fërkimin e pjesës së sipërme të shputës. Për udhëtarët është e lejueshme që t'u japin mes'h çorapeve tre ditë e tre netë, ndërsa për të tjerët vetëm njëzet e katër orë.

14 Një lloj druri i veçantë që nuk gjendet në vendin tonë, vetitë mbrojtëse të të cilit janë njohur që në kohët e lashta nga arabët, të cilët e përdorin edhe sot e kësaj dite, për pastrimin e dhëmbëve dhe largimin e erës së keqe nga goja. Studimet bashkohore shkencore kanë treguar se ky dru përmban lëndë natyrale që ndihmojnë në shërimin e disa sëmundjeve.

15 Medhíu është një lëng pa ngjyrë që del kur njeriu mendon për marrëdhëniet seksuale ose gjatë tyre. Ai, në ndryshim nga sperma, nuk del me forcë, është i papastër, e prish abdesin, por nuk e bën të detyrushme larjen e tërë trupit.

16 Pesë pyetjet e mëposhtme flasin për të njëjtën temë.

17 Femrat dhe meshkujt konsiderohen xhunub në dy raste: 1- Kur kryejnë marrëdhënie seksuale. 2- Kur shohin ëndra me karater seksual, të cilat shoqërohen me daljen e spermës, tek burrat dhe me daljen e një lëngu nga vagina, tek gratë.

18 Pra as në Kuran nuk është përmendur koha më e shkurtër apo më e gjatë e menstruacioneve, megjithëse pyetja ështe e drejtëpërdrejtë për to. Ndërsa kuptimi i ajetit është: kryerja e marrëdhënieve seksuale, gjatë periudhës së menstruacioneve, është diçka e dëmshme.

19 Do të donim t'i tërhiqnim vëmendjen lexuesit për ndryshimin që egziston ndërmjet daljes së këtij gjaku pas pastrimit të plotë dhe daljes së tij menjëherë pas ndërprerjes së gjakut të zakonshëm të menstruacioneve. Në rastin e parë, siç përmendet edhe në përgjigje, ky gjak nuk është pjesë e menstruacioneve. Në rastin e dytë, siç do ta shohim dhe në pyetjen vijuese, ky gjak është pjesë e menstruacioneve.

20 Shenja e pastrimit nuk është e njëjtë për të gjitha gratë. Për një pjesë të tyre, siç përmendet dhe në pyetje, ajo është dalja e sekrecionit të bardhë. Ndërsa për gratë, tek të cilat nuk shfaqet ky sekrecion, shenja e pastrimit është tharja e gjakut.

21 Nëse ky gjak rrjedh në sasi të mëdha, ashtu siç del dhe gjatë menstruacioneve, atëherë ai është gjak menstruacionesh, por nëse del në formë pikash, atëherë ai nuk është gjak menstruacionesh, siç është sqaruar dhe në pyetjen e mëposhtme.

22 Ndërsa gratë, tek të cilat nuk del ky sekrecion, duhet të presin derisa të thahet gjaku.

23 Këtu bën përjashtim gjaku i zakonshëm, siç sqarohet dhe në pyetjen e mësipërme.

24 Gruaja së cilës i rrjesh gjaku jashtë kohës së zakonshme të menstruaci-oneve.

25 Shih shënimin ???.

26 Disa prej kohëve kur pranohet më tepër lutja janë: një e treta e fundit e natës, gjatë udhëtimit, kur bie shi, ditën e xhuma, koha midis ezanit dhe ikametit, pas namazve farz etj.

27 Gruaja së cilës i vazhdon rrjedhja e gjakut jashtë kohës së zakonshme të menstruacioneve.

28 Fjala "vitër" në arabisht ka kuptimin "tek" d.m.th. e kundërta e çiftit.

29 Në Kuran ndodhen rreth katërmbëdhjetë ajete, pas leximit të të cilave duhet të bëhet sexhde.

30 Disa dijetërë janë të mendimit s, gjatë kohëve të ndaluara, nuk duhet të falet asnjë namaz sunet, çfarëdo qoftë ai. Të tjerë janë të mendimit se lejohet falja e atyre namazeve të cilat bëhen me një shkak të caktuar siç është rasti i namazit të hyrjes në xhami.

31 Vendi ku hipën imami për të mbajtur hytben, d.m.th. fjalimin e ditës së xhuma.

32 Sexhdja e harresës bëhet atëherë kur njeriu harron gjatë namazit diçka që nuk është prej shtyllave të namazit.

33 Kërkoj mbrojte nga Allahu prej shejtanit të mallkuar.

34 Në fillimet e Islamit, muslimanët ishin shumë të varfër, deri në atë gradë, sa kishte gra që nuk kishin rroba të mjaftueshme për të mbuluar pjesët e trupit që duhet të mbulojë gruaja, kur del jashtë shtëpisë.

35 Në fillim, muslimanët e kishin të ndaluar që të kryenin marrëdhënie seksuale me gratë e tyre, gjatë netëve të Ramazanit. Me zbritjen e këtij ajeti, kjo gjë u bë e lejuar.

36 Shenja e pastrimit për këto gra është tharja e gjakut.

37 Muaji Ramazan, në kalendarin Hixhri, vjen menjëherë pas muajit Shaban. Pra Aishja i agjëronte ditët e lëna, një muaj para ardhjes së Ramazanit tjetër.

38 Shih pyetjen ??.

39 Cdo gjë që nuk ka bazë në Islam.

40 Arabët para ardhjes së Islamit besonin se ishin yjet ata që e sillnin shiun në tokë.

41 Gruaja në Islam gëzon të drejtën e pronës. Ajo mund të bëjë ç'të dojë me pasurinë e saj dhe i shoqi nuk ka të drejtë që ta ndalojë apo t'ia marrë atë pa lejen e saj.

42 Sasia e pasurisë, për të cilën duhet dhënë zekati, është e barabartë me vlerën e 91 gramëve flori. Gjithashtu, një kusht tjetër është që kjo pasuri të mbetet e paprekur gjatë një viti hënor (355 ditë).

43 Shfaqja e Dexhalit është një nga shenjat e mëdha të Kijametit. Dexhali, siç përshkruhet në hadithet e saktë, do të jetë një burrë me flokë kaçurelë dhe me një sy. Ai do të kryejë, me lejen e Allahut, mrekulli të ndryshme për të sprovuar njerëzit në mënyrë që t'i bëjë ata jobesimtarë.

44 Në saj të përparimit të teknollogjisë dhe shkencës në këto vitet e fundit, janë shpikur metoda e mjete të ndryshme për parandalimin e shtatëzënisë, të cilat mund të përdoren si nga burrat ashtu edhe nga gratë. Duke përshkruar disa prej këtyre metodave, një nga mjekët specialistë, në një prej broshurave që flasin për këtë temë thotë: "E megjithatë, asnjë nga metodat e përmendura më sipër nuk është 100% e sigurtë. Metoda e vetme që garanton parandalimin e shtatëzënisë 100% është moskryerja e marrëdhënieve seksuale!!!"

45 D.m.th. kishte prej shokëve të Profetit prej atyre që nuk e derdhnin spermën në mitrën e grave të tyre, kur Profeti ishte akoma gjallë. Nëse kjo gjë do të ishte e ndaluar, Ai do t'i kishte ndaluar.

46 Shih shënimin nr. ??.

47 Koha gjatë së cilës duhet të presë gruaja e ndarë, derisa të martohet përsëri.

48 Siç shihet nga përgjigja, veshja e të zezave për mbajtjen e zisë nuk ka asnjë bazë në Islam.

49 D.m.th. nuk lejohet që të shkojë në shtëpinë se saj për ta kërkuar, por i lejohet që të flasë me të apo me të afërmit e saj, aq sa t'i bëjë ata të kuptojnë qëllimin e tij.

50 D.m.th. nuk duhet të martohet me një grua shtatëzënë, e cila nuk ka lindur akoma. Me fjalën "të mbjellura" nënkutohet foshnja në barkun e nënës.

51 Bërja e besë apo betimi në emrin e Allahut ndahet në dy lloje: 1- Bërja e besë për të theksuar e përforcuar diçka, p.sh: "vallahi sot nuk do të bëj asnjë vizitë". 2- Bërja e besë për të kërkuar nga dikush tjetër që të mos bëjë diçka.

Ndërsa "zotimi" bëhet atëherë kur muslimani premton se do të kryejë një punë të mirë nëse Allahu i plotëson një dëshirë.

52 Këtu përmendet sasia minimale ushqimit. Kryesorja është që t'u jaë derisa të ngopen.

53 Nëse dikush bën be se nuk do t'i flasë një shokut të tij dhe pastaj pendohet për këtë gjë, atëherë ai duhet t'i flasë atij e më pas të shlyejë betimin e prishur.

54 D.m.th. gruas nuk i lejohet që të zbulohet para tij. Fjala e pëdorur në arabisht në këtë hadith është fjala "ham'u"; kjo fjalë përfshin vëllain e burrit dhe të gjithë ata që janë në pozitë të ngjashme me të, p.sh. kushërinjtë e burrit.

55 D.m.th. mënyra e prerjes nuk duhet të jetë e ngjashme me ato prerje, të cilat janë karakteristike për jobesimtaret.

56 Fitre është natyra me të cilën lind çdo njeri (p.sh. frika, gëzimi, hidhërimi janë prej fitres).

57 Shih pyetjen numër ??.

58 Në e sotme, kur njerëzit kanë lënë pas dore mësimet e Islamit, nuk është e vështirë që të gjesh gra të tilla. Mjafton që të hapësh televizorin në çfarëdo kanali, apo të dalësh jashtë në rrugë që të gjesh qindra e qindra gra të tilla. Këto gra, siç thotë dhe Profeti (paqja qoftë mbi të) në dukje janë të veshura, ose më mirë kështu mendojnë njerëzit, por në të vërtetë ato janë si të zhveshura, pasi rrobat që mbajnë janë aq të shkurtra e të holla, saqë mund të dallosh pjesën më të madhe të trupit të tyre.

59 Profetë me vullnet të fortë, ose siç quhen në arabisht "Ulul-azmi", janë Nuhu, Ibrahimi, Musai, Isai dhe Muhamedi ( paqja qoftë mbi të gjithë ata). Ata u quajtën me këtë emër, pasi vuajtjet dhe mundimet e përjetuara prej tyre, për shkak të së vërtetës, janë më të shumta dhe njëkohësisht më të mëdha se ato të Profetëve të tjerë.

60 Pyetësja nuk ka për qëllim ndarjen e trashëgimisë pas vdekjes, pasi rregullat e ndarjes së trashëgimisë janë sqaruar më së miri në Kuran dhe nuk ka nevojë për sqarim të mëtejshëm. Ajo pyet nëse lejohet t'i jepet njërit prej fëmijëve më tepër, në jetën e përditshme e jo pas vdekjes. (Shih kapitullin e trashëgimisë fq ??)

61 Dijetarët nuk kanë dhënë një përkufizim të caktuar të kiratit, por në një hadith tjetër thuhet se një kirat është sa mali i Uhudit, një prej maleve në afërsi të Medines.

62 Në një prej faqeve të një prej gazetave të mirënjohura, ndërmjet lajmeve të tjerë tregohej se një bandë hajdutësh kishin arritur t'i vidhnin një zonje plakë të pastër makinën e saj luksoze, në të cilën gjendej gabimisht edhe qeni i saj i preferuar. Kur arriti të kontaktonte me grabitësit zonja e pasur u tha:"Mbajeni makinën, veç më sillni qenin, sepse ai vuan nga stomaku dhe ka nevojë për ushqim special...!"

Kështu pra, zonja plakë frikësohej për dietën e qenit të saj të sëmurë, në një kohë kur në rruzullin tokësor gjenden me miljona njerëz, të cilët do të ishin të lumtur, po të siguronin një copë bukë të thatë çdo ditë. A NUK ËSHTË KY, SHEKULLI I PARADOKSEVE?!

63 Kërkoj mbrojtje nga Allahu prej shejtanit të mallkuar.

Përktheu: Kujtim Ereqi, Bekr Halimi