Sėmundjet e Mosmarrveshjes
Nga: Taha Xhabir El Elvani

Bota muslimane bashkėkohore vuan nga sėmundje tė shumta tė cilat janė tė pėrhapura pothuajse nė ēdo aspekt tė qenjes sė saj. Plogėshtia morale dhe paraliza intelektuale, pėrmbysje nga brenda, nėnshtrim nga jashtė, mungesė e drejtėsisė dhe punės sė ndershme, eksploatimi dhe korrupcioni, kulmi i paditurisė dhe sėmunjeve, varfėri dhe humje, vartėsi dhe pasiguri, mosmarrveshje dhe pėrēarje tė pėrgjakura - lista ėshtė e gjatė dhe e hidhur.

Numri dhe pesha e kėtyre brengave janė nė gjendje tė zhdukin kombe dhe popuj tė tėrė nga fytyra e tokės edhe pse disa mund tė jenė tė pajisur me pasuri dhe burime natyrore.

Ėshtė pėr tu ēuditur nė fakt se si, e rrethuar me vuajtje tė tilla katastrofike, bashkėsia universale - Ummeti musliman - ka mbijetuar. Qė ky Ummet ėshtė kursyer dhe vazhdon tė ekzistojė deri mė sotė mund tė shjegohet me faktin qė ende ruan trashėgiminė e Kur'anit tė paprekur si dhe shėmbullin e tė Dėrguarit tė fundit tė All-llahut, xhele shanuhu, paqja dhe bekimi i Tij qofshin mbi tė. Gjithashtu mund tė jetė nga fakti se ende ekzistojnė disa elemente tė drejtėsisė nė kėtė bashkėsi tė cilėt vazhdojnė tė varen nga All-llahu, xhele shanuhu, dhe sinqerisht kėrkojnė udhėzime dhe falje nga Ai. Kėtė mund tė konkludojmė nga ajeti kur'anor i cili thotė se All-llahu, xhele shanuhu, nuk ka vėndosur tė dėnoj madje as popullin jobesimtarė sepse vetė Pejgamberi ishte nė mesin e tyre si dhe ngel mundėsia qė ata ende tė pėndohėn. (Kur'ani, 8: 32)

Pa dyshim, sėmundja mė e rrezikshme e cila kaplon sot Ummetin musliman ėshtė ajo e mosmarrveshjes dhe divergjencės nė mėndime. Kjo sėmundje ėshtė bėrė gjithėpėrfshirėse dhe kaplon ēdo vend qytet dhe shoqėri. Ndikimi i saj tmerrues ėshtė futur nė ide dhe besim, moral dhe sjellje si dhe mėnyrėn e tė folurit dhe komunikimit. Ajo ka prekur si qėllimet dhe synimet afatshkurtėra ashtu edhe afatgjata. Sikur njė hije e errėt ajo pėrfundimisht mbėshtjellė shpirtėrat e njerėzve. Ajo helmon atmosferėn dhe lėn zemrat sterile dhe tė shkreta. Shumė njerėz janė lenė duke u nxėnė me njėri tjetrin dhe ngel pėrshtypja se tė githa mėsimet Islame, urdhėrat dhe ndalesat, i shėrbejnė Ummetit qė t’i shtytin nė mosmarrveshje dhe t’i bejnė ata tė zhurmshėm nė konflikte tė rėnda.

Kjo ėshtė njė prirje e cila ėshtė nė kundershtim tė plotė me mėsimet e Kur’anit dhe Sunetit. Mbas theksimit tė obligimit supreme nė afirmimin e Njėsisė sė Zotit (tevhid) si Kur’ani ashtu edhe Suneti theksojnė njė gjė mbi tė tjerat – uniteti i Ummetit musliman. Objektivi i tyre ėshtė tė shėrojnė Umetin dhe t’a nxjerrin nga ēfarėdo mosmarrveshjeje qė dėmton qetėsinė dhe harmoninė nė marėdhėnjet ndėr muslimanėt dhe qė shkatėrron vėllazėrinė muslimane. Mund tė thuhet gjithashtu se mbas neveritjes nga tė shoqėruarit nė adhurim diēka tjetėr pranė Allahut nė Islam nuk ka asgjė tjetėr mė tė urryer sesa mosmarrveshjet nė bashkėsinė muslimane. Urdhėrat e Allahut xh.sh. dhe tė Dėrguarit tė tij a.s. janė tė qarta nė thirrje pėr unitet dhe solidaritet tė muslimanėve, pajtim tė zemrave tė tyre dhe drejtimin e pėrpjekjeve tė tyre kah njė tė vetmin qėllim.

Mėqėnėse muslimanėt kanė besim tė pastėrt nė adhurim tė Zotit njė, meqė Profeti i tyre, shpallja e tyre, drejtimi kah i cili ata kthehen nė namaz dhe arsyeja e pohuar pėr ekzistimin e tyre janė tė njėjta atėherė si rrjedhojė e kėsajė ata duhet tė jenė tė bashkuar nė orvatje tė bėrbashkėta: “Kjo fe ėshtė e juaja” thotė Zoti nė Kur’an “dhe ėshtė e vetmja fe (e shpallur), kurse Unė jam Zoti juaj, pra mė adhuroni vetėm Mua.” (Kur’an 21; 92) Nė tė kundėrt tė kėsaj, muslimanėt pėr fat tė keq, kanė braktisur besimin dhe adhurimin e pakompromis tė Allahut njė dhe kanė heq dorė nga thirrja pėr t’i bashkuar forcat me njėri tjetrin.

Neve duhet tė jemi plotėsishtė tė vetėdijshėm nga rreziku i kėsaj gjėndjeje dhe me bėrė pėrpjekje tė sinqerta dhe tė merremi me rrėnjėt e krizės sė mosunitetit tė muslimanėve. Pėr tė filluar kėtė sė pari neve duhet tė rivendosim “dimenzionin e besimit” nė zemrat e muslimanėve. Ky dimnzion pothuajse ka ndaluar tė jetė faktori primar nė rregullimin e marėdhėnjeve ndėr muslimanėt. Kjo ėshtė si rezultat i tė kuptuarit tė shtrėmbėruar tė Islamit, praktikės sė dėmshme si dhe presionit dhe imponimit nga shoqėritė jo Islame.