PYETJE DHE PËRGJIGJE

Mbi çeshtjen e gruas në Islam

Albani, Ibn Bazi, Ibn Uthejmini, Ibn Xhibrini, Komisioni i Përbashkët

***

KAPITULLI I AKIDES ISLAME

1. MAGJISTARËT DHE FALLTORËT

Pyetje: Babai im vuan prej një kohe të gjatë nga një sëmundje nervore, ndaj vendosëm që ta shtronim në spital për kurim, mirëpo njëri prej të afërmëve tanë na sugjeroi që të shkonim tek një grua, e cila ua dinte ilaçin këtyre sëmundjeve dhe mjaftonte që t'i jepnim vetëm emrin e të sëmurit e ajo do të na tregonte emrin e sëmundjes dhe ilaçin e duhur. A lejohet të shkojmë tek njerëz të tillë?

Përgjigje: Gruaja përmendur në pyetje nuk është gjë tjetër veçse një prej falltorëve dhe magjistarëve, të cilët pretendojnë se dinë dijen e fshehtë (El-gajb)¹ dhe kërkojnë ndihmë prej xhindëve

për të shëruar sëmundje të tilla, ndaj besimi i fjalëve të tyre apo shkuarja tek ta për shërimin e sëmundjeve janë të ndaluara rreptësisht. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk i pranohet namazi dyzetë ditë rrjesht atij që shkon tek një falltor për ta pyetur për diçka." {Trans. Muslimi}

"Kush shkon tek një falltor apo magjistar dhe i beson fjalët e tij, ka mohuar atë që i është shpallur Muhammedit."

Hadithet që trajtojnë këtë temë janë të shumtë. Detyra jonë është që t'i luftojmë këta sharlatanë dhe të paralajmërojmë të tjerët që të mos bien në grackën e tyre. Në të njëjtën kohë duhet të lajmërojmë organet shtetërore kompetente, në mënyrë që këta mashtruesë të marrin dënimine merituar.² Lënia pas dore e kësaj detyre sjell pasoja tepër të dëmshme për shoqërinë, sepse shumica e njerëzve, si pasojë e injorancës së tyre, nuk e dinë realitetin e këtyre njerëzve dhe mund t'u besojnë lehtësisht fjalëve dhe gënjeshtrave të tyre. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush sheh një të keqe, duhet të mundohet ta ndryshojë me dorën e tij; nëse nuk ka mundësi, le ta ndryshojë me gjuhën e tij; nëse nuk ka mundësi, le ta ndryshojë me zemrën e tij. Mirëpo ky është besimi më i dobët." {Trans. Muslimi}

Ibn Bazi

2. KUNDËRSHTIMI I LIGJEVE TË ALLAHUT

Pyetje: Si është vendimi i Islamit për ata njerëz që thonë se disa dispozita të Legjislacionit Islam, si p.sh. ndryshimi midis mashkullit dhe femrës në ndarjen e trashëgimisë, janë të vjetëruara dhe kanë nevojë të rishikohen e të ndryshohen në mënyrë që të përshtaten me nevojat e njerëzve në këtë fundshekulli?

Përgjigje: Askush nuk ka të drejtë që të ndryshojë apo kundërshtojë dispozitat e përcaktuara nga Allahu dhe i Dërguari i Tij në Kuran dhe Sunet, për të cilat kanë rënë dakort njëzëri të gjithë dijetarët muslimanë (si p.sh. namazi, zekati, agjërimi, ndarja e trashëgimisë etj.), pasi ato përbëjnë legjislacionin më të përsosur të njohur njerëzimi, i cili do të jetë i vlefshëm deri në Ditën e Kijametit. Në këtë dispozitë hyn edhe shembulli i përmendur nga pyetësja, pasi ndarja e trashëgimisë bën pjesë në dispozitat e lartëpërmendura, ndaj detyra e çdo muslimani është që të besojë dhe punojë në përputhje me të, pa shfaqur as pakënaqësinë më të vogël.

Të gjithë ata që mendojnë se këto rregulla duhet të rishikohen apo të ndryshohen, janë jobesimtarë, sepse kundërshtojnë Allahun, Pejgamberin dhe Ixhmain e dijetarëve muslimanëve.³

Ibn Baz

3. LARJA ME GJAK PËR TË SHËRUAR SËMUNDJET

Pyetje: Nëna ime është e sëmurë dhe, megjithëse ka shkuar në disa spitale, nuk ka gjetur ilaç për sëmundjen saj. Për këtë shkak, ajo shkoi tek një magjistar, i cili kërkoi prej saj që të lahej me gjak dhie. Nëna ime, duke mos e ditur vendimin e Islamit për një gjë të tillë, veproi siç i tha ai. A është e lejueshme kjo gjë? Nëse jo, ç'duhet të bëjë ajo për të shlyer atë që ka bërë?

Përgjigja: Shkuarja tek falltorët dhe magjistarët, për shërimin e sëmundjeve, apo besimi i fjalëve të tyre është një gjë e ndaluar, madje kjo vepër konsiderohet prej gjynaheve më të mëdha. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush shkon tek një falltor dhe e pyet për diçka, nuk i pranohet namazi dyzetë ditë." {Tra. Muslimi}

"Kush shkon tek një falltor apo magjistar dhe i beson fjalët e tij, ka mohuar atë që i ka zbritur Muhammedit." {Trans. Tirmidhiu. Hadithi është i saktë}

"Nuk është prej nesh ai që bën magji dhe ai që kërkon t'i bëhet magji; nuk është prej nesh ai që hedh fall dhe ai që sheh fall... Kush shkon tek një magjistar dhe u beson fjalëve të tij, ka mohuar atë që i është zbritur Muhammedit." {Trans. Bezzari. Zinxhiri i transmetimit është i mire}

Larja me gjak është papastërti dhe e papëlqyeshme, ndaj nuk lejohet shërimi me një gjë të tillë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Allahu ka krijuar për çdo sëmundje ilaçin e saj, ndaj përdorini ato për t'u kuruar, por mos u kuroni me diçka që është haram."

"Allahu nuk e ka bërë shërimin tuaj në ato gjëra që i ka bërë haram." {Trans Bejhekiu}

Gruaja në fjalë duhet të pendohet sinqerisht dhe të mos e përsërisë më këtë gjë. Allahu i Madhëruar thotë:

"Pendohuni tek Allahu, të gjithë ju o besimtarë, nëse doni të shpëtoni." {24:31}

Ibn Bazi

4. VENDOSJA E THIKËS PËR TË MBROJTUR FEMIJËT

Përgjigje: Kemi parë disa njerëz që vënë një thikë tek shtrati i fëmijëve të vegjël, me qëllim që t'i mbrojnë nga xhindët. A lejohet një gjë e tillë?

Përgjigje: Vendosja e thikës, apo e ndonjë sendi tjetër të ngjashëm me të,⁴ për të mbrojtur fëmijët nga xhindët, është e ndaluar. Në vend të saj duhet të lexohen duatë (lutjet) që na ka mësuar Profeti (paqja qoftë mbi të), me anën e së cilave kërkohet mbrojtje nga Allahu prej shejtanit dhe ngacmimeve të tij. Kështu ka vepruar edhe Profeti (paqja qoftë mbi të) me dy nipat e tij, Hasenin dhe Husejnin, për t'i mbrojtur nga çdo e keqe.

Të njëjtën gjë themi dhe për hajmalitë,⁵ sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:''Mos ia plotësoftë Allahu dëshirën atij që vë një hajmali."

Kurse në një transmetim tjetër, ka thënë: "Kush vë një hajmali ka bërë shirk."⁶

Ibn Bazi

5. TË ANKUARIT NGA SHKAKU I SËMUNDJEVE

Pyetje: Jam një grua e sëmurë. Në disa raste ndodh që të qaj nga shkaku i sëmundjes. A konsiderohet qarja ime si kundërshtim i Caktimit të Allahut dhe mospajtim me Vendimin e Tij, duke pasur parasysh se kjo ndodh në mënyrë të pavullnetshme? Po biseda me të afërmit rreth sëmundjes sime, a konsiderohet si e tillë?

Përgjigje: Qarja me lot, por pa zë, është e lejuar në raste të tilla, sepse edhe Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur i vdiq djali i tij, Ibrahimi, tha:

"Syri loton, zemra dëshpërohet, mirëpo nuk themi përveçse atë që kënaq Allahun. Ne me të vërtetë jemi të dëshpëruar nga ndarja jote, o Ibrahim." Po ashtu, janë transmetuar hadithe të shumtë që kanë të njëjtin kuptim.

Biseda me të afërmit për sëmundjen tënde është e lejueshme, mirëpo në të njëjtën kohë duhet të falenderosh Allahun e të kërkosh prej Tij që të të shërojë sa më shpejt.

Ne, nga ana jonë, lusim Allahun që të të sjellë shërim sa më të shpejtë dhe të këshillojmë që të durosh dhe të shpresosh tek shpërblimi e Allahut, i Cili thotë:

"Me të vërtetë Allahu i shpërblen pa kufi, ata që durojnë." {39:10}

Ndërsa Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: "Allahu ia fshin gjynahet muslimanit me çdo shqetësim, hidhërim, ofendim, sëmundje apo fatkeqësi që i vjen atij, bile edhe me gjembin që i hyn në këmbë."

"Allahu i sprovon me fatkeqësi ata që i do."7

Ibn Bazi

6. KËRKIMI I VDEKJES

Pyetje: Jeta ime ka qenë gjithmonë e mbushur me probleme e telashe të ndryshme, ndaj kam filluar që ta urrej atë. Sa herë që më ndodh ndonjë fatkeqësi, i lutem Allahut që të vdes sa më shpejt e të shpëtoj nga hallet që më kanë rënë mbi kokë, pasi për mua, kjo është rrugëdalja e vetme. A është e lejuar kjo gjë që bëj unë?

Përgjigje: Kërkimi i vdekjes për shkak të fatkeqësive që i ndodhin njeriut është i ndaluar, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Askush s'duhet ta kërkojë vdekjen për shkak të ndonjë fatkeqësie, por nëse mendon se duhet ta kërkojë atë patjetër, atëherë le të thotë: O Zot! Nëse jeta është më e mirë për mua, më jep mundësi të jetoj; por nëse vdekja është më e mirë për mua, atëherë më jep mundësi që të vdes."

Ndaj muslimani duhet të shpresojë tek shpërblimi i Allahut dhe të presë me durim kalimin e fatkeqësisë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Fitorja vjen me durim, gëzimi vjen pas dëshpërimit dhe pas çdo vështirësie ka lehtësim."

Në të njëjtën kohë, duhet të kemi parasysh se vështirësitë dhe problemet që ndesh muslimani gjatë jetës, fshijnë një pjesë të gjynaheve të tij dhe se vetëm me durim dhe shpresë tek shpërblimi i Allahut mund të arrihet grada e lartë, për të cilën Ai thotë:

"Përgëzoji ata të cilët, kur u ndodh ndonjë fatkeqësi, bëjnë durim dhe thonë: Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi." (2:156)

Në mbyllje, do të dëshiroja që t'i tërhiqja vëmendjen pyetëses, lidhur me faktin se "vdekja është rrugëzgjidhja vetme për problemet e saj", pasi ky është një mendim tërësisht i gabuar. Vdekja nuk i zgjidh problemet, përkundrazi, i shton ato, sidomos kur njeriu vdes duke pasur gjynahe për të cilat nuk është penduar akoma; kështu, në këtë rast, vdekja nuk do të bënte gjë tjetër veçse do të shpejtonte dënimin e Allahut. Ndaj duhet të bësh durim, sepse çdo fatkeqësi, sado e madhe qoftë, e ka fundin e vet. Allahu i Madhëruar thotë:

"Me të vërtetë, pas vështirësisë ka lehtësim. Me të vërtetë pas vështirësisë ka lehtësim." {94:5-6}

Ibn Uthejmin

7. PAPASTËRTIA ABSTRAKTE E JOBESIMTARËVE

Pyetje: Allahu i Madhëruar thotë se idhujtarët janë të papastër. Ç'është kjo papastërti dhe a duhet të largohemi prej tyre, pra të mos i përshëndesim me dorë me ta? A konsiderohen të papastra gjërat që prekin ata, sidomos kur kemi parasysh se ata punojnë edhe në qendra tregtare?

Përgjigje: Allahu i Madhëruar thotë:"Me të vërtetë idhujtarët janë të papastër." {9:28}

Kurse për hipokritët thotë: "Largohuni prej tyre! Ata janë të fëlliqur." {9:95}

Fjalët papastërti dhe fëlliqësi, në këto dy ajete, janë përdorur me kuptim të figurshëm dhe jo në kuptimin e tyre origjinal. Papastërtia e jobesimtarëve është diçka abstrakte dhe me të nënkuptohet e keqja dhe dëmi që buron nga besimi i tyre, ndërsa trupat e tyre janë të pastër, nëse nuk gjendet në to diçka e papastër. Pra, papastërtia e tyre nuk është konkrete, ndaj lejohet veshja e rrobave të veshura më parë prej tyre, sigurisht nëse janë të pastra, me përjashtim të rrobave me të cilat ata mbulojnë vendet e turpshme, pasi, siç dihet, jobesimtarët, në përgjithësi, nuk u japin rëndësi pikave të urinës që mund të bihen në rrobat e tyre, sidomos kur nuk janë bërë synet.

Gjithashtu, lejohet përdorimi i sendeve të prodhuara prej tyre, pasi Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) dhe shokët e tij i kanë përdorur ato. Nga ana tjetër, duhet të kemi parasysh se në esencë, çdo gjë është e pastër, derisa të vijë një argument i saktë që të provojë të kundërtën.

Ibn Xhibrin

8. SHOQËRIMI ME JOBESIMTARËT

Pyetje: A lejohet të shoqërohemi me jobesimtarët, qofshin ata të krishterë ose hindusë⁹ dhe të hamë e të flasim me ta, me qëllim që t'i ftojmë në Islam?

Përgjigje: Muslimanit i lejohet që të shoqërohet dhe të bisedojë me jobesimtarët, me qëllim që t'i thërrasë në Islam e t'u sqarojë të vërtetën islame, pasi kjo është e vetmja mënyrë për t'i bindur ata të pranojnë fenë e Allahut. Pra, të shoqëruarit me ta nuk konsiderohet si gjynah, pasi kjo gjë bëhet për të arritur diçka të mirë.

Ibn Xhibrini

9. SINQERITETI DHE HIPOKRIZIA

Pyetje: Në disa raste, njeriu dëshiron të bëjë një vepër të mirë, mirëpo shejtani mundohet ta largojë duke i thënë: "Ti e bën këtë punë që të të shohin të tjerët." Si mund t'i largojmë këto ngacmime të shejtanit?

Përgjigje: Në raste të tilla, muslimani duhet të kërkojë mbrojtje nga Allahu prej shejtanit dhe në të njëjtën kohë nuk duhet ta lërë në mes punën e mirë, por ta vazhdojë atë, duke mos i vënë veshin ngacmimeve të shejtanit, i cili gjithmonë mundohet që t'i largojë muslimanët nga kryerja e veprave të mira. Nëse muslimani vepron në këtë mënyrë, atëherë ngacmimet e shejtanit do të largohen, inshallah.

Ibn Uthejmin

10. FESTIMI I FESTËS SË NËNËS

Pyetje: Çdo vit, në datën 8 mars, njerëzit festojnë "festën e nënës". Cili është vendimi i Islamit për këtë gjë?

Përgjigje: Festat e njohura në Legjislaconin Islam janë: Bajrami i madh, Bajrami i vogël dhe festa javore, xhumaja. Të gjitha festat e tjera, përveç tyre, janë në kundërshtim me Sheriatin Islam, pasi janë bidate¹⁰ (risi), të cilat nuk kanë qenë të njohura në kohën e gjeneratave të para të muslimanëve. Madje është e mundur që shumë prej tyre të jenë sajuar nga jomuslimanët. Në këtë rast mblidhen dy gjëra: e para se është festë e sajuar, e dyta se në festimin e saj ka përngjasim me jobesimtarët.

Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë: ''Nëse dikush trillon në fenë tonë, diçka që s'i përket asaj, atëherë ajo vepër nuk është e pranuar."

Në një transmetim tjetër thuhet: "Nëse dikush punon një vepër që nuk i përket fesë sonë, atëherë ajo është e refuzuar."

Pra, muslimanët nuk duhet të bëjnë, në ditën kur festohet e ashtuquajtura "festë e nënës", ashtu siç bëjnë në ditët e festave të zakonshme, d.m.th. nuk duhet të urojnë njëri-tjetrin, nuk duhet të japin dhurata etj.

Muslimanët duhet të jenë krenarë me fenë e tyre dhe në të njëjtën kohë duhet të mjaftohen me atë që ka përcaktuar Allahu dhe i Dërguari i Tij, në Kuran dhe Sunet. Ata duhet të jenë të ndërgjegjshëm se Islami, për të cilin Allahu i Madhëruar thotë se është feja e vetme e pranuar prej Tij, është i kompletuar në të gjitha aspektet, ndaj nuk mund të shtohet apo të pakësohet asgjë prej tij. Ata nuk duhet të imitojnë verbërisht të tjerët, por duhet të përpiqen me të gjitha forcat për të fomuar identitetin dhe personalitetin tyre të pavarur, në përputhje me mësimet e Islamit, pasi vetëm në këtë mënyrë do të mund të bëhen shembull për të gjithë popujt e tjerë të botës, ashtu siç kanë qenë të parët e tyre.

Allahu i Madhëruar thotë: "Sot përsosa fenë tuaj, plotësova Mirësinë Time ndaj jush dhe zgjodha Islamin si fenë e tuaj." {4:3}

Nga ana tjetër, nënat meritojnë shumë më tepër respekt sesa festimi i një dite të vitit për to. Islami i urdhëron fëmijët që të kujdesen e t'i respektojnë ato në çdo kohë të vitit dhe t'u binden atyre për çdo gjë, përveçse nëse kërkojnë diçka që është në kundërshtim me urdhërat e Allahut.

Ibn Uthejmin

11. ARSYEJA E KRIJIMIT TË ENGJËJVE MBROJTËS

Pyetje: Allahu i Lartësuar ka caktuar disa engjëj që të shkruajnë të gjitha punët që kryen njeriu. Përse i ka krijuar Allahu këta engjëj, kur dihet fare mirë se Ai di çdo gjë dhe nuk mund t'i fshihet asnjë punë, sado e fshehtë qoftë?

Përgjigje: Në rradhë të parë duhet të kemi parasysh se njeriu nuk është në gjendje të kuptojë shkakun e krijimit apo ekzistencës së shumë gjërave në botën që na rrethon. Kështu, ç'përgjigje do të jepnim, nëse dikush do të na pyeste:

- Përse disa kafshë ecin me katër këmbë, ndërsa disa të tjera ecin me dy? Përse njeriu është krijuar me dy duar dhe jo me tre...? Përse...? Përse ...?

Sigurisht që përgjigja e mundshme do të ishte: vetëm Allahu e di këtë gjë. Të njëjtën përgjigje do të jepnim edhe nëse pyesim për një pjesë të mirë çështjeve fetare, si p.sh. numri rekateve të namazeve, dhënia mes'h kokës në abdes, qëndrimet e ndryshme të namazit etj.

Nga shembujt e mësipërm kuptojmë se dija e njeriut është shumë e kufizuar, ndaj dhe Allahu i Madhëruar thotë:

"(Nëse) të pyesin ty për shpirtin, thuaj: shpirti është çështje e Zotit Tim. Juve nuk ju është dhënë vetëm se një pjesë e vogël e diturisë." {17:85}

Megjithatë, është diçka e mirë që njeriu të përpiqet për të kuptuar dhe zbuluar shkakun (urtësinë) e krijimit të krijesave të ndryshme apo arsyen e vendosjes e rregullave të Sheriatit Islam e nëse nuk është në gjëndje ta bëjë këtë, për çfarëdolloj arsyeje, atëherë kjo gjë nuk përbën asnjë problem, pasi muslimanit i mjafton që Allahu di më së miri çdo gjë.

Tani le t'i kthehemi pyetjes rreth shkakut të krijimit të engjëjve që shënojnë veprat e njeriut. Allahu i Madhëruar, me anën e kësaj gjëje, u demonstron njerëzve preçizionin dhe përsosmërinë e krijimit të Tij dhe u tregon atyre se Ai nuk i bën padrejtësi askujt dhe se gjykimi i tij është i pagabueshëm.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I PASTERTISE

12. BËRJA E NIJETIT ME GOJË?

Pyetje: A lejohet të bëhet me gojë nijeti për faljen e namazit apo për marrjen e abdesit?

Përgjigje: Bërja e nijetit me gojë është bidat¹¹ (risi), sepse nuk është tranmetuar ndonjë argument i saktë që të tregojë se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) apo shokët e tij e kanë bërë këtë gjë. Nga ana tjetër vendi i bërjes së nijetit është zemra, ndaj nuk është e nevojshme bërja e tij me gojë.¹²

Ibn Bazi

13. DYSHIMI NË ABDES

Pyetje: Ç'duhet të bëjë ai person, i cili është në dyshim nëse e ka prishur abdesin apo jo?

Përgjigje: Nëse dikush është në mëdyshje, nëse e ka prishur abdesin apo jo, atëherë abdesi i tij konsiderohet i saktë, sepse njeriu, në esencë, është i pastër, ndaj dhe dyshimi nuk mund të bëhet shkak për prishjen e abdesit. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur u pyet për dyshimin e prishjes së abdesit gjatë faljes, tha:

"Mos u largo nga namazi, derisa të dëgjosh zhurmën apo të ndiesh erën."

Ndaj abdesi i tij është i saktë dhe ai mund të falet, të bëjë tavaf rreth Qabes, të lexojë në Kuran etj.

Ibn Bazi

14. MËNYRA E FËRKIMIT TË KOKËS GJATË ABDESIT

Pyetje: Si duhet ta fërkojë gruaja kokën e saj gjatë marrjes së abdesit? A është i mjaftueshëm fërkimi i një pjese të saj?

Përgjigje: Mënyra e fërkimit të kokës për gratë është e njëjtë si ajo e burrave: fërkohet e gjithë koka me dorë të lagur, duke filluar që nga vendi ku dalin flokët e deri në zverk, së bashku me veshët. Ndërsa gërshetat nuk ka nevojë që t'i fërkojë. Në disa hadithe të saktë thuhet se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) e fërkonte kokën duke filluar nga ana e përparme deri në zverk, së bashku me veshët.

Në esencë, burrat dhe gratë janë të barabartë para rregullave të Sheriatit Islam, me përjashtim të atyre rregullave, për të cilat janë transmetuar argumente të saktë.

Ibn Bazi

15. DHENIA MES'H MBI ÇORAPET E TEJDUKSHME

Pyetje: A lejohet t'u japim mes'h13 çorapeve të tejdukshme, gjatë abdesit?

Përgjigje: Çorapet, të cilave lejohet t'u jepet mes'h, duhet të jenë të trasha dhe të dendura. Nëse janë të tejdukshme nuk lejohet t'u japësh mes'h, sepse këmba konsiderohet e zbuluar.

Ibn Bazi

16. PAPASTERTIA E THATE

Pyetje: A bëhen pis rrobat e atij personi, i cili ulet në një vend ku ka urinuar një fëmijë i vogël, pas tharjes së vendit?

Përgjigje: Prekja e diçkaje të papastër me një pjesë të trupit apo rrobave, pasi është tharë, nuk e bën të pisët vendin e prekur, sepse papastërtia depërton vetëm kur është e lagur. Në bazë të kësaj, është e lejueshme hyrja këmbëzbathur në banjo, nëse këmba dhe dyshemeja e banjos janë janë të thata.

Ibn Xhibrini

17. MBETURINAT E MBETURA MIDIS DHËMBËVE DHE ABDESI

Pyetje: A duhet të pastrohen mbeturinat e ushqimit të mbetura midis dhëmbëve, para marrjes së abdesit?

Përgjigje: Heqja e mbeturinave të mbetura midis dhëmbëve nuk është detyrë, por s'ka dyshim se mbajtja pastër e dhëmbëve është në të mirë të shëndetit të njeriut, pasi kalbëzimi i këtyre mbeturinave është burimi kryesor i shumë sëmundjeve. Ndaj, është mirë që muslimani, pasi të mbarojë ushqimin, t'i lajë dhëmbët e tij

me furçë apo me misvak14, në mënyrë që të pastrojë mbeturinat e ushqimit, pasi lënia pas dore e kësaj gjëje shkakton ndërrimin e erës së gojës. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë për misvakun:"Ai mban gojën të pastër dhe kënaq Allahun."

Ibn Uthejmin

18. PUTHJA NUK PRISH ABDESTIN

Pyetje: A e prish abdesin puthja me epsh?

Përgjigje: Dijetarët nuk janë të një mendimi lidhur me këtë çështje. Disa prej tyre thonë se prekja e gruas e prish abdesin sido që të jetë, me epsh apo pa epsh. Disa të tjerë janë të mendimit se vetëm prekja me epsh e prish abdesin. Një grup i tretë është i mendimit se abdesi nuk prishet në asnjë rast. Mendimi i fundit është mendimi më i saktë, pasi në një hadith të saktë, të transmetuar nga Aishja, thuhet se:

"Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), pasi puthi disa nga gratë e tij, shkoi në namaz pa marrë abdes për së dyti."

Pra prekja, puthja apo përqafimi i gruas nuk e prishin abdesin edhe nëse bëhen me epsh, përderisa nga organi i seksual i mashkullit nuk rrjedh spermë apo medhí.15

Ibn Uthejmin

19. DALJA E LËNGUT TË BARDHË APO TË VERDHË

Pyetje 1:16

A është i pastër një lëng i bardhë apo i verdhë që del tek femrat dhe a prishet abdesi, nëse rrjedh vazhdimisht? Po nëse rrjedh me ndërprerje ç'duhet të bëjë gruaja, pasi pjesa dërmuese e grave, sidomos ato të arsimuarat, e konsiderojnë këtë lagështirë diçka të natyrshme dhe, sipas tyre, nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij?

Përgjigje: Pas një studimi të hollësishëm të kësaj çështjeje, arrita në përfundimin se nëse ky lëng rrjedh nga mitra e gruas, e jo nga organet urinare, atëherë ai është i pastër, por kjo gjë, d.m.th. pastërtia e lëngut, s'do të thotë se nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij, pasi nuk është kusht që, ajo gjë që e prish abdesin, të jetë e papastër, siç është rasti i gazrave. Ndaj, nëse gruaja sheh këtë lloj lëngu, duhet të marrë abdes përsëri.

Nëse rrjedhja e këtij lëngu është e vazhdueshme, atëherë abdesi i saj nuk prishet, por ajo duhet të marrë abdes pas hyrjes së kohës së çdo namazi dhe mund të falë, gjatë kësaj kohe, namaze farze apo sunete, ashtu siç mund të lexojë dhe Kuran. Gjithashtu, ajo duhet të kujdeset që të vendosë diçka në brendësi të vendit nga ku rrjedh lëngu, në mënyrë që të pengojë daljen e tij. Dijetarët thonë se kështu duhet të veprojë edhe ai person që vuan nga rrjedhja e përhershme e urinës.

Nëse rrjedhja e lëngut bëhet me ndërprerje dhe ajo është e sigurtë se rrjedhja do të ndërpritet para mbarimit të kohës së namazit, atëherë duhet ta shtyjë namazin deri në fund të kohës së tij. Nëse ka frikë se mos mbaron koha e namazit, atëherë duhet të marrë abdes, të vendosë diçka për të penguar daljen e lëngut dhe të falet.

Përsa i përket sasisë së këtij lëngu, duhet të kemi parasysh se nuk ka ndryshim nëse rrjedhja bëhet në sasi të mëdha, apo të vogla; abdesi prishet në të dy rastet, sepse plotësohet një nga kushtet e prishjes së tij i cili është dalja e diçkaje, në këtë rast e lëngut, nga organet seksuale.

Përsa i përket mendimit të përhapur tek shumë gra, se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, unë nuk kam dëgjuar ndonjë ndonjë dijetar që të thotë këtë gjë, përveç Ibn Hazmit, i cili është i mendimit se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, mirëpo ai nuk përmend ndonjë argument nga Kurani apo Suneti që të mbështesë mendimin e tij.

Ndaj gratë duhet të kenë frikë Allahun dhe t'i kushtojnë kujdesin e duhur pastërtisë së tyre, sepse namazi i falur pa pastrimin e duhur nuk është i pranuar edhe nëse falet njëqind herë.

Ibn Uthejmin

Pyetje 4:

Ç'duhet të bëjë gruaja nëse ky lëng prek trupin apo rrobat e saj?

Përgjigje: Nëse lëngu është i pastër, gruaja nuk ka për detyrë të bëjë asgjë; nëse është i papastër, d.m.th. nëse del nga fshikëza e urinës, ajo duhet ta lajë atë.

Ibn Uthejmin

Pyetje 5:

Përse nuk është transmetuar ndonjë hadith nga Profeti (paqja qoftë mbi të), që tregon se lëngu në fjalë e prish abdesin, po të kemi parasysh rëndësinë e madhe që u jepnin gratë e asaj kohe pyetjeve rreth çështjeve të fesë?

Pëgjigje: Sepse ky lëng nuk del tek të gjitha gratë.

Ibn Uthejmin

20. MENSTRUACIONET NUK E BËJNË GRUAN TË PAPASTËR

Pyetje: Pasi lindi gruaja, një shoku im nuk pranoi të vinte në shtëpinë time, pasi, sipas tij, nuk lejohet ngrënia e ushqimit të gatuar nga gruaja gjatë periudhës së lehonisë, sepse ajo konsiderohet e papastër. A është e vërtetë kjo gjë?

Përgjigje: Menstruacionet dhe lehonia nuk e bëjnë gruan të papastër. Burrit i lejohet që të kryejë marrëdhënie seksuale me të nga mesi e lart, ashtu siç i lejohet që të hajë bashkë me të nga ushqimi i gatuar prej saj.

Çifutët e kanë pasur zakon që të mos hanin me gratë e tyre, kur ishin me menstruacione. Kur e morri vesh Profeti (paqja qoftë mbi të) këtë gjë, tha:"Bëni me to çdo gjë përveç kontaktit seksual (në vaginë)." {Trans. Muslimi}

Gjithashtu, transmetohet nga Aishja, e cila thotë: "Pejga-mberi (paqja qoftë mbi të) më urdhëronte, kur isha me menstruacione, që të mbulohesha nga mesi e poshtë e pastaj më përkëdhelte ashtu siç e përkëdhel burri gruan e vet." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ndalimi i faljes së namazit, agjërimit dhe i leximit të Kuranit gjatë menstruacioneve dhe lehonisë, nuk ka lidhje me jetën e përditshme të dy bashkëshortëve.

Komisioni i përhershëm

21. LARJA ËSHTË E DETYRUSHME

Pyetje: A duhet të lahet gruaja, nëse kryen me të shoqin marrëdhënie seksuale, të cilat nuk shoqërohen me ejakulimin e spermës në mitrën e saj?

Përgjigje: Nëse organi seksual i mashkullit hyn sadopak në organin seksual të femrës, atëherë larja bëhet e detyrueshme si për burrin ashtu edhe për gruan, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kur burri kryen marrëdhënie seksuale me gruan e tij, duhet të lahet edhe nëse nuk ejakulon."

"Nëse takohen dy organet seksuale, larja është e detyrueshme."

Ibn Xhibrini

22. MËNYRA E LARJES SË GRUAS NGA XHUNUBLLËKU DHE MENSTRUACIONET

Pyetje: A ka ndryshim midis grave dhe burrave në larjen prej papastërtisë së madhe (xhunubllëkut)17 dhe a duhet t'i zgjidhë gruaja gërshetat e saj gjatë larjes? A ka ndryshin ndërmjet mënyrës së larjes prej xhunubllëkut dhe menstruacioneve?

Përgjigje: Nuk ka asnjë ndryshim ndërmjet larjes së gruas dhe burrit prej xhunubllëkut. Gjithashtu, gruaja nuk e ka për detyrë që t'i zgjidhë gërshetat e saj, por mjafton që të derdhë tre herë ujin në kokë e pastaj të lajë pjesën tjetër të trupit, pasi Pejgamberi (paqja qoftë mbi të), kur u pyet nga një grua për këtë çështje, tha:

"Jo, nuk ka pse t'i zgjidhësh gërshetat. Mjafton që të derdhësh tre herë ujë në flokët e tua e pastaj të lash pjesën tjetër të trupit." {Trans. Muslimi}

Nëse gruaja vendos në flokët e saj diçka që pengon depërtimin e ujit deri në lëkurë, atëherë duhet ta heqë atë para se të fillojë larjen. Nëse depërtimi i ujit nuk pengohet, atëherë largimi i saj nuk është i detyrueshëm.

Përsa i përket larjes prej menstruacioneve, dijetarët nuk janë të një mendimi nëse duhen zgjidhur gërshetat, apo jo. Mendimi më i saktë është se nuk duhet të zgjidhen, sepse në disa transmetime të hadithit të lartpërmendur, thuhet se një grua i tha Pejgamberit (paqja qoftë mbi të):

"Unë i mbaj flokët të lidhura gërshet dhe, kur lahem nga menstruacionet apo xhunubllëku, i zgjidh." Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i tha: "Nuk ka përse të veprosh kështu. Mjafton të hedhësh tre herë ujë mbi kokë e pastaj të lash pjesën tjetër të trupit. Me këtë pastrohesh."

Ky transmetim tregon mjaft qartë se gruaja nuk duhet t'i zgjidhë flokët gjatë larjes prej menstruacioneve apo xhunubllëkut, megjithatë gjëja më mirë është që t'i zgjidhë në të dy rastet, me qëllim që të mënjanohet mospajtimi i mendimeve të dijetarëve.

Komisioni i përhershëm

23. VAZHDIMI I MENSTRUACIONEVE ME SHUMË SE DITËT E ZAKONSHME

Pyetje: Ç'duhet të bëjë ajo grua, menstruacionet e së cilës zakonisht zgjasin shtatë ose tetë ditë, nëse dalja e gjakut vazhdon edhe pas kalimit të kohës së zakonshme të menstruacioneve të saj?

Përgjigje: Në raste të tilla gruaja nuk duhet të falet apo të agjërojë, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk e ka kufizuar kohën e zgjatjes së menstruacioneve. Ndërsa Allahu i Madhëruar thotë:

"Të pyesin për menstruacionet. Thuaj, ato janë diçka e dëmshme (papastërti)..."18 {2:222}

Ndaj, nëse gjaku vazhdon të rrjedhë, ajo duhet të presë derisa të ndërpritet rrjedhja e tij plotësisht e, pas kësaj, ajo duhet të lahet, të falet e të agjërojë.

Në të njëjtën mënyrë, nëse në muajin e ardhshëm, menstruacionet zgjasin më pak se koha e zakonshme, ajo duhet të lahet dhe të falet menjëherë sapo të shohë që dalja e gjakut është ndërprerë, pa i dhënë rëndësi faktit që menstruacionet e saj kanë vazhduar më pak se herët e tjera.

Ibn Uthejmin

24. NDËRPRERJA E GJAKUT GJATË MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Ç'duhet të bëjë gruaja nëse, gjatë kohës së menstruacioneve, rrjedhja e gjakut, pasi vazhdon një ditë, ndërpritet gjatë gjithë ditës tjetër?

Përgjigje: Me sa duket, ky "pastrim", apo kjo ndërprerje e përkohshme e gjakut, gjatë kohës së menstruacioneve, futet tek ditët e menstruacioneve dhe nuk konsiderohet pastrim i mirëfilltë. Ndaj gruaja duhet të veprojë ashtu siç vepron gjatë kohëve të zakonshme të menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

25. DALJA E GJAKUT TE VERDHË APO TE TURBULLT NJË DITË PAS PASTRIMIT TE PLOTE

Pyetje: Menstruacionet e mija, zakonisht, zgjasin gjashtë deri në shtatë ditë. Një ditë pas ndërprerjes së tyre shoh se fillon të rrjedhë një lëng ngjyrë kafe. Si duhet të veproj në këtë rast?

Përgjigje: Përderisa ti i di ditët e zakonshme të menstruacioneve të tua, atëherë dalja e gjakut të verdhë apo të turbullt, pas pastrimit,19 nuk bëhet pengesë për faljen e namazeve apo për agjërimin e Ramazanit, sepse pastrimi ka një shenjë të veçantë, e cila është dalja e sekrecionit të bardhë20. Pasi të shohësh këtë shenjë, ti duhet të lahesh dhe pastaj të falesh e të agjërosh.

Ibn Uthejmin

26. DALJA E GJAKUT TË TURBULLT PARA DHE PAS MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Ç'duhet të bëjë gruaja nëse, një ditë para fillimit të menstruacioneve, rrjedh prej saj gjak i turbullt, i cili mund të jetë në formën e një peu të hollë me ngjyrë të zezë apo kafe? Gjithashtu, ç'duhet të bëjë ajo nëse ky lëng rrjedh pas mbarimit të menstruacioneve?

Përgjigje: Nëse ky gjak rrjedh në kohën kur gruaja ndjen dhembjet e zakonshme të menstruacioneve, atëherë ai është pjesë e tyre.

Përsa i përket daljes së këtij gjaku menjëherë pas mbarimit të menstruacioneve, gruaja duhet të presë derisa të ndërpritet plotësisht rrjedhja e tij, sepse ai është pjesë e menstruacioneve. Aishja, e shoqja, e Profetit (paqja qoftë mbi të) u thoshte grave për këtë gjë:"Mos u shpejtoni derisa të shihni sekrecionin e bardhë."

Ibn Uthejmin

27. DALJA E GJAKUT PAS LARJES

Pyetje: Si duhet të veproj nëse, në disa raste, pas larjes prej menstruacioneve (d.m.th. pas pastrimit të plotë), rrjedh një sasi e vogël gjaku, duke pasur parasysh se koha e zakonshme e menstruacioneve të mija është pesë ditë?

Përgjigje: Nëse gjaku që del pas pastrimit është i turbullt apo në ngjyrë të verdhë, atëherë ai konsiderohet si urina; mirëpo nëse është gjak i zakonshëm,21 atëherë ai konsiderohet prej gjakut të menstruacioneve, ndaj gruaja duhet të përsërisë larjen, sepse Ummu Atijeh, e cila ka qenë një prej atyre që kanë jetuar në kohën e Profetit, ka thënë:

"Gjakun e verdhë apo të turbullt që dilte pas pastrimit, nuk e konsideronim prej gjakut të menstruacioneve".

Ibn Bazi

28. GJAKU I VERDHË APO I TURBULLT DHE PIKAT QË DALIN PAS PASTRIMIT

Pyetje: Dy muaj pas martesës filluan të dalin disa pika të vogla gjaku. Ç'duhet të bëj, të falem apo jo?

Përgjigje: Problemet që hasin gratë, lidhur me menstruaci-onet dhe lehoninë, janë si deti pa brigje, sidomos në kohën e sotme, kur është shtuar jashtë mase përdorimi i medikamenteve parandaluese të shtatëzënisë dhe menstruacioneve. Është e vërtetë që shumica e këtyre problemeve i kanë fillimet, që me krijimin e rracës njerëzore për herë të parë, por megjithatë, shumëllojshmëria dhe larmia e habitshme e këtyre problemeve në kohën e sotme, është me të vërtetë diçka që të bën të të vijë keq.

Sidoqoftë, rregullin e përgjithshëm për të tilla raste mund ta pëmbledhim në pak fjalë:

Nëse gruaja pastrohet plotësisht nga menstruacionet, d.m.th. nëse sheh sekrecionin e bardhë, i cili është një lëng i bardhë që njihet nga gratë22, atëherë çdo gjë që del pas kësaj,23 qoftë gjak i turbullt apo i verdhë, qofshin pika gjaku, qoftë lagështirë, nuk konsiderohet prej menstruacioneve, ndaj dhe gruaja mund të falet, të agjërojë dhe të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin e saj. Ummu Atije thotë:

"Gjakun e verdhë apo të turbullt që diltë pas pastrimit, nuk e konsideronim prej gjakut të menstruacioneve." {Trans. Ebu Daudi me sened të saktë}

Por gruaja nuk duhet të shpejtohet derisa të pastrohet plotësisht, pasi disa gra lahen menjëherë sapo thahet gjaku dhe nuk presin që të shohin shenjën e pastrimit të plotë, sekrecionin e bardhë. Për këtë arsye, kur gratë e sahabeve sillnin copa të bardha me gjak të verdhë, Aishja u thoshte:

"Mos u shpejtoni derisa të shihni sekrecionin e bardhë."

Ibn Uthejmin

29. GJAKU QË DEL PAK DITË PARA LINDJES

Pyetje: Një gruaje shtatëzënë i filloi rrjedhja e gjakut pesë ditë para lindjes. Ç'duhet të bëjë ajo në këtë rast, duke pasur parasysh se kjo gjë ka ndodhur gjatë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Nëse, në kohën kur fillon dalja e gjakut, nuk shihen shenja që tregojnë se së shpejti gruaja do të lindë, atëherë gjaku i dalë prej saj nuk është as gjak menstruacionesh, as gjak lehonie, ndaj ajo nuk duhet ta lërë namazin apo agjërimin.

Nëse, në kohën kur fillon dalja e gjakut, shihen shenja që tregojnë se së shpejti gruaja do të lindë, atëherë gjaku i dalë prej saj është gjak lehonie, ndaj ajo duhet të lërë namazin dhe agjërimin dhe nuk duhet të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin. Pas ndërprerjes së gjakut, ajo duhet të zëvendësojë agjërimin e ditëve të lëna nga Ramazani.

Komiteti i Përgjithshëm

30. ABORTI NATYRAL

Pyetje: Si duhet të veprojë gruaja në lidhje me namazin, nëse dështon para apo pas plotësimit të krijimit të embrionit?

Përgjigje: 1- Nëse një pjesë e trupit të embrionit (dora, koka, këmba apo diçka tjetër) është plotësuar, atëherë gruaja konsiderohet lehonë; pra asaj nuk i lejohet që të falet, të agjërojë apo të kryejë marrëdhënie seksuale me burrin e saj, derisa të ndërpritet rrjedhja e gjakut ose të plotësohen dyzet ditët. Nëse gjaku ndërpritet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë ajo duhet që, pasi të lahet, të falet e të agjërojë Ramazanin dhe në të njëjtën kohë i lejohet të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin, sepse nuk është transmetuar asnjë argument i saktë, në lidhje me periudhën më të shkurtër të lehonisë.

Periudha më e gjatë lehonisë, në bazë të haditheve të sakta, është dyzet ditë, ndaj, nëse rrjedhja e gjakut vazhdon edhe pas plotësimit të dyzet ditëve, gruaja duhet të falet dhe agjërojë, pasi gjaku i dalë prej saj konsiderohet si gjak i prishur. Gjithashtu, ajo duhet të marrë abdes para çdo namazi, sepse kështu e ka urdhëruar Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) Fatimen, të bijën e Ebu Hubejshit, e cila ishte mustehada.24 Nëse gjaku që del pas 40 ditëshit qëllon në të njëjtën kohë me ditët e zakonshme të menstruacioneve, atëherë gruaja duhet të veprojë ashtu siç veprojnë gratë me menstruacione.

2- Nëse embrionit nuk i është plotësuar asnjë pjesë e trupit të tij, d.m.th. është thjesht një copë mishi apo gjaku pa formë, atëherë gruaja nuk konsiderohet lehonë, por istihada, ndaj duhet të falet e të agjërojë pa i dhënë rëndësi gjakut që del prej saj. Ajo duhet të marrë abdes për çdo namaz dhe në të njëjtën kohë duhet të mundohet që të pengojë daljen e gjakut me një copë të pastër apo me diçka tjetër të ngjashme me të.

Asaj i lejohet të bashkojë namazin e drekës me atë të ikindisë, si edhe namazin e akshamit me atë të jacisë, ashtu siç i lejohet që të lahet për dy namazet e bashkuara si dhe për namazin e sabahut, siç është transmetuar në hadithin e Himnes, bijës së Xhahshit.

Ibn Bazi

33. DËSHTIMI NE MUAJIN E TRETË

Pyetje: Një e afërmja ime dështoi në muajin e tretë të barrës; pas kësaj ajo nuk u fal, derisa u ndërpre rrjedhja e gjakut. Më vonë, ajo dëgjoi se lënia e namazit për këtë shkak nuk është e lejuar, sepse gjaku i dalë prej saj nuk konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Si duhet të veprojë ajo në këtë rast, duke patur parasysh se ajo nuk e mban mend numrin e namazeve të lëna?

Përgjigje: Dijetarët thonë se embrioni merr formën e njeriut tetëdhjetë e një ditë pas fillimit të shtatëzënisë, ndaj, nëse dështimi ndodh më pas, gruaja nuk duhet të falet apo të agjërojë, pasi gjaku që rrjedh prej saj konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Nëse dështimi ndodh para plotësimit të tetëdhjetë ditëve, ajo duhet të falet dhe agjërojë, pasi gjaku në fjalë është gjak i prishur.

Ndaj, gruaja në fjalë, duhet të mundohet të kujtojë kohën kur ka ndodhur dështimi; nëse ai ka ndodhur pas plotësimit të tetëdhjetë ditëve, ajo duhet t'i zëvendësojë të gjitha namazet e lëna. Nëse nuk e mban mend numrin e saktë të namzeve të lëna, ajo duhet caktojë një numër të përafërt dhe t'i falë ato.

IbnUthejmin

34. MARRËDHENIET SEKSUALE PARA PLOTËSIMIT TE 40 DITËVE

Pyetje: A i lejohet burrit që të kryejë marrëdhënie seksuale me gruan e tij, tridhjetë e pesë ditë pas lindjes, nëse rrjedhja e gjakut është ndërprerë?

Përgjigje: Nëse rrjedhja e gjakut ndërpritet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë marrëdhëniet seksuale janë të lejuara, me kusht që gruaja të shohë pastrimin e plotë, cili bën të detyrueshëm për të faljen dhe agjërimin.

Ibn Xhibrin

27. FILLIMI I MENSTRUACIONEVE NE XHAMI

Pyetje: Një gruaje i filluan menstruacionet brenda në xhaminë e Profetit (paqja qoftë mbi të). Ajo qëndroi atje, derisa të afërmit e saj mbaruan namazin dhe pastaj doli bashkë me ta. A ka marrë gjynahe për qëndrimin në xhami, duke qenë me menstruacione?

Përgjigje: Nëse nuk ka pasur mundësi që të dilte vetëm, atëherë nuk ka problem; por nëse ka pasur, ajo duhet të kishte dalë sa më shpejtë, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Nuk lejohet që të hyjë në xhami gruaja me menstruacione dhe njeriu xhunub."

Ibn Baz

28. LEXIMI I KOMENTEVE TË KURANIT

Pyetje: A u lejohet grave leximi i librave që përmbajnë komentimin e Kuranit, gjatë periudhës së menstruacioneve?

Përgjigje: Sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, gruas me menstruacione i lejohet që të lexojë librat e komentimit të Kuranit, madje edhe vetë Kuranin, me kusht që të mos e prekë me dorë. Ndërsa për xhunubin25 nuk është i lejuar leximi i Kuranit, derisa të lahet; atij i lejohet leximi i komenteve të Kuranit apo i librave të hadithit, me kusht që të mos i lexojë ajetet që gjenden në brendësi e tyre, sepse siç transmetohet në një hadith të saktë, Pejgamberin (paqja qoftë mbi të) nuk e pengonte prej leximit të Kuranit asgjë tjetër përveç xhunubllëkut. Po ashtu, në një hadith tjetër thuhet:

"Xhunubit nuk i lejohet të lexojë asnjë ajet nga Kurani." {Trans. Imam Ahmedi me sened të mirë}

Ibn Bazi

35. LUTJET GJATE MENSTRUACIONEVE

Pyetje: A e pranon Allahu duanë (lutjen) e gruas gjatë menstrucioneve?

Përgjigje: Nëse plotësohen kushtet e pranimit të duasë, Allahu ia pranon lutjen gruas pa marrë parasysh nëse është me menstruacione, apo jo. Ndaj është e pëlqyeshme që gruaja me menstruacione të lutet, të kërkojë falje dhe të përmendë Allahun sa më tepër që të jetë e mundur, sidomos në kohët e mira.26

Ibn Xhibrin

38. SHKRIMI I AJETEVE TE KURANIT NGA GRUAJA ME MENSTRUACIONE

Pyetje: A i lejohet gruas me menstruacione të lexojë ajete nga Kurani për t'u argumentuar me to? A i lejohet gruas me menstruacione të shkruajë ajete nga Kurani apo hadithe të Profetit (paqja qoftë mbi të)?

Përgjigje: Gruas me menstruacione i lejohet:

1- Leximi i librave në të cilët ka ajete kuranore apo ajete të komentuara.

2- Shkruarja e ajeteve kuranorë brenda një teksti të caktuar.

3-Argumentimi me ajetet e Kuranit për një çështje të caktuar.

4-Leximi i ajeteve kuranore në formë lutjeje apo përmendjeje të Allahut.

5- Mbajtja e librave të tefsirit apo e diçkaje tjetër të ngjashme me të, nëse është e nevojshme.

Ibn Xhibrini

KAPITULLI I NAMAZIT

16. FALJA ME RROBA TE TEJDUKSHME

Pyetje: A lejohet që gruaja të falet me rroba të tejdukshme?

Përgjigje: Namazi i falur me rroba të tejdukshme është i pavlefshëm, pasi rrobat me të cilat duhet të falet gruaja duhet të mbulojnë tërë trupin e saj, përveç duarve dhe fytyrës dhe në të njëjtën kohë nuk duhet të jenë të tejdukshme (d.m.th. nuk duhet të dallohet se ç'ka poshtë tyre). Ndërsa këmbët duhet të mbulohen me çorape të patejdukshme ose me rroba plotësuese.

Ibn Bazi

41. MBULIMI I DUARVE DHE I KËMBËVE NË NAMAZ

Pyetje: A duhet t'i mbulojnë gratë duart dhe këmbët në namaz?

Përgjigje: Zbulimi i duarve në namaz është i lejuar, megjithatë disa dijetarë janë të mendimit se mbulimi i tyre është më i mirë. Ndërsa këmbët, sipas mendimit të shumicës së dijetarëve, duhet të mbulohen, pasi Profeti (paqja qoftë mbi të), kur u pyet nëse lejohet të falet gruaja vetëm me fustan dhe shami, u përgjigj: "Lejohet, nëse fustani i mbulon shpinën e këmbëve."

Disa dijetarë të tjerë janë të mendimit se zbulimi i këmbëve gjatë namazit është i lejuar, por sido që të jetë mbulimi i tyre është më i arsyeshëm.

Ibn Xhibrini

47. FALJA ULUR

Pyetje: Një grua e sëmurë, pasi vendosi këmbën e thyer në allçi, nuk mund të falej dot në këmbë, ndaj u fal ulur një muaj rresht. A është i rregullt namazi i saj?

Përgjigje: Të qëndruarit në këmbë gjatë namazit është detyrë e domosdoshme (farz), ndaj, nëse dikush ka mundësi që të falet në këmbë, qoftë edhe duke u mbështetur në diçka, (p.sh. shkop apo mur), atëherë duhet të falet në këmbë. Nëse, për çfarëdo lloj arsyeje, nuk ka mundësi që të falet në këmbë, atëherë i lejohet të falet ulur.

Ndaj namazi i kësaj gruaje ka qenë i rregullt, pasi ajo nuk ka pasur mundësi që të qëndronte në këmbë. Profeti (paqja qoftë mbi të) i ka thënë Imran Ibn Husejnit: "Falu në këmbë! Nëse nuk mundesh, falu ulur; nëse nuk mundesh as ulur, atëherë falu shtrirë."

Ibn Xhibrini

36. FILLIMI I MENSTRUACIONE DHE NAMAZI

Pyetje: Më filluan menstruacionet në kohën që po falja namazin. Ç'duhet të bëj në këtë rast dhe a duhet t'i zëvendësoj namazet që s'i kam falur gjatë kohës së menstruacioneve?

Përgjigje: Nëse menstruacionet fillojnë pas hyrjes së kohës së namazit, p.sh. gjysëm ore pas mesit të ditës, atëherë gruaja duhet ta zëvendësojë namazin e drekës pasi të pastrohet, sepse në kohën e hyrjes së tij, ajo ka qenë e pastër. Allahu i Madhëruar thotë:

"Me të vërtetë namazi është një detyrë (që duhet të kryhet) në kohë të caktuar." {4:103}

Namazet e lëna gjatë kohës së menstruacioneve nuk duhet të zëvendësohen, pasi në një hadith të gjatë, ndërmjet të tjerave, Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) thotë:

"... Gruaja kur është me menstruacione nuk duhet të falet apo të agjërojë..."

Gjithashtu, të gjithë dijetarët janë të të njëjtit mendim në lidhje me faktin që gruaja me menstruacione nuk e ka për detyrë zëvendësimin e këtyre namazeve.

Nëse rrjedhja e gjakut të menstruacioneve ndërpritet para mbarimit të kohës së namazit, qoftë edhe me një rekat, atëherë falja e këtij namazi është e detyrueshme, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Kush arrin qoftë dhe një rekat prej namazit të ikindisë para perëndimit të diellit, e ka falur namazin e ikindisë në kohë."

Shkurtimisht mund të themi se nëse gruaja pastrohet kur, prej lindjes apo perëndimit të diellit, ka mbetur aq kohë sa për të falur vetëm një rekat, atëherë falja e namazit të sabahut në rastin e parë dhe e ikindisë në të dytin është e detyrueshme për të.

Ibn Uthejmin

29. NDËRPRERJA E GJAKUT TË LEHONISË PARA PLOTËSIMIT TË DYZET DITËVE

Pyetje: A duhet të falet dhe të agjërojë gruaja lehonë, nëse pastrohet para plotësimit të dyzet ditëve? Nëse i vijnë menstruacionet pas kësaj, a duhet ta prishë agjërimin? Po nëse pastrohet përsëri, a duhet të falet e të agjërojë apo jo?

Përgjigje: Nëse gruaja lehonë pastrohet para plotësimit të dyzet ditëve, atëherë ajo duhet të lahet, të falet, të agjërojë Ramazanin dhe, në të njëjtën kohë, i lehohet që të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin. Nëse rrjedhja e gjakut rikthehet përsëri, atëherë, sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, ajo konsiderohet përsëri lehonë, derisa të plotësohen 40 ditët.

Nëse rrjedhja e gjakut vazhdon pas plotësimit të dyzet ditëve, atëherë gjaku që del prej saj është gjak i prishur, ndaj dhe gruaja konsiderohet e pastër, d.m.th. asaj i lejohet të falet, të agjërojë dhe të kryejë marrëdhënie seksuale me të shoqin, sepse gjendja e saj është është e ngjashme me gjendjen e gruas mustehada.27 Ajo duhet të pastrohet dhe të vendosë një copë të pastër brenda vendit të daljes së gjakut, për të penguar daljen e tij, ashtu siç duhet të marrë abdes për çdo namaz, sepse kështu ka urdhëruar Profeti (paqja qoftë mbi të).

Kut t'i vijnë menstruacionet, ajo duhet të lërë namazin, agjërimin dhe kontaktet seksuale me të shoqin, derisa të ndërpritet plotësisht rrjedhja e gjakut.

Ibn Bazi

55.DHEMBJET E LINDJES

Pyetje: A e kam të detyrueshme faljen nëse ndjej dhembjet e lindjes?

Përgjigje: Nëse gruaja nuk është me menstruacione apo lehonë, atëherë falja është e detyrueshme për të. Nëse rrjedhja e gjakut fillon një ose dy ditë para lindjes, atëherë ky gjak konsiderohet prej gjakut të lehonisë. Nëse dhembjet e lindjes nuk shoqërohen me daljen e gjakut, atëherë gruaja duhet të falet dhe nëse ndjen dhembjet e lindjes, pasi ajo është në pozitën e të sëmurit, i cili duhet të falet megjithëse ndjen dhembjet e sëmundjes. Në të njëjtën kohë, duhet të kemi parasysh se askujt nuk lejohet lënia e namazit, përderisa mendja e tij është në rregull, d.m.th. nuk vuan nga ndonjë sëmundje psikike.

Ibn Xhibrini

40. PIKIMI I URINËS

Pyetje: Një grua shtatzënë në muajin e nëntë vuan nga pikimi i pandërprerë i urinës. Për këtë shkak ajo e la faljen e namazit në muajin e fundit të barrës. A është e lejueshme kjo gjë? Nëse jo, ç'duhet të bëjë ajo?

Përgjigje: Në të tilla raste gruaja nuk duhet ta lërë namazin por duhet të falet duke marrë abdes për çdo namaz e duke pastruar vendin nga ku del urina me një copë të pastër, ashtu siç vepron dhe gruaja mustehada. Asaj i lejohet që të bashkojë namazin e drekës me atë të ikindisë dhe namazin e akshamit me atë të jacisë, ashtu siç i lejohet edhe gruas mustehada.

Ajo duhet t'i zëvendësojë të gjitha namazet e lëna në muajin e fundit të barrës dhe të pendohet për ç'ka ka bërë, duke vendosur që të mos e përsërisë herë tjetër këtë gjynah. Allahu i Madhëruar thotë: "Pendohuni tek Allahu, të gjithë ju o besimtarë, nëse doni të shpëtoni." (24:31)

Ibn Bazi

42. NDËRPRERJA E NAMAZIT

Pyetje: Si duhet të veproj nëse bie zilja e derës në kohën që jam duke u falur, e në shtëpi nuk gjendet njeri tjetër përveç meje?

Përgjigje: Nëse namazi që po fal është sunet, atëherë mund ta ndërpresësh namazin për të hapur derën, por nëse namazi që po fal është farz, nuk duhet ta ndërpresësh namazin, vetëm nëse mendon se personi që po troket ka ardhur për diçka të rëndësishme e cila nuk mund të lihet për më vonë.

Nëse ke mundësi që me anën e shenjave (burrat duhet të thonë "subhanallah", ndërsa gratë duhet të përplasin duart) t'i japësh të kuptojë trokitësit se je duke u falur, atëherë kjo është e mjaftueshme. Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Nëse imami gabon diçka në namaz burrat duhet të thonë "subhanallah", ndërsa gratë të përplasin duart."

Ibn Bazi

43. NAMAZI I NATËS DHE LEXIMI NË KURAN

Pyetje: A lejohet që të falet namazi i natës duke parë në Kuranin e hapur, sepse unë nuk di shumë sure përmendësh, por dëshiroj që, gjatë namazit të natës, të përfundoj leximin e të gjithë Kuranit?

Përgjigje: Një numër i madh dijetarësh janë të mendimit se kjo gjë është e lejuar, pasi Dheukani, shërbëtori i Aishes, ka falur namazin e taravive gjatë muajit të Ramazanit duke lexuar me Kuran të hapur. {Trans. Buhariu}

Ata që e ndalojnë këtë gjë nuk kanë ndonjë argument të konsiderueshëm, mbi të cilin mund të bazohemi. Nga ana tjetër, jo të gjithë njerëzit janë në gjendje ta mësojnë përmendësh Kuranin, ndaj lind nevoja e leximit me Kuran të hapur, sidomos gjatë namazit të natës dhe namazit të teravisë.

Ibn Bazi

44. FUNDI I KOHES SE VITRIT

Pyetje: Cila është koha e fundit për faljen e namazit të vitrit?28

Përgjigje: Koha e fundit për faljen e namazit të vitrit është koha para lindjes se diellit, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Gjatë namazit të natës jepet selam pas çdo dy rekatesh. Nëse dikush ka frikë se mos e arrin mëngjesi, atëherë le të falë edhe një rekat, me anën e të cilit i bën tek rekatet e falura." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ibn Bazi

45. PERCAKTIMI I NJË TË TRETËS SË FUNDIT TË NATËS

Pyetje: Si mund të përcaktohet, me orë, një e treta e fundit e natës?

Përgjigje: Një e treta e fundit të natës nuk mund të përcaktohet me orë të caktuara, mirëpo çdo njeri mund ta llogarisë atë, duke e ndarë natën, nga perëndimi i diellit deri në lindje të tij, në tre pjesë. Pasi të kalojnë dy të parat, pjesa e mbetur është pjesa e tretë e natës. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Allahu i Madhëruar zbret çdo natë, në një të tretën fundit të saj, në qiellin e dynjasë dhe thotë: A ka njeri të më lutet e Unë t'i përgjigjem? A ka njeri që të më kërkojë diçka e Unë t'ia jap? A ka njeri që kërkon falje e Unë ta fal." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Ndaj është mirë që çdo besimtar të kujdeset që ta shfrytëzojë këtë kohë, ose të paktën një pjesë saj, pasi ajo është një nga kohët më të mira, në të cilat pranohet duaja.

Ibn Uthejmin

46. SEXHDJA E LEXIMIT TË KURANIT

Pyetje: A është e detyrueshme bërja e sexhdes, nëse lexoj ajetin e sexhdes?29

Përgjigje: Bërja e kësaj sexhdeje është sunet i fortë dhe nuk duhet të lihet as në kohët e ndaluara, siç është koha pas namazit të sabahut apo pas namazit të ikindisë, pasi ajo bëhet me shkak të caktuar.30 Ndaj, nëse dikush lexon ajetin e sexhdes, qoftë në namaz

apo jashtë tij, duhet të bëjë sexhde pa marrë parasysh se po lexon duke parë në Kuran, apo nga ç'ka mësuar përmendësh.

Bëria e kësaj sexhdeje nuk është e detyrueshme (vaxhib), ndaj muslimani nuk merr gjynah nëse nuk e bën atë. Transmetohet se një herë Umeri, ndërsa po mbante hytben hipur në minber31, lexoi ajetin e sexhdes në suren En-nahl, pastaj zbriti prej minberit dhe bëri sexhden. Xhumanë e ardhshme ai lexoi të nëjtin ajet, mirëpo nuk bëri sexhde. Pasi mbaroi, tha në praninë e të gjithë shokëve të Profetit:

"Allahu nuk na e ka bërë detyrë këtë sexhde, por e ka lënë në dëshirën tonë."

Gjithashtu, transmetohet se Zejd Ibn Thabit lexoi një prej ajeteve të sexhdes në prani të Profetit (paqja qoftë mbi të), por nuk bëri sexhde. Nëse sexhdja e leximit të Kuranit do të ishte e detyrueshme, Profeti (paqja qoftë mbi të) do ta kishte urdhëruar që ta bënte.

Ibn Uthejmin

58. SEXHDJA E LEXIMIT TE KURANIT DHE MBULIMI I TRUPIT

Pyetje: A lejohet që ta bëj sexhden e leximit të Kuranit, pa i mbuluar të gjitha pjesët e trupit që duhen të mbulohen gjatë namazit?

Përgjigje: Kjo sexhde lejohet të bëhet në çdo gjendje, d.m.th. edhe nëse nuk je mbuluar siç duhet, sepse, sipas mendimit më të saktë, ajo nuk konsiderohet si pjesë e namazit.

Ibn Xhibrini

48. DYSHIMI GJATË NAMAZIT

Pyetje: Në disa raste gjatë namazit, nuk jam e sigurtë nëse e kam thënë Fatihanë, apo jo, ndaj e lexoj atë për së dyti. A është e saktë kjo gjë apo duhet të bëj sexhden e harresës32?

Përgjigje: Gjatë faljes se namazit, ngacmimet e shejtanit shtohen shumë, ndaj shumë njerëz nuk janë të sigurtë nëse e kanë thënë Fatihanë apo suren pas saj, apo "Et-tehijatin", gjatë uljes. Për të shmangur të gjitha këto, muslimani duhet të përqendrohet sa më tepër që të jetë e mundur në namaz dhe të kujtojë se ndodhet para Allahut, Krijuesit të Qiejve dhe Tokës.

Sidoqoftë, nëse dikush është në dyshim nëse e ka lexuar Fatihanë apo jo dhe e di mirë se zakonisht nuk e harron atë, atëherë nuk është mirë që ta përsërisë. Megjithatë, nëse ai, për të qenë i sigurtë, e lexon për së dyti Fatihanë, nuk e ka për detyrë që të bëjë sexhden e harresës.

Ibn Xhibrini

49. VONIMI I JACISE

Pyetje: A lejohet vonimi i namazit të jacisë?

Përgjigje: Vonimi i namazit të jacisë deri në fundin e kohës së tij është diçka e mirë, mirëpo nëse ky vonim bëhet shkak për mosfaljen e namazit me xhemat në xhami, atëherë nuk është i lejueshëm. Përsa u përket grave, sa më vonë që ta falin namazin e jacisë në shtëpi, aq më mirë është, mirëpo nuk duhet ta vonojnë pas gjysmës së natës.

Ibn Uthejmin

50. PENDIMI I FSHIN GJYNAHET

Pyetje: Jam një vajzë 25-vjeçare. Që në fëmijëri e deri në moshën 21 vjeç nuk kam agjëruar e nuk jam falur asnjëherë për shkak të përtacisë e, megjithëse prindërit më këshillonin vazhdimisht, unë nuk ua vija veshin këshillave të tyre. Ç'duhet të bëj tani që më ka udhëzuar Allahu dhe jam penduar për çfarë kam bërë në të kaluarën?

Përgjigje: Pendimi i fshin të gjitha gjynahet e mëparshme, ndaj detyra jote është që të pendohesh sinqerisht dhe të vendosësh që t'i kryesh të gjitha adhurimet në mënyrën e duhur, duke i dhënë rëndësi namazeve sunete gjatë ditës dhe natës, agjërimit sunet, përmendjes së Allahut pa ndërprerje, leximit të Kuranit etj.

Ibn Xhibrini

51. VONIMI I NAMAZIT

Pyetje: A merr gjynahe ai person që e fal namazin e sabahut dy orë para namazit të drekës, duke patur parasysh se gjatë gjithë kësaj kohe ka qenë në gjumë?

Përgjigje: Vonimi, pa arsye, i namazit nga koha e tij nuk është i lejuar. Gjumi nuk mund të jetë justifikim për këdo, sepse muslimani duhet të bjerë të flerë herët, ose të porosisë dikë që ta zgjojë në mënyrë që ta ngrihet e të falë namazin në kohë. Falja e namazit të sabahut pas lindjes së diellit, është tregues i mosdhënies rëndësi faljes së namazit në kohën e tij. Sido që të jetë, muslimani duhet ta falë namazin në kohën më të afërt; menjëherë sapo të kujtohet apo të zgjohet.

Ibn Xhibrini

52. NGACMIMET NE NAMAZ

Pyetje: Jam një grua që i zbatoj të gjitha detyrat me të cilat na ka ngarkuar Allahut, mirëpo gjatë namazit gaboj shumë, sepse më shkon mendja tek gjërat që më kanë ndodhur gjatë ditës dhe nuk mund t'i largoj këto ngacmime, vetëm nëse lexoj me zë. Çfarë më këshilloni të veproj në këtë rast?

Përgjigje: Problemi, për të cilin shqetësohet pyetësja, është një dukuri mjaft e përhapur tek shumë muslimanë, kjo për vetë shkakun sepse shejtani i shton ngacmimet e tij deri në atë gradë, saqë njeriu mund të mos mbajë mend se ç'ka thënë gjatë namazit. Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka mësuar që, në të tilla raste, të pështyjmë tre herë nga ana e majtë dhe të themi: "Eudhu bilahi minesh-shejtani rraxhim."33 Nëse besimtari vepron kështu, ngacmimet e shejtanit do të largohen, me lejen e Allahut.

Kur muslimani fillon namazin, duhet të besojë dhe përfytyrojë se ndodhet para Allahut të Madhëruar dhe se po i drejtohet Atij me leximin e Kuranit dhe duave të ndryshme të namazit. Ai duhet të kujtojë shpërblimin që ka përgatitur Allahu për ata që e falin namazin me frikë e përulje, si dhe dënimin që ka përgatitur Ai, për ata që nuk e kryejnë namazin ashtu siç duhet.

Ibn Uthejmin

53. FALJA E NAMAZIT PAS KALIMIT TË KOHES SË TIJ

Pyetje: Kur duhet të zëvendësohet namazi i jacisë, nëse më ka zënë gjumi dhe jam kujtuar vetëm pasi kam falur namazin e sabahut. A duhet ta fal bashkë me namazin e jacisë së ditës së ardhshme, apo ta fal menjëherë sapo të më kujtohet?

Përgjigje: Në një hadith të saktë Profeti (paqja qoftë mbi të) thotë:

"Nëse dikush nuk e fal namazin në kohën e tij për shkak të gjumit apo harresës, atëherë duhet ta falë menjëherë sapo t'i kujtohet. Kjo është mënyra e vetme për të kompesuar namazin e lënë..." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Duke u bazuar në hadithin e mësipërm, nxjerrim si përfundim se namazi i lënë nuk duhet të vonohet deri në ditën e nesërme, por duhet të falet sa më shpejt që të jetë e mundur, madje edhe në kohën kur ndalohet falja e namazit.

Nëse dikush kujtohet për namazin e lënë (p.sh. drekën), kur nga koha e namazit pasues (ikindisë) ka mbetur aq kohë sa për të falur vetëm një namaz, atëherë, në fillim, duhet të falë namazin e kohës (ikindinë) e pastaj namazin e lënë.

Ibn Xhibrini

54. NDËRPRERJA E NAMAZIT

Pyetje: Nëse kujtohem gjatë namazit, se rrobat me të cilat po falem janë të papastra, a duhet ta ndërpres namazin dhe t'i ndërroj rrobat?

Përgjigje: Nëse dikush falet me rroba të papastra, duke e ditur këtë gjë, atëherë namazi i tij është i pavlefshëm; në të kundërt namazi i tij është i rregullt. Nëse kujtohet gjatë faljes së namazit, se rrobat e tij janë të papastra dhe ka mundësi që ta largojë papastërtinë me shpejtësi, atëherë mund ta vazhdojë namazin normalisht, pasi në një hadith të saktë transmetohet se Xhibrili lajmëroi Profetin (paqja qoftë mbi të), kur ky i fundit ishte duke u falur, se nallanet me të cilat po falej ishin të papastra, ndaj Ai i hoqi ato dhe nuk e ndërpreu namazin.

Nëse për të larguar papastërinë duhet të hiqen, fjala vjen pantallonat, kanatierja, të mbathurat apo diçka tjetër për heqjen e së cilës duhen bërë shumë lëvizje, atëherë duhet që, pasi të hiqet rroba e papastër, të fillohet namazi nga fillimi,.

Ibn Xhibrini

56. VITRI DHE NAMAZI I NATËS

Pyetje: A lejohet falja e vitrit para gjumit dhe a konsiderohet kjo falje prej namazit të natës, pasi, për shkak të lodhjes së ditës, nuk mund të zgjohem para namazit të sabahut?

Përgjigje: Në një hadith të saktë transmetohet se Profeti (paqja qoftë mbi të) e ka porositur Ebu Hurejren që ta falte vitrin para se të flinte, ndaj, nëse ti e di që nuk mund të zgjohesh para namazit të sabahut, atëherë mund ta falësh namazin e natës dhe vitrin para se të biesh për të fjetur, e pastaj, nëse zgjohesh para namazit sabahut dhe dëshiron të falesh përsëri, mund të falesh pa pasur nevojë që ta përsërisësh namazin e vitrit.

Ibn Uthejmin

57. DALJA E GRAVE PËR TË FALUR BAJRAMIN

Pyetje: A u lejohet grave që të dalin për të falur namazin e Bajramit?

Përgjigje: Dalja e grave për të falur namazin e Bajramit është sunnet i fortë, pasi transmetohet se Ummu Atije, një nga bashkëkohëset e Profetit, ka thënë:

"Ditën e Bajramit, urdhëroheshim që të dilnim që të gjitha, bile edhe vajzat e reja bashkë me gratë me menstruacione dhe thoshim tekbiret e luteshim së bashku me të tjerët, duke shpresuar tek begatia dhe pastërtia e asaj dite." {Transmeton Buhari dhe Muslimi}

Në një transmetim tjetër thuhet: "Ditën e Bajramit, Profeti (paqja qoftë mbi të) i nxirrte vajzat e reja, plakat dhe gratë me menstruacione për të falur namazin. Gratë me menstruacione qëndronin mënjanë dhe ndiqnin namazin dhe lutjet e muslimanëve." Njëra prej grave tha: "O i Dërguari i Allahut, disa gra nuk kanë rroba të mjaftueshme."34 Ai ia ktheu: "Le të mbulo-het me rrobën e shoqes së saj."

Mirëpo nuk duhet të harrojmë se gratë nuk duhet të vënë erëra të mira apo të zbukurohen dhe njëkohësisht duhet të qëndrojnë larg burrave.

Ibn Xhibrini

KAPITULLI I AGJËRIMIT

23. NDËRPRERJA E MENSTRUACIONEVE DHE AGJËRIMI

Pyetje: Nëse menstruacionet ndërpriten menjëherë pas agimit, d.m.th. pas hyrjes së kohës së namazit të sabahut, a duhet ta agjëroj atë ditë? Nëse e agjëroj, a është i saktë agjërimi im, apo duhet të agjëroj një herë tjetër?

Përgjigje: Dijetarët kanë rënë dakort që, në këtë rast, gruaja duhet të agjërojë një ditë tjetër për të zëvendësuar agjërimin e asaj dite, ndërsa përsa i përket agjërimit të pjesës së mbetur të ditës, ata kanë shfaqur dy mendime të ndryshme:

1- Sipas mendimit mendimit të parë, gruaja duhet të agjërojë pjesën e mbetur të ditës dhe në të njëjtën kohë duhet ta kompesojë një herë tjetër agjërimin e asaj dite.

2- Sipas mendimit të dytë, ajo nuk duhet ta agjërojë pjesën e mbetur të asaj dite, sepse agjërimi i saj nuk është i saktë, për vetë faktin se në kohën e fillimit të agjërimit ajo nuk e ka pasur për detyrë agjërimin e asaj dite. Meqenëse agjërimi i saj nuk është i pranuar, atëherë vazhdimi i tij gjatë pjesës së mbetur të ditës është i pakuptimtë, sepse në fillimin e kohës ajo e kishte të ndaluar atë dhe në të njëjtën kohë dihet fare mirë se përkufizimi i agjërimit, në aspektin fetar, është: Lënia (për hir të Allahut) e ushqimeve, pijeve dhe marrëdhënieve seksuale nga agimi i ditës, deri në perëndimin e diellit.

Siç shihet, mendimi i dytë është më i saktë se i pari.

Ibn Uthejmin

24. DALJA E PIKAVE TË GJAKUT

Pyetje: A është i saktë agjërimi i asaj gruaje, nga e cila rrjedhin sasi të vogla pikash gjaku, gjatë gjithë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Agjërimi i saj është më se i saktë, pasi këto pika gjaku nuk janë prej gjakut të menstruacioneve, por dalin prej enëve të gjakut.

Sipas disa transmetimeve të sakta, kur u pyet për këtë gjë, Ali ibn Ebi Talib ka thënë se rrjedhja e gjakut në këtë mënyrë, është e ngjashme me rrjedhjen e gjakut nga hundët, d.m.th. ky gjak nuk është prej menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

25. LARJA PAS AGIMIT

Pyetje: Nëse menstruacionet apo lehonia ndërpriten para agimit, d.m.th. para se të hyjë koha e namazit të sabahut, por gruaja nuk ka mundësi të lahet vetëm pas agimit, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Agjërimi i saj, në të dyja rastet, është i saktë, sepse rasti i saj është i ngjashëm me rastin e xhunubit, të cilin mund ta zërë ezani i sabahut pa u larë akoma. Allahu i Madhëruar thotë:

"E tani mund të kryeni marrëdhënie seksuale me gratë tuaja35 (gjatë netëve të Ramazanit) dhe kërkoni atë që ka caktuar Allahu për ju. Hani e pini deri sa të dallohet peu i bardhë (drita e mëngjesit) nga ai i ziu (errësita e natës) në agim." {2:187}

Pra, përderisa marrëdhëniet seksuale janë të lejuara deri në agim, sigurisht që larja nuk mund të bëhet vetëm pas agimit, d.m.th. pasi të hyjë koha e namazit të sabahut.

Po ashtu, Aishja thotë se:"Profeti (paqja qoftë mbi të) gdhihej xhunub dhe agjëronte." Pra, Profeti (paqja qoftë mbi të) lahej pas hyrjes së kohës së namazit të sabahut.

Ibn Uthejmin

26. ARDHJA E MENSTRUACIONEVE DHE AGJËRIMI

Pyetje: Nëse gruaja ndjen ardhjen e menstruacioneve, apo dhembjet e zakonshme pak para perëndimit të diellit, mirëpo rrjedhja e gjakut fillon pas perëndimit të tij, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Nëse rrjedhja e gjakut fillon pas perëndimit të diellit, atëherë agjërimi i saj është i saktë, pavarësisht nëse shenjat e ardhjes së menstruacioneve apo dhembjet e zakonshme të tyre fillojnë para perëndimit.

Ibn Uthejmin

27. GJAKU I MENSTRUACIONEVE

Pyetje: Nëse gruaja sheh se është duke i rrjedhur pak gjak, por nuk është e sigurtë nëse është gjak menstruacionesh, apo jo, a është i saktë agjërimi i saj?

Përgjigje: Agjërimi i saj është i saktë, sepse ajo konsiderohet e pastër derisa të sigurohet plotësisht se gjaku i dalë është i menstruacioneve.

Ibn Uthejmin

29. NGRËNIA GJATË RAMAZANIT

Pyetje: Ai lejohet gruas me menstruacione apo lehonë që hajë e të pijë gjatë muajit të Ramazanit?

Përgjigje: Asaj i lejohet që të hajë e të pijë lirisht, por në të njëjtën kohë duhet të ruhet që të mos e shohin fëmijët e vegjël, sepse ata nuk e kuptojnë këtë gjë dhe mund të mendojnë së ajo po e prish agjërimin pa asnjë shkak.

Ibn Uthejmin

FUNDI I MENSTRUACIONEVE

Pyetje: A duhet të agjërojë gruaja, nëse në ditët e fundit të menstruacioneve të saj, para pastrimit, nuk është shfaqur akoma shenja e pastrimit, sekrecioni i bardhë?

Përgjigje: Ky sekrecion nuk shfaqet tek të gjitha gratë, ndaj ato gra që nuk e kanë zakon të shohin sekrecionin e bardhë,36 duhet të agjërojnë. Ndërsa ato gra, tek të cilat dalja e sekrecionit të bardhë

është prej zakonit të tyre, nuk duhet të agjërojnë derisa ta shohin atë.

Ibn Uthejmin

VONIMI I AGJËRIMIT TË DITËVE TË LËNA GJATË RAMAZANIT

Pyetje: Ç'duhet të bëjnë ato gra, të cilat i zë Ramazani pa plotësuar akoma agjërimin e ditëve të lëna nga Ramazani i kaluar?

Përgjigje: Këto gra duhet të pendohen sinqerisht për këtë vepër dhe të kërkojnë falje nga Allahu, sepse vonimi pa arsye i zëvendësimit të ditëve të lëna, deri në ardhjen e Ramazanit tjetër, është kategorikisht i ndaluar. Aishja, e shoqja e Profetit, thotë:

"Në disa raste, nuk kam pasur mundësi që t'i agjëroja ditët e lëna nga Ramazani, përveçse në Shaban."37

Sidoqoftë, ato duhet t'i zëvendësojnë ditët e lëna nga Ramazani i parë pas mbarimit të Ramazanit të dytë.

Ibn Uthejmin

KAPITULLI I XHENAZEVE

59. BURRI DHE GRUAJA MUND TA LAJNË NJËRI-TJETRIN PAS VDEKJES

Pyetje: Kemi dëgjuar se pas vdekjes së gruas, burrit të saj nuk i lejohet që ta shikojë apo ta lajë atë. A është e vërtetë kjo gjë?

Përgjigje: Është e lejuar si për burrin ashtu dhe për gruan që të lajnë apo të shikojnë njëri-tjetrin pas vdekjes, pasi është transmetuar se Esmaja bija e Umejsit ka larë burrin e saj, Ebu Bekrin, ndërsa Fatimja, vajza e Profetit (paqja qoftë mbi të), ka lënë porosi që, pas vdekjes, ta lajë i shoqi i saj, Aliu.

Ibn Bazi

60. PRITJA E NGUSHËLLIMEVE

Pyetje: Në vendin tonë është zakon që të mblidhen njerëzit në shtëpinë e të vdekurit, tre ditë rresht pas vdekjes së tij, për të lexuar disa pjesë të caktuara nga Kurani. A është e lejueshme kjo gjë?

Përgjigje: Grumbullimi në shtëpinë e të vdekurit për të ngrënë, për të lexuar Kuran, apo për t'u lutur për të vdekurin nuk është i lejuar, pasi të gjitha këto veprime nuk bazohen në asnjë argument të saktë, ndaj do të mjaftonte një lexim i përciptë librave të hadithit, për të kuptuar se këto zakone nuk kanë qenë të njohura

në kohën e tre gjeneratave të para të muslimanëve. Profeti (paqja qoftë mbi të) na ka mësuar që, në të tilla raste, muslimanët duhet t'i bëjnë vizita e familjes së të vdekurit për të ngushëlluar pjestarët e saj e për t'iu lutur Allahut që të mëshirojë të vdekurin e të lehtësojë dhembjen e të afërmëve të tij.

Kur Profetit (paqja qoftë mbi të) i erdhi lajmi i vrasjes së djalit të xhaxhait të tij, Xhaferrit dhe dy udhëheqësve të tjerë në një nga betejat e zhvilluara midis muslimanëve dhe romakëve, Ai bëri lutje për ta dhe nuk i grumbulloi shokët e tij e as nuk bëri drekë apo darkë, megjithëse ata ishin prej shove të tij më të mirë. E njëjta gjë ndodhi edhe kur vdiq Ebu Bekri apo kur u vranë Uthmani dhe Aliu; shokët e tyre nuk u mblodhën në një ditë të caktuar pas vdekjes së tyre, për t'u lutur apo për të lexuar Kuran për ta.

Është mirë që të afërmit e familjes së të vdekurit ose fqinjët, të përgatisin ushqim për familjen e tij dhe t'ua dërgojnë atyre, sepse kështu ka vepruar edhe Profeti (paqja qoftë mbi të), i cili, kur i erdhi lajmi i vrasjes së Xhaferrit, tha:

"Përgatisni ushqim për familjen e Xhaferrit, sepse ata tani janë të zënë me fatkeqësinë e tyre."

Xherir Ibn Abdullah, një prej shokëve të Profetit, ka thënë:"Grumbullimin tek familja e të vdekurit dhe pregatitjen e ushqimit pas varrimit, e konsideronim të ndaluar si vajtimin e të vdekurit." Dihet fare mirë se vajtimi i të vdekurit, d.m.th. qarja me zë të lartë, është i ndaluar, pasi janë transmetuar hadithe të saktë që e ndalojnë këtë gjë.38

Ibn Bazi

61. NGUSHËLLIMET NUK KANË KOHË TË CAKTUAR

Pyetje: A konsiderohet si bidat39 caktimi i tre ditëve për ngushëllimin e familjes së të vdekurit?

Përgjigje: Ngushëllimi i të afërmëve të të vdekurit është sunet, pasi ai ndihmon në lehtësimin e dhembjes së tyre dhe nuk ka ndryshim, nëse i vdekuri është foshnjë, apo i moshuar.

Fjalët, me të cilat ngushëllohet familja e të vdekurit, nuk janë të caktuara; në të tilla raste, nëse i vdekuri është musliman, mund të thuhet:"Allahu jua lehtësoftë dhembjen", "Allahu e mëshiroftë të vdekurin" e të tjera të ngjashme me këto. Nëse i vdekuri është jomusliman, atëherë nuk bëhet lutje për të, por ngushëllohen vetëm të afërmit e tij muslimanë, nëse ka, me fjalët e përmendura pak më sipër.

Koha apo ditët e ngushëllimeve nuk janë të caktuara. Ato mund të bëhen në çdo kohë, megjithatë, sa më shpejt të bëhen, aq më mirë është. Gjithashtu lejohet bërja e ngushëllimeve, pas kalimit të tre ditëve nga dita e vdekjes së të vdekurit pasi nuk ka ndonjë argument që ta ndalojë këtë gjë.

Ibn Bazi

62. VAJTIMI I TE VDEKURIT

Pyetje: Cili është vendimi i Islamit për ato gra, të cilat, në rast vdekjeje, vajtojnë me zë të lartë dhe godasin fytyrën me pëllëmbë?

Përgjigje: Goditja e fytyrës, grisja e rrobave dhe vajtimi në raste vdekjesh janë të ndaluara, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk është prej nesh kush i bie fytyrës, gris rrobat dhe thërret në diçka që i përket kohës së injorancës (para Islamit)." {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

"Unë jam i distancuar nga ato gra, të cilat prej hidhërimit vajtojnë me zë të lartë, presin flokët, apo grisin rrobat e tyre."

"Katër gjëra në popullin tim i përkasin kohës së injorancës, ndaj nuk janë të lejuara: mburrja me prejardhjen e familjes, sharja e prejardhjes së dikujt, kërkimi i shiut nëpërmjet yjeve40 dhe vajtimi i të vdekurit."

Për ato gra që vajtojnë me zë të lartë, Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Nëse ajo grua që vajton nuk pendohet para se të vdesë, do të ringjallet Ditën e Kijametit e veshur me një fustan dhe këmishë prej katrani." {Trans. Muslimi}

Detyra e muslimanëve është që, në raste fatkeqësish, të bëjnë durim, të shpresojnë tek shpërblimi që ka përgatitur Allahu për ata që durojnë dhe njëkohësisht të pendohen e të largohen prej atyre gjërave që na ka ndaluar Profeti (paqja qoftë mbi të).

Allahu i Madhërur thotë:"Përgëzoji ata të cilët, kur u ndodh ndonjë fatkeqësi, bëjnë durim dhe thonë: Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi."{2:155}

Në një ajet tjetër, Allahu i Madhëruar thotë për të duruarit: "Atyre u takon bekimi dhe mëshira e Zotit tuaj e ata janë të udhëzuarit." {2:156}

Ibn Bazi

KAPITULLI I ZEKATIT

63. DHËNIA E ZEKATIT NGA DIKUSH TJETËR

Pyetje: A lejohet që burri im ta japë në vendin tim zekatin e pasurisë sime,41 duke pasur parasysh se është ai ma ka dhënë këtë pasuri dhe a lejohet që t'ia jap zekatin djalit të motrës sime, i cili dëshiron të martohet duke pasur parasysh se atij i ka vdekur i ati?

Përgjigje: Dhënia e zekatit është detyrë, nëse pasuria jote arrin sasinë e caktuar.42 Eshtë e lejuar për burrin apo babain tënd, apo për këdo tjetër që, pasi të marrë lejen tënde, të japë zekatin e pasurisë tënde. Gjithashtu lejohet që t'ia japësh zekatin djalit të motrës tënde, nëse ai nuk ka mundësi materiale për t'u martuar.

Ibn Bazi

64. DHËNIA E ZEKATIT PËR TË AFËRMIT

Pyetje: A i lejohet muslimanit që t'ia japë zekatin e pasurisë nënës apo fëmijëve të tij?

Përgjigje: Muslimanit nuk i lejohet që t'ua japë zekatin prindërve apo fëmijëve të tij, pasi ai e ka për detyrë që të shpenzojë nga pasuria e tij për të plotësuar nevojat e tyre, nëse është në gjendje ta bëjë këtë gjë.

Ibn Bazi

KAPITULLI I MARTESËS

65. MARTESA E MUSLIMANES ME NJË TE KRISHTERË

Pyetje: A lejohet martesa e një të krishteri me një muslimane dhe, nëse lindin fëmijë, cilat janë dispozitat që ka caktuar Islami, lidhur me këtë gjë?

Përgjigje: Nëse një i krishterë martohet me një muslimane, martesa e tyre është e paligjshme. Allahu i Madhëruar thotë:

"Mos i martoni (vajzat tuaja me) idhujtarët derisa të besojnë." {2:221}

" ...As ato (besimtaret) nuk janë të lejuara për ta (josbesimtarët) dhe as ata nuk janë të lejuar për to." {60:10}

Pra, nuk lejohet që një jobesimtar të martohet me një muslimane, por nëse ndodh një gjë e tillë dhe ata e dinë që kjo gjë është e ndaluar, atëherë fëmijët marrin mbiemrin e nënës, pasi konsiderohen të paligjshëm. Nëse ata nuk e kanë ditur ndalimin e kësaj martese, atëherë fëmijët marrin mbiemrin e babait, ndërsa martesa, ashtu si edhe në rastin e parë, konsiderohet e paligjshme.

Në të tilla raste Shteti Islam e ka për detyrë që të ndëshkojë jobesimtarin, sepse ka kryer marrëdhënie intime me një grua muslimane, gjë e cila nuk është e lejuar. Nëse jobesimtari pranon Islamin, atëherë duhet të përsëritet akti i martesës.

Ibn Bazi

66. SHIKIMI I BURRAVE TË HUAJ

Pyetje: A i lejohet gruas që të shikojë burrat, qoftë drejtpërsëdrejti apo nëpërmjet ekranit të televizorit?

Përgjigje: Shikimi i burrave nga ana e grave, pa marrë parasysh nëse ndodh nëpërmjet televizonit apo direkt, ndahet në dy lloje:

1- Shikim me epsh dhe kënaqësi; ky shikim është i ndaluar, pasi dëmet e shkaktuara prej tij janë më se të njohura.

2- Shikim i thjeshtë, pa epsh; ky shikim, sipas mendimit më të saktë të dijetarëve, është i lejuar, pasi janë transmetuar hadithe të saktë, në të cilat thuhet se Aishja është ulur pas Profetit (paqja qoftë mbi të) për të parë etiopiasit, kur këta të fundit ishin duke bërë gara me shtizat e tyre dhe Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk ia ndaloi këtë gjë. {Trans. Buhariu dhe Muslimi}

Gjithashtu, gratë e shokëve të Profetit kanë dalë nëpër tregje dhe kanë shikuar burrat, megjithëse kanë qenë të mbuluara.

Ibn Uthejmin

67. LETERKEMBIMI MIDIS DJEMVE DHE VAJZAVE

Pyetje: A lejohet letërkëmbimi midis djemve dhe vajzave, nëse nuk përmban fjalë dashurie?

Përgjigje: Letërkëmbimi midis djemve dhe vajzave është i ndaluar, pasi shejtani mundohet gjithmonë që t'i mashtrojë njerëzit me mënyra nga më të ndryshmet, me qëllim që t'i bëjë ata të anojnë nga njëri-tjetri edhe nëse ata nuk e kanë për qëllim një gjë të tillë.

Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka urdhëruar që, kush dëgjon për shfaqjen e Dexhalit43, të largohet sa më shpejt prej tij, sepse ai person, vërtet mund ta ketë besimin e fortë, mirëpo Dexhali, me kalimin e kohës, mund të arrijë që, me anën e sprovave të ndryshme, ta mashtrojë e ta bëjë jobesimtar. I njëjti rrezik ekziston edhe në letërkëmbimin midis djemve dhe vajzave, ndaj thamë në fillim që ai nuk është i lejueshëm edhe nëse në të tyre nuk ka fjalë dashurie.

Ibn Xhibrini

68. LIDHJET MIDIS TE FEJUARVE PARA MARTESËS

Pyetje: A lejohen që të takohen dy të rinjtë para martesës? Përgjigje: Lidhjet mes dy të rinjve, pas bërjes së aktit të martesës janë të lejuara, pasi ata të dy konsiderohen burrë e grua, pavarësisht nëse e kanë bërë dasmën apo jo. Ndërsa para bërjes së aktit të martesës, atyre nuk u lejohet të rrinë bashkë. Burrit nuk i le-johet që të ulet e të bëjë muhabet me një grua të huaj, veçse në praninë e njërit prej të afërmëve të saj, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:

"Nuk lejohet që një burrë të ulet vetëm për vetëm me një grua, nëse nuk ndodhet me ta njëri prej të afërmëve të saj. Nuk i lejohet gruas që të udhëtojë, nëse nuk ka me vete një të afërm."

Ibn Uthejmin

69. NDËPRERJA E SHTATËZËNISË

Pyetje: Kur i lejohet gruas që të përdorë kapsula për ndalimin shtatëzënisë? A ekzistojnë argumente të qarta apo mendime dijetarësh që flasin për "planifikimin familjar"? A i lejohet burrit që të derdhë spermën jashtë mitrës së gruas, gjatë kontaktit seksual, pa pasur ndonjë arsye të veçantë?

Përgjigje: Muslimanët duhet të kujdesen që numri i tyre të shtohet sa më tepër, sepse kështu ka urdhëruar Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) i cili thotë:

"Martohuni me ato gra të cilat janë të dashura me ju dhe lindin (shumë), sepse (Ditën e Kijametit) unë do të krenohem me numrin tuaj të madh."

Sa më i madh që të jetë numri i muslimanëve, aq më krenarë dhe të paprekshëm do të jenë ata. Allahu i Madhëruar, duke përme-ndur mirësitë e Tij ndaj izraelitëve, ndërmjet të tjerash, thotë: